เอาล่ะ...? อาจจะมีคนงง เล็กน้อยถึงปานกลาง? ว่าเมื่อวานทำไมโซล ไม่เขียนบล็อก? (มีใครคิดมั๊ยเนี่ย กร๊ากกก) ทั้งๆที่เมื่อวานเป็นวันเกิดของคนสำคัญของโซลแท้ๆ~ ╮(￣▽￣)╭เอาตรงๆคือ ขี้เกียจ - - (เลวมาก)
.
.
.
ย้อนกลับไปเมื่อคืนวันที่ 5 เมษายน มันมหัศจรรย์ว่ะ? คนจากทั่วทุกมุมโลก นั่งเค้าท์ดาวน์วันเกิด เด็กผู้ชาย ม.ปลาย อายุ 16 คนนึงที่กำลังจะอายุเข้า 17... ซึ่งโซลเองก็เป็นหนึ่งในนั้น แถมยังตื่นเต้นยิ่งกว่าวันเกิดตัวเองซะอีก ฮา~ ราวกับกำลังนับเค้าท์ดาวน์เข้าสู่ปีใหม่ยังไงยังงั้นเลยทีเดียว =.=
จนมันอดดีใจแทนไม่ได้ว่า คำอวยพรวันเกิดของเราที่หวัง และ ส่งไปให้น้องนั้น มันกลายเป็นจริงไปซะแล้ว ทั้งๆที่ยังไม่ทันได้เข้าวันเกิดของน้องเลยด้วยซ้ำ^^
ย้อนขึ้นไปอีกนิด ตอนบ่ายของวันที่ 5 เมษายน โซลเขียนโปสการ์ด ไปหาริวทาโร่...ไปหาน้อง โดยการส่งไปที่ จอร์นนี่แฟนมิลี่ เหมือนดังเช่นทุกเดือนที่ส่งไปหาจัมพ์ (แล้วเนียนเขียนถึงริว) แต่ปกติ โซลส่งเป็นจดหมายไป นี่เป็นครั้งแรกที่ส่งเป็นโปสการ์ด (เอ๊ะ สองมั้ง กร๊าก)
คงเพราะว่า มันง่ายต่อการตรวจสอบดี (สำหรับทางค่าย) เพราะ ส่งถึงปุ๊บก็ไม่ต้องแกะอ่าน เห็นเลยชัดๆว่า เขียนเรื่องอะไรมา บริสุทธิ์ใจดีว่ามะ? (แสดงว่าที่ผ่านๆมาไม่บริสุทธิ์?) หึหึ =w=
อีกทั้ง เพราะว่า มันคือการ์ดวันเกิดของริวทาโร่... มันก็ไม่มีเหตุผลใดที่จะจำเป็นไปนอกจาก การจ่าหน้าการ์ดถึงริวทาโร่โดยตรงแล้ว... จะว่าไป มันก็กวนตรีนนะ? ทั้งๆที่เขาโดนพักงานอยู่ตอนนี้ แต่ก็ยังส่งไปที่บริษัทอีก เหอๆ~ แต่นะ เพราะอะไรล่ะ? ก็เพราะว่า เขายังคงเป็น สมาชิก Hey!Say!JUMP คนเดิม ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปยังไงล่ะ
มันจึงมีเหตุผลเพียงพอที่จะจ่าหน้าการ์ดถึง "Hey!Say!JUMP *โมริโมโตะ ริวทาโร่*" จริงมั๊ย? และโซลก็คิดว่าเขาก็คงจะไม่ใจร้าย เอามันไปทิ้งหรอกนะ ^^; อย่างน้อยๆก็ฝากพวกพี่ชายที่เหลืออีก 9 คนนั้น ไปอ่านให้น้องฟังทางมือถือก็ยังดี...
อันนี้~ หลายคนคงเห็นกันหมดแล้ว~ อาจจะดูกากๆ (เพราะเป็นคนไม่ชอบศิลปะ - -) แต่ก็อยากจะเขียน อะไรๆดีๆบ้าง ด้วยประโยคที่ว่า
ซึ้งว่ะ (นั่น) TwT ถ้าจะถามว่าทำไมเขียนภาษาอังกฤษ? ก็เพราะว่ามันซึ้งดีไง -.- ไม่รู้นะ สำหรับโซล มันซึ้งกว่าภาษาญี่ปุ่นเยอะเลย โดยเฉพาะคำว่า I Love You น่ะ... โซลเคยอ่านการ์ตูนเรื่องนึง เป็นเรื่องที่ผู้ชายคนนึงกำลังจะเดินทางไปต่างประเทศ แต่เขากลับพูดภาษาต่างชาติไม่เป็นเลย เพื่อนเขาคนนึงเลยถามเขาว่า แล้วจะทำยังไง? เขาก็บอกว่า ไม่ต้องห่วง เขามีคาถาวิเศษ ที่แค่พูดก็ทำให้คนยิ้มได้ และก็ไม่ต้องอาศัยคำอื่นใดมาเติมแต่ง คำๆนั้นก็คือคำว่า "I LOVE YOU"
ที่จริงมันก็เว่อร์นะ ชีวิตจริงมันเป็นไปไม่ได้อ่ะ เหอๆ แต่มันก็ให้ความรู้สึกที่ดีจริงๆนะ เพราะคำนี้ นอกจากจะทำให้ยิ้มแล้ว ก็ยังไม่เคยทำร้ายใคร ^^ (ถึงชีวิตจริงมันจะโคตรทำร้ายก็เหอะ << อินี่พูดอย่างคิดอย่าง กร๊าก)
โซลเลยเลือกเขียนภาษาอังกฤษไปยังไงล่ะ~ แล้วประโยคที่ว่า "พี่ขออวยพร ให้น้องกลายเป็นเด็กผู้ชายที่มีความสุขที่สุดในโลก" นั้น... มันเป็นจริงตรงไหนล่ะ? ก็ตรงที่แฟนๆจากทั่วโลก นั่งคอยอวยพรวันเกิดให้น้องพร้อมกันยังไง
มันเหลือเชื่อนะ คิดดู คนธรรมดาอย่างเรา ใครจะมานั่งนับเค้าท์ดาวน์ นั่งทำการ์ด นั่งทำวิดิโอ ให้? ถ้ามีจริงๆ คงเป็นคนพิเศษมากๆ อย่างพ่อแม่ (แต่พ่อแม่คงไม่นั่งทำวิดิโอให้เรานะ เหอๆ) หรือเพื่อนสนิท (มันโทรมาก็บุญแล้ว ฮา) หรือแฟน (คนนี้อาจทำให้ทุกอย่าง ถ้ามีแฟนดี) แต่มันจะมีซักกี่คนกัน ดังนั้น มันถึงได้เหลือเชื่อยังไงล่ะ~
ขนาดโซลเอง ตลอดห้าปีที่ผ่านมา โซลรักพี่ไดกิงกับเรียวจังมาตลอด รักมาก แต่ก็ยังไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย (กร๊าก) หลายๆคนก็คงเหมือนกันนะ ไปถามมา แต่ทุกคนกลับทำจะทำให้ริว พอถามว่าทำไม? "ก็เพราะริวเป็นคนพิเศษ"... ซึ้ง
หลักฐานว่า ข้าพเจ้าส่งชื่อริวไปจริงๆนะ เหอๆ สาธุขอให้ถึง =人= อันที่จริงตอนส่งแอบคิดมาก... ว่าส่งไปมันจะดูรบกวนรึเปล่านะ จะดูกวนตรีนรึเปล่านะ (พลังวิญญาณตกต่ำฟุ้งซ่าน) แต่ช่างมันเถอะ ก็แค่ส่งการ์ดอวยพรวันเกิด ให้เด็กผู้ชายคนนึง มันจะผิดมากมายเลยอย่างนั้นหรือ... อีกอย่าง ริวก็ยังเป็นจัมพ์นะ เพราะงั้น ไม่มีปัญหาหรอก ^^
วกกลับมาก่อนเที่ยงคืนวันที่ 5 เราก็นั่งเกรียนอยู่หน้าเฟส (นั่น) ก็นึกๆ ตอนนี้พวกพี่ชาย มันจะส่งเมล์ไปแฮปปี้เบิร์ดเดย์น้องเหมือนทุกปีรึเปล่านะ~ แอบดราม่า (ตล๊อดดด) แต่คุยกับเพื่อน เพื่อนก็บอกว่า "พวกเรายังไม่ลืม แล้วจัมพ์จะลืมได้ไง?" ชุ่มชื้นจาย กร๊ากกกกกกกกก
แต่พอเห็นรูปพวกนี้...
หรืออะไรแบบนี้... มันก็ทำให้ชื้นใจขึ้นเยอะเลย~ จริงๆมีอีกนะ แต่ไม่รู้ไปเซฟไว้ไหนหมดและ กร๊ากกกกกกกก แต่อย่างที่แฟนๆทุกคนก็รู้ ว่าพี่ๆโคตรรัก(แกล้ง)น้องมากแค่ไหน TwT ซึ้งว่ะ โอ๊ย! (สี่รูปนี้ ไปสอยจากร้านปาปามาเป็นของขวัญวันเกิดริว?)
แถมยังมีข่าวดีตามมาไม่ขาดสาย เทรนด์ ในทวิต ตอนช่วงกลางดึกของวันที่ 5 ถึง ช่วงเช้าวันที่ 6 เทรนด์ #龍太郎 ติดอันดับ TOP10 ของญี่ปุ่น และต่อมาช่วงตลอดทั้งวันของเมื่อวานนี้ เทรนด์ #誕生日おめでとう森本龍太郎 ก็ติดอันดับสองของญี่ปุ่น... ปลื้มอ่ะ ปลื้มแทนริว เมื่อวานเป็นวันของริวจริงๆ อยากให้น้องรู้จัง~
.
.
.
มีเรื่องดีๆอีกนะ~ เมื่อวานอ่านบล็อกรินะรินะมา (แฟนริวที่เค้าเคยเอามาแปล) รินะรินะยังรักริวโคตรเหมือนเดิม ฮ่าๆ! เมื่อวานรินะเขียนบล็อกสองรอบ รอบแรกตอนเช้า ก็เพ้อ (กร๊าก) แล้วก็พูดประมาณว่า จะส่งการ์ด ส่งจดหมายไปอวยพร และแฟนๆคนอื่นก็มาตอบ ดูเหมือนทุกคนก็จะส่งการ์ดไปหาริวล่ะ ^^ แน่นอนว่า ทุกคนจะจ่าหน้าซองถึงริวโดยตรงด้วย บางคนส่งไปแล้วก็มีนะ มัน...พูดไม่ออก นี่สินะ แฟนริว ริวยังมีแฟนที่รักริวขนาดนี้ ปลื้มอ่ะ (แต่ทำไมแฟนริวชอบทำตัวเงียบหายตัวกันบ่อยนักนะ กร๊ากกกกก)
ส่วนรอบเย็นรินะ บอกว่า ร้องเพลง Happy birthday ให้ริว 17 รอบ! คือ สุดยอดมาก =[]= โคตรจริงๆ ฮ่าๆ! โซลเลยไปแซวว่า นี่กำลังร่ายเวทมนต์อยู่หรอ? ล่ะ (เกรียน) เหอๆ แล้วกระแสว่าต่างคนต่างอวยพรให้ริวนู่นนี่ก็มาตรึม เพราะว่า มันเย็นแล้ว เหอๆ (เหมือนสรุปรวมข้อมูลของทั้งวัน) มันปลื้มอ่ะ ^^ อยากให้ทุกคนลองนะ เข้าพวกบล็อกแฟนริวอ่ะ จะรู้ว่ามันอบอุ่นมากกกกเลย
.
.
.
ส่วนอีกคน lafin ซัง คนที่โซลไปขอทำโปรเจคด้วยน่ะ... คนนี้เขาเขียนซีเรียสนิด ออกแนว สงบนิ่ง เป็นผู้ใหญ่? หน่อย แต่ซึ้งเหลือเกิน เหอๆ TT
เขาก็พูดประมาณว่า อวยพร แล้วก็ดราม่าเล็กน้อย ว่าตั้งแต่วันนั้นที่เกิดเรื่อง ก็ปาเข้าไป 9 เดือนแล้ว ถึงแม้ว่าจะได้เห็นรูปปาปาของริวโผล่มาบ้าง แต่ยังไงก็ยังอยากที่จะเห็นริวในทีวีมากกว่า... อันที่จริง ตั้งแต่วันนั้นที่เกิดเรื่อง ก็มักจะมีความรู้สึกหวั่นกลัว แล้วก็ คอยลุ้น กังวลอยู่ตลอดก็ตาม แต่เพราะว่า วันนี้เป็นวันเกิดของริว ^^ ดังนั้นจะขอลืมทุกอย่าง ให้เหลือแต่ความรู้สึกดีๆ และรอยยิ้มแทน เพื่อเป็นการอวยพรวันเกิดให้กับริว...
ซึ้งอ่ะ บอกได้คำเดียวว่าซึ้ว โซลหวังว่า ริวจะได้มาเห็นทุกข้อความจากแฟนคลับที่เขียนให้ริวจริงๆนะ แน่นอนว่า โซลตามอยู่แค่บล็อกของคนสองคน แต่ก็ยังมีอีกมากที่โซลไม่ได้ตาม หวังว่าริวคงจะได้อ่าน หรือ ตามบล็อกของแฟนคลับตัวเอง ซักคนใดคนหนึ่งอยู่นะ ซักคนก็ยังดีจริงๆ... อย่างน้อย ก็เอาไว้กันไม่ให้ริวมันคิดจะเกรียน =3=/
.
.
.
ถัดต่อมา เรื่องนี้ ไม่เกี่ยวกับ วันเกิดริวแล้ว ^^ แต่มันเกี่ยวกับข้อความดีๆจากแฟนคลับที่โซลไปเจอมา แต่ไม่ได้เอามาลงซักที... มันรู้สึกดี เลยอยากจะลงให้ดูน่ะ
ขอโทษที่แปล งง เล็กน้อย คือ ใช้คำพูดไม่ถูกจริงๆ คนๆนี้เป็นแฟนบอยนะคะ ^^; คาดว่าเป็นคนคันไซด้วยดูจากการใช้คำพูดในบล็อก... กระดาษแผ่นนี้ถูกเขียนมาตั้งแต่ช่วงที่ข่าวออกแล้วล่ะค่ะ แต่โซลพึ่งเจอได้ไม่นาน และอยากจะเอามาพูดให้เพื่อนๆฟังเฉยๆ ว่ามัน...(มันยังไงอ่ะ?) กร๊ากกกกกก ว่า แฟนริวแต่ละคนเนี่ย เจอสถานการณ์และความรู้สึกที่ไม่ต่างกันเลยจริงๆแฮะ ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคนก็รักริวมากเหมือนกันอีก... สุดยอดแฮะ ฮ่าๆ
เอาล่ะ กลับเข้าวันเกิดริวอีกครั้ง (อินี่วนไปวนมา) เมื่อวาน สมาชิกเดอะแก๊ง พี่แพน สมยานาม ส้มจี๊ด(แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะยังไม่ชินกับชื่อนี้ กรั่กๆ) มาหาที่โอซาก้า~! เพื่อที่เราจะฉลองวันเกิดให้ริวกันตามประสาแก๊งโจร =w= จะว่าไปก็ไม่มีอะไร เพราะไม่ได้เจอกันนานแล้ววว ตั้งแต่วันที่พี่ๆมาส่งโซลที่สนามบินวันนั้น~
เราเลยมาเจอกัน โซลก็ดราม่า (ทุกที) คุยกัน ไปซื้อช็อป ซื้อปาปากัน (ส้มจี๊ดหมดตัวอย่างแรง) ก็แค่นั้นแหละ~
มื้อกลางวันเพื่อสุขภาพ =w=
เค้กวันเกิดริว~! แต่นะ อยากกินไอติมมากกว่าเลยกินไอติมแทน กร๊ากกก =w= ร้านนี้คืออยากลองนานแล้ว เขาจะให้ทำเองทั้งหมด คือ มีไอติมให้เลือกเยอะมากกกกก เราก็เลือกอยากกินอันไหน ผสมยังไงก็ได้ ท็อปปิ้งก็ใส่เองตามชอบ แล้วชั่งน้ำหนักตามราคาเอา แหล่ม =w= อร่อยจัง~ อยากให้ริวได้กินจัง อิอิ สูตรของโซลเอง (ก็คือใส่แต่ของที่ตัวเองชอบ แต่ละอย่างไม่เข้ากันเล้ยย)
100 กรัม 200 เยน~
มีให้เลือกเพียบ~! จะมีที่ชั่งวางให้ด้วยแหละ ไว้กะเอากันเอง อิอิ ถัดไปที่คนรุมเยอะๆก็เป็นท็อปปิ้ง แล้วก็ที่จ่ายเงิน
จะว่าไปมันดูหลุดๆจากวันเกิดริว กร๊ากกกก!!! อ้อ ใช่ แล้วเราก็ไปถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกันมาล่ะ =w=
จริงๆมีอีกนะ ฮาา~ เออนิ จะบอกว่า ตั้งแต่รูปนี้ไป มันลงรูปยากขึ้น เพราะเขียนบล็อกทีใส่รูปเยอะจัด พื้นที่เต็มแล้วอ่า T.T ต้องหา โค้ดมาติด บลาๆ จากนี้ไปคงจะลงรูปน้อยลง ไม่แน่ก็จะย้ายบล็อก กร๊ากกกกกก มีใครจะตามไปอ่านมั่งน้าา (อย่าเลย) ฮ่าๆๆ!
.
.
.
ย้อนกลับไปเมื่อคืนวันที่ 5 เมษายน มันมหัศจรรย์ว่ะ? คนจากทั่วทุกมุมโลก นั่งเค้าท์ดาวน์วันเกิด เด็กผู้ชาย ม.ปลาย อายุ 16 คนนึงที่กำลังจะอายุเข้า 17... ซึ่งโซลเองก็เป็นหนึ่งในนั้น แถมยังตื่นเต้นยิ่งกว่าวันเกิดตัวเองซะอีก ฮา~ ราวกับกำลังนับเค้าท์ดาวน์เข้าสู่ปีใหม่ยังไงยังงั้นเลยทีเดียว =.=
จนมันอดดีใจแทนไม่ได้ว่า คำอวยพรวันเกิดของเราที่หวัง และ ส่งไปให้น้องนั้น มันกลายเป็นจริงไปซะแล้ว ทั้งๆที่ยังไม่ทันได้เข้าวันเกิดของน้องเลยด้วยซ้ำ^^
ย้อนขึ้นไปอีกนิด ตอนบ่ายของวันที่ 5 เมษายน โซลเขียนโปสการ์ด ไปหาริวทาโร่...ไปหาน้อง โดยการส่งไปที่ จอร์นนี่แฟนมิลี่ เหมือนดังเช่นทุกเดือนที่ส่งไปหาจัมพ์ (แล้วเนียนเขียนถึงริว) แต่ปกติ โซลส่งเป็นจดหมายไป นี่เป็นครั้งแรกที่ส่งเป็นโปสการ์ด (เอ๊ะ สองมั้ง กร๊าก)
คงเพราะว่า มันง่ายต่อการตรวจสอบดี (สำหรับทางค่าย) เพราะ ส่งถึงปุ๊บก็ไม่ต้องแกะอ่าน เห็นเลยชัดๆว่า เขียนเรื่องอะไรมา บริสุทธิ์ใจดีว่ามะ? (แสดงว่าที่ผ่านๆมาไม่บริสุทธิ์?) หึหึ =w=
อีกทั้ง เพราะว่า มันคือการ์ดวันเกิดของริวทาโร่... มันก็ไม่มีเหตุผลใดที่จะจำเป็นไปนอกจาก การจ่าหน้าการ์ดถึงริวทาโร่โดยตรงแล้ว... จะว่าไป มันก็กวนตรีนนะ? ทั้งๆที่เขาโดนพักงานอยู่ตอนนี้ แต่ก็ยังส่งไปที่บริษัทอีก เหอๆ~ แต่นะ เพราะอะไรล่ะ? ก็เพราะว่า เขายังคงเป็น สมาชิก Hey!Say!JUMP คนเดิม ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปยังไงล่ะ
มันจึงมีเหตุผลเพียงพอที่จะจ่าหน้าการ์ดถึง "Hey!Say!JUMP *โมริโมโตะ ริวทาโร่*" จริงมั๊ย? และโซลก็คิดว่าเขาก็คงจะไม่ใจร้าย เอามันไปทิ้งหรอกนะ ^^; อย่างน้อยๆก็ฝากพวกพี่ชายที่เหลืออีก 9 คนนั้น ไปอ่านให้น้องฟังทางมือถือก็ยังดี...
อันนี้~ หลายคนคงเห็นกันหมดแล้ว~ อาจจะดูกากๆ (เพราะเป็นคนไม่ชอบศิลปะ - -) แต่ก็อยากจะเขียน อะไรๆดีๆบ้าง ด้วยประโยคที่ว่า
I wish you will become to the most happiest boy in the world. I always stand by you and miss you every minute i breathing... I Love You RyuRyu
ซึ้งว่ะ (นั่น) TwT ถ้าจะถามว่าทำไมเขียนภาษาอังกฤษ? ก็เพราะว่ามันซึ้งดีไง -.- ไม่รู้นะ สำหรับโซล มันซึ้งกว่าภาษาญี่ปุ่นเยอะเลย โดยเฉพาะคำว่า I Love You น่ะ... โซลเคยอ่านการ์ตูนเรื่องนึง เป็นเรื่องที่ผู้ชายคนนึงกำลังจะเดินทางไปต่างประเทศ แต่เขากลับพูดภาษาต่างชาติไม่เป็นเลย เพื่อนเขาคนนึงเลยถามเขาว่า แล้วจะทำยังไง? เขาก็บอกว่า ไม่ต้องห่วง เขามีคาถาวิเศษ ที่แค่พูดก็ทำให้คนยิ้มได้ และก็ไม่ต้องอาศัยคำอื่นใดมาเติมแต่ง คำๆนั้นก็คือคำว่า "I LOVE YOU"
ที่จริงมันก็เว่อร์นะ ชีวิตจริงมันเป็นไปไม่ได้อ่ะ เหอๆ แต่มันก็ให้ความรู้สึกที่ดีจริงๆนะ เพราะคำนี้ นอกจากจะทำให้ยิ้มแล้ว ก็ยังไม่เคยทำร้ายใคร ^^ (ถึงชีวิตจริงมันจะโคตรทำร้ายก็เหอะ << อินี่พูดอย่างคิดอย่าง กร๊าก)
โซลเลยเลือกเขียนภาษาอังกฤษไปยังไงล่ะ~ แล้วประโยคที่ว่า "พี่ขออวยพร ให้น้องกลายเป็นเด็กผู้ชายที่มีความสุขที่สุดในโลก" นั้น... มันเป็นจริงตรงไหนล่ะ? ก็ตรงที่แฟนๆจากทั่วโลก นั่งคอยอวยพรวันเกิดให้น้องพร้อมกันยังไง
มันเหลือเชื่อนะ คิดดู คนธรรมดาอย่างเรา ใครจะมานั่งนับเค้าท์ดาวน์ นั่งทำการ์ด นั่งทำวิดิโอ ให้? ถ้ามีจริงๆ คงเป็นคนพิเศษมากๆ อย่างพ่อแม่ (แต่พ่อแม่คงไม่นั่งทำวิดิโอให้เรานะ เหอๆ) หรือเพื่อนสนิท (มันโทรมาก็บุญแล้ว ฮา) หรือแฟน (คนนี้อาจทำให้ทุกอย่าง ถ้ามีแฟนดี) แต่มันจะมีซักกี่คนกัน ดังนั้น มันถึงได้เหลือเชื่อยังไงล่ะ~
ขนาดโซลเอง ตลอดห้าปีที่ผ่านมา โซลรักพี่ไดกิงกับเรียวจังมาตลอด รักมาก แต่ก็ยังไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลย (กร๊าก) หลายๆคนก็คงเหมือนกันนะ ไปถามมา แต่ทุกคนกลับทำจะทำให้ริว พอถามว่าทำไม? "ก็เพราะริวเป็นคนพิเศษ"... ซึ้ง
หลักฐานว่า ข้าพเจ้าส่งชื่อริวไปจริงๆนะ เหอๆ สาธุขอให้ถึง =人= อันที่จริงตอนส่งแอบคิดมาก... ว่าส่งไปมันจะดูรบกวนรึเปล่านะ จะดูกวนตรีนรึเปล่านะ (พลังวิญญาณตกต่ำฟุ้งซ่าน) แต่ช่างมันเถอะ ก็แค่ส่งการ์ดอวยพรวันเกิด ให้เด็กผู้ชายคนนึง มันจะผิดมากมายเลยอย่างนั้นหรือ... อีกอย่าง ริวก็ยังเป็นจัมพ์นะ เพราะงั้น ไม่มีปัญหาหรอก ^^
วกกลับมาก่อนเที่ยงคืนวันที่ 5 เราก็นั่งเกรียนอยู่หน้าเฟส (นั่น) ก็นึกๆ ตอนนี้พวกพี่ชาย มันจะส่งเมล์ไปแฮปปี้เบิร์ดเดย์น้องเหมือนทุกปีรึเปล่านะ~ แอบดราม่า (ตล๊อดดด) แต่คุยกับเพื่อน เพื่อนก็บอกว่า "พวกเรายังไม่ลืม แล้วจัมพ์จะลืมได้ไง?" ชุ่มชื้นจาย กร๊ากกกกกกกกก
แต่พอเห็นรูปพวกนี้...
หรืออะไรแบบนี้... มันก็ทำให้ชื้นใจขึ้นเยอะเลย~ จริงๆมีอีกนะ แต่ไม่รู้ไปเซฟไว้ไหนหมดและ กร๊ากกกกกกกก แต่อย่างที่แฟนๆทุกคนก็รู้ ว่าพี่ๆโคตรรัก(แกล้ง)น้องมากแค่ไหน TwT ซึ้งว่ะ โอ๊ย! (สี่รูปนี้ ไปสอยจากร้านปาปามาเป็นของขวัญวันเกิดริว?)
แถมยังมีข่าวดีตามมาไม่ขาดสาย เทรนด์ ในทวิต ตอนช่วงกลางดึกของวันที่ 5 ถึง ช่วงเช้าวันที่ 6 เทรนด์ #龍太郎 ติดอันดับ TOP10 ของญี่ปุ่น และต่อมาช่วงตลอดทั้งวันของเมื่อวานนี้ เทรนด์ #誕生日おめでとう森本龍太郎 ก็ติดอันดับสองของญี่ปุ่น... ปลื้มอ่ะ ปลื้มแทนริว เมื่อวานเป็นวันของริวจริงๆ อยากให้น้องรู้จัง~
.
.
.
มีเรื่องดีๆอีกนะ~ เมื่อวานอ่านบล็อกรินะรินะมา (แฟนริวที่เค้าเคยเอามาแปล) รินะรินะยังรักริวโคตรเหมือนเดิม ฮ่าๆ! เมื่อวานรินะเขียนบล็อกสองรอบ รอบแรกตอนเช้า ก็เพ้อ (กร๊าก) แล้วก็พูดประมาณว่า จะส่งการ์ด ส่งจดหมายไปอวยพร และแฟนๆคนอื่นก็มาตอบ ดูเหมือนทุกคนก็จะส่งการ์ดไปหาริวล่ะ ^^ แน่นอนว่า ทุกคนจะจ่าหน้าซองถึงริวโดยตรงด้วย บางคนส่งไปแล้วก็มีนะ มัน...พูดไม่ออก นี่สินะ แฟนริว ริวยังมีแฟนที่รักริวขนาดนี้ ปลื้มอ่ะ (แต่ทำไมแฟนริวชอบทำตัวเงียบหายตัวกันบ่อยนักนะ กร๊ากกกกก)
ส่วนรอบเย็นรินะ บอกว่า ร้องเพลง Happy birthday ให้ริว 17 รอบ! คือ สุดยอดมาก =[]= โคตรจริงๆ ฮ่าๆ! โซลเลยไปแซวว่า นี่กำลังร่ายเวทมนต์อยู่หรอ? ล่ะ (เกรียน) เหอๆ แล้วกระแสว่าต่างคนต่างอวยพรให้ริวนู่นนี่ก็มาตรึม เพราะว่า มันเย็นแล้ว เหอๆ (เหมือนสรุปรวมข้อมูลของทั้งวัน) มันปลื้มอ่ะ ^^ อยากให้ทุกคนลองนะ เข้าพวกบล็อกแฟนริวอ่ะ จะรู้ว่ามันอบอุ่นมากกกกเลย
.
.
.
ส่วนอีกคน lafin ซัง คนที่โซลไปขอทำโปรเจคด้วยน่ะ... คนนี้เขาเขียนซีเรียสนิด ออกแนว สงบนิ่ง เป็นผู้ใหญ่? หน่อย แต่ซึ้งเหลือเกิน เหอๆ TT
เขาก็พูดประมาณว่า อวยพร แล้วก็ดราม่าเล็กน้อย ว่าตั้งแต่วันนั้นที่เกิดเรื่อง ก็ปาเข้าไป 9 เดือนแล้ว ถึงแม้ว่าจะได้เห็นรูปปาปาของริวโผล่มาบ้าง แต่ยังไงก็ยังอยากที่จะเห็นริวในทีวีมากกว่า... อันที่จริง ตั้งแต่วันนั้นที่เกิดเรื่อง ก็มักจะมีความรู้สึกหวั่นกลัว แล้วก็ คอยลุ้น กังวลอยู่ตลอดก็ตาม แต่เพราะว่า วันนี้เป็นวันเกิดของริว ^^ ดังนั้นจะขอลืมทุกอย่าง ให้เหลือแต่ความรู้สึกดีๆ และรอยยิ้มแทน เพื่อเป็นการอวยพรวันเกิดให้กับริว...
ซึ้งอ่ะ บอกได้คำเดียวว่าซึ้ว โซลหวังว่า ริวจะได้มาเห็นทุกข้อความจากแฟนคลับที่เขียนให้ริวจริงๆนะ แน่นอนว่า โซลตามอยู่แค่บล็อกของคนสองคน แต่ก็ยังมีอีกมากที่โซลไม่ได้ตาม หวังว่าริวคงจะได้อ่าน หรือ ตามบล็อกของแฟนคลับตัวเอง ซักคนใดคนหนึ่งอยู่นะ ซักคนก็ยังดีจริงๆ... อย่างน้อย ก็เอาไว้กันไม่ให้ริวมันคิดจะเกรียน =3=/
.
.
.
ถัดต่อมา เรื่องนี้ ไม่เกี่ยวกับ วันเกิดริวแล้ว ^^ แต่มันเกี่ยวกับข้อความดีๆจากแฟนคลับที่โซลไปเจอมา แต่ไม่ได้เอามาลงซักที... มันรู้สึกดี เลยอยากจะลงให้ดูน่ะ
ถึงริวทาโร่ ~การย้อนกลับไปที่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง~
อันดับแรก... วินาทีที่ได้ฟังข่าวในวันนั้น ภาพในหัวของผมก็เป็นสีขาวโพลนไปหมด จนถึงกระทั่ง... เกือบจะหยุดที่จะเดินหน้าต่อไปในฐานะแฟนของจัมพ์ไปเสียแล้ว... แต่ก็ได้รับฟังแง่คิดอะไรหลายๆอย่างจากคนรอบข้าง และวันถัดมาผมก็ไปโรงเรียน (แต่ไม่ใช่กำลังใจที่ทำให้รู้สึกดีขึ้น) แต่ทว่า เมื่อผมไปถึงที่โรงเรียน เพื่อนรอบข้างต่างเดินเข้ามาให้กำลังใจ "ลำบากแย่เลยนะ สู้ๆ" "ถ้าแฟนๆของจัมพ์ไม่ช่วยกัน ทีนี้ล่ะแย่แน่ จริงๆนะ!" และ rider! (คิดว่าคงเป็นแฟนเหมือนกัน) ก็พูดว่า "จัมพ์น่ะ ยังคงมีสิทธิ์ที่จะถูกรักได้อีกต่อไปนะ...!" จากนั้นมา ฮารุ(เจ้าของบล็อก) ก็เริ่มที่จะเดินหน้าต่ออีกครั้ง กลับไปที่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง... ริวทาโร่ Power up! ซะ แล้วกลับมา ณ ที่ตรงนี้อีกครั้งนะ เราจะรอ จนกว่าวันนั้นจะมาถึง... ฮารุ
ขอโทษที่แปล งง เล็กน้อย คือ ใช้คำพูดไม่ถูกจริงๆ คนๆนี้เป็นแฟนบอยนะคะ ^^; คาดว่าเป็นคนคันไซด้วยดูจากการใช้คำพูดในบล็อก... กระดาษแผ่นนี้ถูกเขียนมาตั้งแต่ช่วงที่ข่าวออกแล้วล่ะค่ะ แต่โซลพึ่งเจอได้ไม่นาน และอยากจะเอามาพูดให้เพื่อนๆฟังเฉยๆ ว่ามัน...(มันยังไงอ่ะ?) กร๊ากกกกกก ว่า แฟนริวแต่ละคนเนี่ย เจอสถานการณ์และความรู้สึกที่ไม่ต่างกันเลยจริงๆแฮะ ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคนก็รักริวมากเหมือนกันอีก... สุดยอดแฮะ ฮ่าๆ
เอาล่ะ กลับเข้าวันเกิดริวอีกครั้ง (อินี่วนไปวนมา) เมื่อวาน สมาชิกเดอะแก๊ง พี่แพน สมยานาม ส้มจี๊ด(แต่ดูเหมือนเจ้าตัวจะยังไม่ชินกับชื่อนี้ กรั่กๆ) มาหาที่โอซาก้า~! เพื่อที่เราจะฉลองวันเกิดให้ริวกันตามประสาแก๊งโจร =w= จะว่าไปก็ไม่มีอะไร เพราะไม่ได้เจอกันนานแล้ววว ตั้งแต่วันที่พี่ๆมาส่งโซลที่สนามบินวันนั้น~
เราเลยมาเจอกัน โซลก็ดราม่า (ทุกที) คุยกัน ไปซื้อช็อป ซื้อปาปากัน (ส้มจี๊ดหมดตัวอย่างแรง) ก็แค่นั้นแหละ~
มื้อกลางวันเพื่อสุขภาพ =w=
เค้กวันเกิดริว~! แต่นะ อยากกินไอติมมากกว่าเลยกินไอติมแทน กร๊ากกก =w= ร้านนี้คืออยากลองนานแล้ว เขาจะให้ทำเองทั้งหมด คือ มีไอติมให้เลือกเยอะมากกกกก เราก็เลือกอยากกินอันไหน ผสมยังไงก็ได้ ท็อปปิ้งก็ใส่เองตามชอบ แล้วชั่งน้ำหนักตามราคาเอา แหล่ม =w= อร่อยจัง~ อยากให้ริวได้กินจัง อิอิ สูตรของโซลเอง (ก็คือใส่แต่ของที่ตัวเองชอบ แต่ละอย่างไม่เข้ากันเล้ยย)
100 กรัม 200 เยน~
มีให้เลือกเพียบ~! จะมีที่ชั่งวางให้ด้วยแหละ ไว้กะเอากันเอง อิอิ ถัดไปที่คนรุมเยอะๆก็เป็นท็อปปิ้ง แล้วก็ที่จ่ายเงิน
มากันให้ได้นะ ที่นัมบะ =w=b! Recommend in Osaka
จะว่าไปมันดูหลุดๆจากวันเกิดริว กร๊ากกกก!!! อ้อ ใช่ แล้วเราก็ไปถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกันมาล่ะ =w=
จริงๆมีอีกนะ ฮาา~ เออนิ จะบอกว่า ตั้งแต่รูปนี้ไป มันลงรูปยากขึ้น เพราะเขียนบล็อกทีใส่รูปเยอะจัด พื้นที่เต็มแล้วอ่า T.T ต้องหา โค้ดมาติด บลาๆ จากนี้ไปคงจะลงรูปน้อยลง ไม่แน่ก็จะย้ายบล็อก กร๊ากกกกกก มีใครจะตามไปอ่านมั่งน้าา (อย่าเลย) ฮ่าๆๆ!
และแล้ววันเกิดของริวก็ผ่านไปด้วยดี พร้อมกับดอกซากุระที่กำลังเบ่งบาน~
.
.
.
จริงๆอยากเขียนเพิ่ม หลายเรื่อง ทั้งเรื่องที่ไปนารา เรื่องที่วันนี้ไปชมดอกซากุระ เรื่องที่ตัวเองกำลังจะเปลี่ยนไป...? แต่ทว่า ตอนนี้บล็อกไม่เอื้ออำนวยอย่างแรง ถ้าใครมีทางช่วยก็ติดต่อมาด้วยนะจ๊ะ T.T วันนี้ขอลาทีด้วยคำว่า...
I LOVE YOU ^^
I love you too...^^
ตอบลบเมื่อวานพลาดโอกาสอวยพรวันเกิดริวจัง ... ไม่ๆ ไปโพสท์สั้นๆในเฟซบุ๊คล่ะ
ตอบลบแต่อยากเคาท์ดาวน์วันเกิดริวด้วย มัวแต่ต่อสู้กับชีวิต เหอๆ
ปีหน้าริวจังอายุ 18 ปี ไม่พลาดแน่