และแล้ว เราก็เข้าสู่เดือนสุดท้ายแห่งชีวิต นักเรียนแลกเปลี่ยน (。´(００)｀) เอาตามตรง มันก็เฉยๆ (นั่น!) =3= ก็ไม่รู้นี่นา เหอๆ กำลังรู้สึกว่า เวลาอีกแค่สี่อาทิตย์เนี่ยทำไมมันยาวนานจัง T_T... แต่ก็น่ะนะ จริงๆมันก็คงเร็วจนตั้งตัวไม่ทันแหงๆเลย
ตารางเต็มทุกเสาร์อาทิตย์ ออกเดินสาย กร๊ากก! คือนัดกับเพื่อนทุกเสาร์อาทิตย์เลยอ่ะ (เหมือนจะเพื่อนเยอะ) วันธรรมดาบางวันก็ออก อย่างเนี้ย! ก็พึ่งกลับบ้านได้มาซักพักเอง~ แต่วันนี้วันพิเศษน่ะนะ♥
เริ่มชีวิตอันยุ่งยากก็ตั้งแต่ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 27 ที่ผ่านมา ไปเที่ยวกับจูริจ๊างงง >3<!! เพื่อนที่รักที่สุดที่อยู่ที่นี่ล่ะ~ อาจจะเป็นรูปกันแล้ว เพราะชอบเอาลงเฟส ฮ่าๆ แต่เล่าๆ =w=
เนื่องจากจูริจังเป็นแฟนอาราชิ และ แฟนเซ็กซี่โซน เราเลยไปกันใหญ่ ฮ่าๆ! แต่ปกติจูริจังจะดูแบบ เงียบๆยิ้มๆตามสไตล์คนคันโตไง? แต่แบบ วันนั้นไปเที่ยวแต่งตัวเป็นผู้ใหญ่มากจนเราตกใจ =[]=! คือก็เคยไปเทียวกันบ่อยอ่ะนะ แต่ก็แต่งแบบ ปกติไง ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ไปเที่ยวกันสองคน แต่ก็คิดว่าคงไม่มีอะไร เราเลยเลือกชุดแบบ ใสๆไป?
แทบตกใจตอนเดินแปะบัตร อิโค่ก๊ะ (บัตรรถไฟ) ออกจากประตู เห็นจูริจังยืนอยู่ ตะลึง ฮ่าๆ! เซะซี่มากอ่ะ ส้นสูงด้วย หุหุ
อนาจใจตัวเองทำตัวแอ๊บแบ๊ว กร๊ากกกก! ก็ไม่อยากดูเป็นสาวนี่นา แก่ไม่ชอบ =3= หุหุ แต่ก็นั่นแหละ ยังไงจูริจังก็น่ารักอยู่ดี~ (เปลี่ยนเรื่องซะงั้น)
เล่าๆ ตอนไปร้านปาปาที่นัมบะอ่ะ หงุดหงิดมากเลย ตอนนั้นยอมรับว่าโกรธจริงๆ ก็แบบยืนเลือกๆอยู่ ไออีกฝั่งมันเป็นเด็กประถมแก่แดดอยู่กันกลุ่มใหญ่อ่ะ เราก็ไม่ได้อะไร (ตอนแรกนึกว่าผู้ใหญ่ด้วยซ้ำ) เห็นก็พูดเรื่อง น้องมะลิ กับ จัมพ์ไง เรากับจูริจังก็ยืนฟังกันแล้วก็มองหน้ากันพักๆเงี้ย (เพราะมันพูดไม่ค่อยดีเท่าไหร่) มาเจอตอนพูดเรื่องริวเนี่ยโกรธมาก!
"เห! โมริโมโตะน่ะนะ!? กลับยากแหละ ก็แม่งสูบบุหรี่นี่" .... ห่าาาาาาาาาาา!! เด็กเวร! ขอซักที ตอนนั้นแบบเก็บอารมณ์มากอ่ะ โกรธมาก ขนาดจูริจังยังแบบ หงุดหงิดเลยอ่ะ แล้วน้ำเสียงแม่งแบบ อ๊ากก! ฟั๊กยูว ( ¯ □ ¯ )凸 << รู้ไว้ด้วยว่าโกรธจริง - -
แล้วแบบ พอเราเดินวนไปทางที่พวกนั้นอยู่ (ตอนแรกนึกว่ากลับไปแล้ว) แม่งมาทักอีก แต่มันคุยกับจูริจังไง เราก็แบบยืนมองพิจารณาแล้วก็เหลือบมองหน้ากับจูริจังเป็นพักๆว่าใช่รึเปล่า คือพวกนั้นแม่งเล่น กาจะกาจะไง (ตู้หยอดเหรียญแล้วก็จะเป็นพวกที่ห้อยโทรศัพท์หล่นออกมาอ่ะ) เหมือนพวกนั้นจะได้น้องมะลิมาเยอะ แล้วแม่งเกลียดน้องมะลิ =_=* มันเลยกะเอามาขายแฟนๆในนั้นไง
จูริจังก็อยากได้ไง เลยแบบ อดทนเอา แต่แบบ เหอๆ ระหว่างจูริจังเลือก หนึ่งในพวกนั้นก็หันมาถามเค้าบ้างว่า "เอ่อ คุณคนข้างๆชอบใครหรอ?" อะไรเงี้ย เค้าก็ตอบหน้าแบบเชิดๆ? "อ๋อ ก็ JUMP น่ะค่ะ" *จิกตา* "อ่อ~ (ทำหน้ากวนตีนมากอ่ะ) ใครหรอ ยามะเรียว?" "ก็ประมาณนั้นน่ะค่ะ ยามาดะ อาริโอกะ แล้วก็ โมริโมโตะน่ะค่ะ" *ขอบอกว่าตอนโมโรโมโตะกดเสียงต่ำแล้วทำตาโตด้วย* =_= แม่งทำหน้าแบบ อุ่ย~ เลยอ่ะ เด็กเวร! มันคงคิดในใจแล้วล่ะ ว่าเค้าได้ยินเสียงที่พวกมันด่าริวแน่ๆอ่ะ =_=b
ตอนนั้นอยากตบปากตัวเอง น่าจะตอบว่า โมริโมโตะคนเดียว ให้สะใจ! แต่แบบเข้าใจป่ะ เราก็แฟน เรียวอ้วนกับพี่ไดกิงอ่า มันเผลอ Y_Y ครั้งหน้าเอาใหม่ กร๊ากกกกกก!
จริงๆมีอีกนะ แฟนอาราชิ ที่ยืนคุยกับจูริจังอ่ะ (ตอนแรกเลย) เขาก็ถามว่า เค้าชอบใคร ก็เลยบอกไปอย่างเมื่อกี้แหละ แม่งทำหน้าแหยงออกมา โคตรอยากตบ กร๊าก! ชีวิต =__= แต่แบบหลังจากนั้นไปเจอพวกเด็กเวรนั่นก่อน เราเลยแบบ ให้อภัยคนนี้อ่ะ คือ เป็นครั้งแรกที่ได้ยินแฟนจัมพ์ด้วยกันเองพูดแบบนั้น รับไม่ได้อ่ะ จริงๆ ฮ่วย! นั่งพิมพ์แล้วก็หงุดหงิดขึ้นมา ฮ่าๆ! พอๆ
วันนั้นจูริจังหมดตังค์เยอะมากอ่ะ ฮาดี กร๊ากก! (ข้าพเจ้ามีต่อมต่อต้านพวกรูปปาปากับรูปช็อปเยอะ เพราะไปบ่อยเลยไม่ได้ซื้อไรกลับมา ฮ่าๆ)
อ้อ อันนี้น้องสาวจูริจังจับฉลากได้ตอนซื้อซีดี ซซซ =w= อวดอีกรอบ กร๊าก! ว่าแต่ ตอนเค้าซื้อไม่เห็นมีอะไรให้จับเลย เซ็ง ToT!
หึหึหึ ตอนใส่ร้อนโคตรๆ ก็นะ หน้าร้อนแล้วนี่ กร๊ากก~ ดุจดั่งความรักอันร้อนแรงของเรากับฟูม้า~ =..= (เฮ้ย!)
ต่อไปแน่นอนต้องถ่ายพุริ สุดเฟค ฮ่าๆ!!
ข้าพเจ้าคิดว่า รูปนี้ตัวเองหน้าคล้ายๆ โดริโดล รินะจัง ที่เค้าชอบเลยอ่ะ กร๊ากกก! (รึเปล่าวะ) ลูกครึ่งฝรั่งที่เล่น Koisuru Barebu กับ ซซซ อ่ะ
เฮ้ออออ วันนั้นสนุกมากเลย~ ดีจังๆ เดี๋ยวครั้งต่อไป จะไปคาราโอเกะกับแก๊งเก่า (รวมจูริจังด้วย) นั่นก็คงเป็นครั้งสุดท้ายจริงๆแล้วสินะ T^T
.
.
.
วันศุกร์ที่ 1 มิถุนา เข้าสู่เดือนสุดท้ายแล้วจริงๆ~ ก็ไปปาร์ตี้ ยากินิคุ ทาเบะโฮ้ได (บุฟเฟ่ต์เนื้อย่าง) กับทุกคนในชมรม ปาร์ตี้รับน้องน่ะ♥ แต่เค้าไม่กินเนื้อไง ตอนแรกก็ว่าเอาไงดี แต่แบบ อยากไปอ่ะ แล้วพอดี จูริจังเช็คให้ว่ามีอย่างอื่นนอกจากเนื้อด้วย เลยไป~ สนุกมากๆเลยล่ะ! โคไฮ (รุ่นน้อง) น่ารักทุกคนจริงๆ ฮ่าๆ
นี่โต๊ะเค้า~ เค้านั่งข้างมาโกะล่ะ (ผมทองๆ แฟนจัมพ์ทีไปคอนด้วยกัน) เดินบ้ากันอยู่สองคนตั้งแต่สถานียันโต๊ะ ฮ่าๆ!
อีกโต๊ะนึง~ วันนั้นเราไปกันเยอะมาก ฮ่าๆ! แถวฝั่งนึงปีสองนั่งและตรงข้ามให้ปีหนึ่งนั่ง กระชับสัมพันธ์ระหว่างเซมไป และ โคไฮ (รุ่นพี่ รุ่นน้อง)♥
โมโมะซัง! =_= ตลอดอ่ะคนนี้ ฮ่าๆๆ!
เนื่องจากไม่กินเนื้อ กินแต่ไก่ย่าง - - เลยว่าง นั่งย่างเนื้อป้อนชาวบ้านเขา และสลัดจานเบ้อเริ่มนี่ กินคนเดียวค่ะ กร๊ากกก! (คนที่บ้านมาอ่านคงบอก น้องภัทรเปี๊ยนไป๋ =[]=!)
อันนี้ของหวานน ชอบมากกกกกก แบบ กินกันทุกคนอ่ะ คนละสองสามจาน ฮ่าๆ! คาลพิสเชอร์เบต =w= ตอนที่เขาบอกว่า ถึงเวลา Last order แล้ว ตลกมากอ่ะ ทุกคนแย่งกันสั่ง เชอร์เบต ฮ่าๆ!
อ้วนจริงอ้วนจัง =w=;;; ช่างเหอะ
และเราก็ถ่ายรูปรวม~ สนุกมากก! ง่วงมากด้วย ถึงบ้านหลับเลย ฮ่าๆ!
ราคาที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ถ่ายรูปเก็บไว้ กร๊ากกก! วันนั้นก็ราวๆได้ หมื่นกว่า 18000 บาท! ถ้าเป็นที่ไทยคงนึกตัวเลขนี้ไม่ออกแหงๆแค่กินเลี้ยงกันกับเพื่อนเนี่ย =[]=;;; เหอๆ~
ตอนกำลังนั่งฟิน แวมไพร์หนุ่มกันอยู่ กร๊ากก! ต่างฝ่ายต่าง ขยะแขยงซึ่งกันและกันเอง =_=b
ทำตัวให้ดูดีขึ้นมานิ๊ด =w=;; ว่าแต่ เราไม่ได้ตัดผมทรงนี้ =[]=;!!
อุ่ย~! มีความเป็นตัวของตัวเอง ฮ่าๆๆๆ!
.
.
.
.
วันที่ 2 มิถุนา สปีชภาษาญี่ปุ่นที่โดน EF บังคับไป =__= แต่นะ สนุกกว่าที่คิด เพราะว่าได้เจอเพื่อนร่วมรุ่นที่รัก ToT!!!
แลดูดี กร๊ากก! ดันลืมประโยคสำคัญไปซะได้อ่ะ ชีวิต =_= อะโฮหยั่ง! (คันไซเบน) กร๊ากก หัวข้อวันนั้นก็ประมาณว่า ตัวเองในอีกสิบปีข้างหน้าน่ะนะ ขออนุญาติลงได้มั๊ย? อยากให้อ่านจัง (แหงดิ บล็อคฉัน และฉันก็เขียนเอง กร๊ากกกกกก! ชมตัวเอง เหอๆ)
１０年後の自分はどんな人になるのか、今の自分を見ると本当に想像できません。それは未来のことですからね。未来といえば夢です。私はその１０年後の自分がちゃんと夢を叶えるのか本当に知りたいです。でも、その未来を作ることは未来でも、１０年後の自分でも今の自分から始まらないときっと起こりません。自分の未来は自分で切り広いていくという考え方はずっと持っています。今の私はもう１８歳で頑張って一人で歩み始めました。強い大人になれ、ちゃんと自分の夢を向けられるように親から離れて一人で留学をすることに決めました。それはなぜ私がここに立っているかということです。実はまだ１ヶ月残っていますが、自分の目標を達成できるようになったと思います。それは前より自分が強くなってきて、どんな問題があってもどんな状態にあっても、どんな人と出会っても自分で乗り越えられるようになったことです。これは自分として未来への大切な第一歩だと思います。これからも第２歩、第３歩を歩み続けて未来のために頑張りたいと思います。今の自分は第２歩を歩みだしたところで１０年後の自分はどこまでにいっているのか、それは今自分を任せるしかないですね。最後に、１０年後の自分へのメッセージがあります。このごろのあなたは一生懸命未来のために向かっているところで、１０年後のあなたもこのつもりで歩み続けて自分たちだけの未来を作りましょう。もちろん、未来への道は楽だけではなく、怖いことや心配なことなどあるかもしれません。ただ、一番大切なことが一つ覚えおいてほしい。それは何が起こっても、自分を信じてそれを臨んで自分で乗り越えていくことです。今の私も自分の１０年後になれるように、この１０年の間に頑張っていこうと思います。
"ข้อความถึงตัวเองในอีกสิบปีข้างหน้า"
ตัวเองในสิบปีข้างหน้านั้นจะกลายเป็นคนอย่างไรกันนะ? เมื่อลองมองจากตัวเองในตอนนี้แล้ว รู้สึกนึกภาพไม่ออกจริงๆ แต่ก็เพราะว่านั่นคืออนาคตยังไงล่ะ อนาคตที่เราไม่อาจล่วงรู้ได้... ถ้าพูดถึงอนาคต คงก็คงไม่พ้นเรื่อง ความฝัน ฉันล่ะอยากจะรู้จริงๆว่าตัวเองในอีกสิบปีข้างหน้านั้นจะสามารถทำความฝันให้เป็นจริงได้หรือเปล่านะ ทว่าการที่จะสร้างอนาคตขึ้นมานั้น ถ้าหากตัวของเราเองในปัจจุบันนี้เองไม่เริ่มที่จะทำขึ้นมาเสียก่อน อย่าว่าแต่อนาคต หรือแม้แต่ตัวเองในอีกสิบปีข้างหน้าเลย มันก็คงจะไม่มีวันเกิดขึ้นมาได้หรอก อนาคตของตัวเองน่ะ คือสิ่งที่ตัวเองจะต้องเป็นคนสร้างขึ้นมาเอง สิ่งนี้คือสิ่งที่ฉันพึงนึกเอาไว้เสมอ... ตัวฉันเองในตอนนี้ก็อายุได้ 18 ปีเต็มแล้ว และเริ่มที่จะออกเดินออกไปข้างหน้าด้วยตัวเอง เพื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่เข้มแข็ง และสามารถพิชิตความฝันของตัวเองให้ได้ ฉันจึงจากพ่อแม่มา และตัดสินใจมาเรียนหาประสบการณ์ ณ ต่างประเทศด้วยตัวของเราเองคนเดียว และนี่ก็คือเหตุผลที่ฉันยืนอยู่ ณ ที่ตรงนี้ค่ะ ถึงแม้ว่าจะยังคงเหลือเวลาอีก 1 เดือนเต็ม ก่อนที่จะจบการศึกษาจากการมาเรียนแลกเปลี่ยน ณ ที่นี่ แต่สำหรับตัวฉันเองแล้ว ฉันมีความรู้สึกว่า ฉันนั้นได้พิชิตเป้าหมายของตัวเองได้สำเร็จแล้ว นั่นก็คือ เติบโตเป็นตัวเองที่เข้มแข็งมากกว่าเก่า ไม่ว่าจะเจอปัญหาแบบไหน ไม่ว่าจะพบเจอกับสถานการณ์แบบไหน และไม่ว่าจะพบเจอกับคนแบบไหน ฉันก็จะสามารถผ่านพ้นมันไปได้ด้วยตัวของฉันเอง สำหรับฉันแล้วนี่ถือเป็นก้าวแรกที่สำคัญสู่อนาคตของตัวฉันเอง จากนี้ไปก้าวที่สอง สาม และสี่เรื่อยไป ฉันจะพยายามเดินหน้าต่อไปให้ดีและเข้มแข็งที่สุดค่ะ... ในขณะที่ฉัน ณ เวลานี้ กำลังสร้างออกเดินในก้าวที่สองอยู่นั้น ตัวเองในอีกสิบปีข้างหน้า จะเดินหน้าไปได้ถึงไหนกันแล้วนะ แต่นั่นก็คงทำได้แค่ไว้ใจตัวเองในตอนนี้เท่านั้น ว่าจะสร้างก้าวที่สำคัญอย่างนี้ออกไปได้มากแค่ไหน สุดท้าย ฉันมีความข้อความนึง ที่อยากจะบอกกับตัวเองในอีกสิบปีข้างหน้า นั่นก็คือ 'ตัวของเธอในเวลานี้ กำลังพยายามมุ่งหน้าสู่อนาคตอย่างเต็มความสามารถ ตัวเธอในอีกสิบปีข้างหน้าก็เช่นกัน ขอให้ยึดความตั้งใจนี้เอาไว้ และเดินหน้าต่อไปอย่างไม่ท้อถอยเถอะนะ แน่นอนว่า หนทางแห่งอนาคตนั้นไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ อาจจะมีเรื่องที่กลัวบ้าง หรือเรื่องที่กังวล ไม่มากก็น้อยเป็นเรื่องธรรมดา แต่ขอให้จำเอาไว้อย่างหนึ่งว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ขอให้เชื่อในตัวเอง เผชิญหน้ากับมัน และผ่านพ้นมันไปให้ได้ นั่นแหละคือสิ่งที่สำคัญที่สุดล่ะ' ตัวฉันในตอนนี้เอง เพื่อที่จะกลายเป็นตัวเองในสิบปีข้างหน้าให้ได้นั้น ก็จะขอพยายามต่อไปอย่างเต็มความสามารถค่ะ
.
.
.
อาจจะงงๆหน่อยภาษาไทย ฮ่าๆ! แต่นะ ก็มันไม่ได้ดีอะไรนักหรอก แต่อยากขอให้ลองอ่านดู เผื่อใครบางคนจะรู้สึกถึงความสำคัญของการทำอะไรเพื่อตัวเอง และด้วยตัวเองได้มากขึ้นนะ (´∪｀ノ）ノ
ขอเป็นทางการเล็กน้อย เรื่องการสอบมาเรียนแลกเปลี่ยนที่ญี่ปุ่น มีน้องๆหลายคนมาขอคำปรึกษาแน่นอนว่า เราก็ยินดี (⌒‐⌒)> ทว่า โปรดอย่ามาด้วยความหวัง เพราะเมื่อผิดหวังคุณอาจจะทำอะไรไม่ถูกก็เป็นได้... ขอบอกว่า ที่นี่ไม่เหมือนในหนังหรือในการ์ตูนหรอกนะ ซักนิด.. ที่จริงมันก็ขึ้นอยู่กับคนอ่านะ ว่าจะทนได้มากแค่ไหน (พูดเหมือนเลวร้าย) แน่นอนขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม และอะไรหลายๆอย่าง มัน ไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ อย่าคิดว่าตัวเองจะโชคดีเสมอไป ประเทศอื่นเราไม่รู้เป็นยังไงบ้าง แต่เท่าที่ฟังจากเพื่อนร่วมรุ่นที่ไปประเทศอื่นทุกคนก็เจอปัญหาพอๆกัน ดังนั้น อย่าสักแต่ว่าจะมา ให้คิดก่อนที่จะมา และมาเพื่อมาต่อสู้กับตัวเอง ไม่ใช่มาเพื่อมีความสุข...
อาจจะมีคนบอกว่า เราคิดแง่ลบไป เพราะตัวเองเจอไม่ดีก็เป็นได้ แต่บอกจริงๆว่า เจอกันมาแล้วและเป็นส่วนใหญ่ด้วย ถ้าโชคดีก็โชคดีไปอ่านะ แต่ถ้ามาแล้ว มันโชคไม่ดีจริงๆ (หมายถึงคิดแล้ว คิดดีแล้วมั่นใจแล้ว) ถ้ามาแล้วไม่ดี แล้วเจออะไร ก็ขอให้ทน และผ่านมันไปให้ได้ บอกแล้ว ว่าไม่มีใครช่วยเราได้นอกจากตัวเราเอง และ ถึงแม้ว่าเราจะเจออะไรไม่ดีขอให้มองว่า เราโชคดีกว่าคนที่มาแล้วมีแต่ความสุข เพราะพวกนั้นจะไม่ได้อะไรเลยนอกจากรอยยิ้ม ต่างจากเราที่เจออะไรมากมาย แต่เติบโตและแข็งแกร่งกลับไปเป็นคนใหม่ ที่จะไม่มีใครสามารถมาทำอะไรเราได้ เพราะเราแข็งแกร่งแล้ว จำไว้ด้วยล่ะ =w=b
จู่ๆจริงจังดราม่าไปได้ไงฮ่าๆ นี่รูปรวม~
เมาเทะ~ เพื่อนตัวสูงของเค้า~ กร๊ากกกกก! สูง 198 อ่ะ
ถ่ายรวม~ จริงๆเพื่อนในเขตคันไซมีเยอะกว่านี้นะ แต่เขาไปไม่ได้ แต่แค่นี้เราก็เสียงดังกันมากมายแล้ว~!
วันนั้นสนุกจริงจัง ฮ่าๆ! เดี๋ยววันที่ 17 จะไป Hang out กัน เป็น Farewell party ;w; ล่ะ
.
.
.
วันถัดมา วันที่ 3 มิถุนา มีมี่จัดปาร์ตี้กับเพื่อนๆที่เล่นเทนนิสด้วยกัน เราเลยชวนเมาเทะมาด้วยล่ะ~ คันนะ กับ คาโฮะ ก็มา!! ><
แลดูสุขสันต์กันมาก~ ได้ของขวัญจากเพื่อนมีมี่ด้วยล่่ะ~ เป็นชุดเครื่องหอมอาบน้ำ (มั้ง) ไม่รู้อ่ะของแบบหญิงๆ ครั้งแรกในชีวิต แลดูแพง โชคดีๆ อิอิ~
อุ่ย!!
คันน๊าาาาาาา ><! ขาข้าพเจ้าเอง ฮ่าๆ!
คาโฮะ ดำลงเรื่องๆนะเนี่ย =_=b
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้เห็นการเจริญเติบโตของเด็ก~ คันนะโตขึ้นเรื่อยๆพูดได้ทีละนิดๆ เพิ่มขึ้นทุกครั้งที่เจอกัน~ และในที่สุด คันนะ ก็จำเค้าได้แม่นๆแล้วซักที ฮ่าๆๆ อ้อนใหญ่เลย มีความสุขจัง TT จะไม่ได้เจอกันแล้ว เศร้าอ่ะ
แกล้งมัน ฮ่าๆ!
พอกลางคืนก็หมดฤทธิ์~
ทั้งคู่เลย~ หุหุ เดี๋ยวอาทิตย์หน้าจะเป็นครั้งสุดท้ายที่จะได้เจอกันล่ะ เศร้าชะมัด T^T!
ปล. เค้ากินเยอะทุกแล้วอ่ะ ทุกวันเลย T^T เฮ้ออออ
.
.
.
สุดท้าย ท้ายสุดของวันนี้ วันที่ 4 มิถุนา~ ไปเที่ยวเลี้ยงส่งกันเอง ในนักเรียนต่างชาติ แห่ง Senri high school กันสามคน TwT วันนี้วันสุดท้ายที่จะได้อยู่กับโลแกนล่ะ
ณ ร้านไอติมแห่งนึง ใกล้โรงเรียน~ ตอนกินแบบสนุกมากอ่ะคุยกันเสียงดังมาก เหอๆ ตอนเดินมาจากโรงเรียนกัน ก็คุยกันเรื่องโฮสเบ๊ตจังด้วยไง (คนผู้หญิง โฮสแย่มากๆ) โลแกนแบบ จริงจังมากอ่ะ แบบโกรธจริงๆ ไม่อยากให้เบ๊ตจังทนอีกไรทำนองนี้ (งงมั๊ยเรื่องยาวช่างเหอะ) แต่แบบ ทำให้รู้สึกได้ว่า พวกเราอ่ะรักกันจริงๆนะ TwT
ตอนกินไอติมโลแกนก็บอกว่า "เออแพท ไอชอบชุดยูวันนี้มากเลยนะ ไอชอบ ยูคิ้วท์มากเลย (´・ω・｀)" แบบ ชมเค้าอ่ะ ปกติมันไม่ชมไง ฮ่าๆ! แล้วก็ทำหน้าเศร้าๆอ่ะ คือแบบ จะร้องไห้ TT คือนะ วันสุดท้ายแล้วไง พวกเราเลยแบบ พูดอะไรกันตรงๆไม่เก็บไรเงี้ย งงป่ะ เออช่างมัน ฮ่าๆ!
รสบลูเบอร์รี่โยเกิร์ต กับ มัจฉะ สีสวยงาม กร๊ากกก เสื้อก็เขียว บรรเจิดจริงๆ ฮ่าๆ! อ้วนๆๆ! ฮ่าๆ =3=~
หลังจากไปโอตาคุกันในร้านหนังสือมือสอง - - เราก็ต้องจากกันแล้ว ;_; โลแกนก็บอกว่า มากอดกันหน่อยครั้งสุดท้าย โอว TwT
เบ๊ตจัง โลแกน!
เอิ่ม~ ฮ่าๆๆ! I LOVE YOU นะ TT/
แลดูเหมือนต้นคริสมาสต์ ฮ่าๆ!
และเบ๊ตจังก็แยกกลับ ส่วนเค้ากับโลแกนกลับทางเดียวกัน เลยได้คุยกันเพิ่มนิดหน่อย โลแกนบอกว่า เดี๋ยวถ้ารวยจะจัดปาร์ตี้ทุกอาทิตย์ แล้วเดี๋ยวเอาเครื่องบินเจ็ทมารับ ฮ่าๆ! เราเลยสัญยิงสัญญากันไว้ เหอๆ แล้วก็โลแกนบอกว่า ถ้าจะไปหาให้บอกก่อน 6 เดือน - - มันเกรียนมาก ฮ่าๆ!
สุดท้าย มีพบ ต้องมีพราก แต่ก็ดีใจที่ได้เจอกันนะ ^^/
เอาล่ะ ต่อไปก็คราวเรากับเบ๊ตจังและเพื่อนๆคนอื่นแล้ว มันจะเป็นยังไงนะ ฮ่าๆ! คอยดูต่อไป ;_;!
.
.
.
ปล.1 เรื่อง โปรเจคริวนะคะ พอดีว่าซ้อ (พี่เก็จ) แนะนำบอกว่า ให้แปลเป็นอังกฤษด้วย อยากให้มันเป็นงานใหญ่เพื่อริวกัน โซลกับเพื่อนพลอย FB : Parnorn Yingpaiboonsuk (พลอย) ช่วยกันแปลเป็นอังกฤษมา ถ้าใคร มีเพื่อนหรือมีเส้นสายทางอินเตอร์ก็ลองเอาไปชวนเขาดูนะ ^^ แต่ลองปรับคำพูดหน่อยนะ เพราะที่เขียนมานี้เขียนในฐานะตัวโซลเองน่ะ เหอๆ =w=;;
เอ้อ ถ้าถาม พลอยเป็นใคร? เป็นหัวโจกที่จะช่วยกันทำโปรเจคนี้ ถ้ามีอะไรถามพลอยก็ได้นะ (￣▽￣;）
“I Miss You” project for Morimoto Ryutaro!
First, we would like to say that we are sorry for our bad
English and if we are grammatically wrong.
Since it's almost one year from the time where Ryutaro left,
we all had embittered time both because we all miss “Ryutaro” and want him to
come back to our minds. So, we decided to do a project for Ryu-chan which we
call “I Miss You” project. To let Ryutaro know, that no matter what happens we
will still keep supporting him. d(●^o^●)b
We would like everyone who is interested in this project
write a postcard to Ryutaro, with the main sentence of the postcard: "I
Miss You". You can decorate in any way you want! Draw some smiles J or even draw Ryu-chan’s
picture!! \^o^/
After you finish, we want you to take a photo of the
postcard in any way you would like to. But you must to show that you are the
one who actually created that postcard and post it on Facebook then tag us or
send an e-mail to rasberry.sacredly@windowslive.com
And the most important thing: we would like you to send the
postcard, which you decorated yourself, to Ryutaro by this address before 28th
of June if it is possible ^^
Morimoto Ryutaro (Hey! Say! JUMP)
Johnny ' s Family Club
Miyamasu Tower B1F 1-10-10
Shibuya , Shibuya-Ku
Tokyo 150 - 8550
JAPAN
About the photo that you send to us, we will make a
fan-video to Ryutaro. Then we will upload it on YouTube. Everyone can see the
first clip, but the second clip is will be private and only the person who has
the link to the video can watch it! (To make sure that the video is not
deleting by youtube Y_Y) and that link will be sent to “Hey!Say!JUMP”'s
members. Basically when you see a YouTube link, most of you click it, right?
The deadline for you to send picture is on 21st of June! The
time is ticking so if you want Ryutaro to know that there are many people who still
support him, hurry up!
Thank you for your attention.
Our Facebook we are called Parnorn Yingpaiboonsuk and Patty
Zaol
Feel free to add us and ask about the project if you have
any further questions.ヽ(*^ー^)人(^ー^*)ノ
ตามนี้นะเจ๊ะ =w= ช่วยกันๆ เหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว~ คิดถึงริวววว!!!
ปล.2 เรื่องสอนพิเศษ ภาษาญี่ปุ่น ยังไม่มีการปิดรับแต่อย่างใดนะจ๊ะ =..= ถ้ามีอะไรก็ถามได้เสมอตลอดเวลา มาเรียนญี่ปุ่นกันเหอะ! (รับรองว่าได้ ภาษาโอซาก้า กับ จัมพ์? กลับไปเป็นของแถมแน่ๆ ฮ่าๆ)
รอการติดต่อ และ ขอบคุณสำคับคนที่ติดต่อเข้ามานะคะ~ (〇´∀｀〇)
ปล.3
OVER?
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น