นี่ไม่ใช่การบอกลา ริวทาโร่ของพี่... แต่คือการสัญญาว่าจะรักษาพื้นที่ตรงนี้ของน้องเอาไว้ตลอดไป

ในที่สุดก็ได้ฤกษ์ดราม่าของจริง

ที่จริงอาจจะดูไม่เหมาะนะ เพราะว่า วันนี้เป็นวันครบรอบ 1 ปี เหตุการ์ณ สึนามิที่ญี่ปุ่น... วันนี้มีแต่ข่าว สารคดี ออกทั้งวันเลย หดหู่มาก

ตัวเค้าเองก็นึกนะ ว่า มันจะเกิดอะไรขึ้นมั๊ย? วันนี้ตอนเช้าอากาศดีมาก ทำให้นึกถึงวันนี้ เมื่อหนึ่งปีที่แล้ว ตามที่เขาเล่ามา ตอนเช้าก็อากาศดีกว่าปกติ และตอนกลางวันก็เกิดเรื่องไม่คาดฝัน...

ก็อดคิดไม่ได้อ่ะนะ แต่สุดท้าย ตอนนี้ที่นั่งพิมพ์อยู่ ก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก็แค่ฝนตกหนักกระทันหัน... แต่ก็ไม่แน่ ว่าจะพิมพ์บล็อกนี้จบรึเปล่านะ ฮ่าๆ หรือ ไม่พิมพ์จบก็อาจจะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้...

ทว่า ตอนนี้สำหรับเค้า ในใจมันเกิดขึ้นแล้ว...

คิดว่าทุกคนคงรู้หมดแล้ว เรื่อง เหตุการ์ณของริวในวันนี้... (เนื่องจากเค้าเองที่ปล่อยข่าว รึเปล่า?)

จำได้มั๊ย ที่เค้าบอกว่า ในไอดีเพจ ของ แฟน JFC น่ะ ยังมีชื่อริวให้เลือก และตัวเค้าเองก็เลือกริวไปแล้ว อย่างน้อย ก็เป็นหลักประกันว่า ริวยังมีที่อยู่ในจัมพ์อย่างชัดเจน และจะได้มั่นใจ ว่าถ้าเขาลบหรืออะไร อย่างน้อยๆ เขาก็ควรจะแจ้งแฟนคลับริว ที่เลือกริวเป็นเมนใช่มั๊ย?

มันเกิดขึ้นแล้วล่ะ... วันนี้เข้าไปดู มันเขียนว่า

好きなアーティスト = Hey! Say! JUMP（全員）

เมมเบอร์ที่ชอบ = จัมพ์ทุกคน

.

.

.

ถ้าก่อนหน้านี้ไม่ได้เลือกใครเอาไว้ มันก็คงดูดี แต่ประเด็นคือ ตรงคำว่าจัมพ์ทุกคนตรงนั้นน่ะ มันเคยมีชื่อของริวเขียนเอาไว้ แต่ตอนนี้มันโดนลบไปแล้ว...

เป็นเพื่อนๆรู้สึกยังไงอ่ะ? เค้าแบบ ช็อก ค้าง พิมพ์ไม่ออก พูดไม่ออก มีแต่น้ำตาทำท่าจะไหลอย่างเดียว ปากพูดไม่จริงใช่มั๊ย ไม่จริงใช่มั๊ย... แต่ก็พยายามคุมตัวเอง แล้วกดเข้าไปดูตรงให้เปลี่ยนรายชื่อเมนของตัวเอง

นั่นแหละ ไม่มีชื่อริวแล้ว... รู้ได้ทันที จากความรู้สึกที่มองรวดเดียวก็รู้ ไม่มีแล้ว...

น้ำตาไหลไม่ออก มันช็อกค้างไปหมด 

เราก็พยายามจะหาคำอธิบาย เผื่อใจคิดว่า จะมีคำขอโทษจากค่ายถึงแฟนริว หรือ คำชี้แจง แต่เปล่าเลย ไม่มีอะไรทั้งสิ้น ทุกอย่างปกติ แค่บอกว่า ให้เลือกสมาชิกที่คุณชอบเฉยๆ เท่านั้นเอง

นี่มันอะไรกัน...

ความรู้สึกตอนนั้นแบบว่า หมดแล้ว จบแล้ว... เกินกว่าที่น้ำตาจะไหล เกินกว่าที่คำพูดอะไรจะมาแทนได้ เหมือนกับถูกพรากอะไรบางอย่างไป... บางอย่างนั้น ก็คงเป็น ความหวังที่จะได้เห็นริวถือไมค์ อีกครั้งล่ะมั้ง...

แต่นะ ถึงจะพูดอย่างนั้น ถึงอะไรๆมันจะชัดเจนไปหมดแล้ว แต่เค้าก็ไม่อยากจะละทิ้งความหวัง ตราบใดที่ทางค่ายไม่ออกมาพูดอย่างชัดเจน หรือ ริวออกจากโฮริ หรือ ย้ายไปเรียนห้องธรรมดา

แม้ว่า มันจะชัดเจนขนาดนี้แล้วก็ตาม...

จะนั่งรอ ว่าวันเปิดเทอม เราจะเห็นริวอยู่มั๊ย... ริวจะเรียนห้องของไอดอลต่อมั๊ย ถ้าไม่ ก็จบแล้วล่ะ คงไม่ต้องรอคำพูดอะไรจากค่ายอีกแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็จะรอ รอต่อไป...

.

.

.

好きなアーティスト Hey! Say! JUMP（全員） << ที่ตรงนี้ เป็นที่ๆเดียวที่พี่จะรักษาให้ริวได้ นอกจากพื้นที่ในใจของพี่ ดังนั้น พี่จะไม่เลือกใคร พี่จะไม่เลือกเรียวจัง พี่จะไม่เลือกพี่ไดกิง แต่พี่จะเว้นที่ตรงนี้เอาไว้ให้ริวได้กลับขึ้นมา แม้ว่าวันนั้นอาจจะไม่มาถึง แต่อย่างน้อย คำว่า จัมพ์เซนอิง (ทุกคน) ก็จะเป็นสัญลักษณ์สำหรับ TEN JUMP ตลอดไป...

.

.

.

ไม่มีอะไรจะพูด นอกจากทำได้แค่นี้ ตอนนี้อยากจะภาวนา ขอให้วันไหนวันหนึ่ง ก่อนที่เค้าจะกลับไทย ขอให้เค้าได้เจอกับริวซักครั้ง ทั้งๆที่ตัวเอง ไม่ใช่คนกล้า แต่ก็จะขอสัญญากับตัวเองว่าถ้าเจอ ยังไงก็ต้องเข้าไปหาให้ได้....

ถ้าริวยอมคุยด้วยก็คงดี แต่ถ้าริววิ่งหนี ก็จะวิ่งตาม แล้วก็จะขอร้อง... "ได้โปรด ขอร้อง ขอคุยด้วยหน่อย พี่ไม่ใช่คนญี่ปุ่น และก็กำลังจะกลับประเทศของตัวเองในไม่ช้านี้แล้ว นี่อาจเป็นโอกาสสุดท้ายที่จะได้เจอกัน ดังนั้นขอร้อง ได้โปรดหันมาคุยกันหน่อย..."  คงต้องเจ้าบทบาทขนาดนี้แหละ แต่นะ ถึงเวลาจริง ถ้าทำได้ คงพูดมั่วไปมั่วมา มัวแต่กลัว ฮ่าๆ

จริงๆไม่ชอบนะ การไปรบกวนเวลาส่วนตัวเขาน่ะ แต่ครั้งนี้ คงต้องขอละเมิดซักครั้ง... 

อาจจะถามว่า คุยเนี่ย คุยอะไร? ก็ไม่มีอะไร คำแรกที่อยากจะพูดก็คือ "ริวสบายดีรึเปล่า?" ล่ะมั้ง พื้นๆ ฮ่าๆ ก็อยากรู้จริงๆนี่นา เพราะไม่ได้เห็นหน้าค่าตา...

"พี่เป็นแฟนคลับริวนะ คิดถึงริวมากเลย ดีใจมากที่วันนี้ก่อนจะกลับประเทศ ในที่สุดก็ได้เจอ... ตอนนี้ไม่ได้ทำงาน เป็นยังไงบ้าง มีเวลาเล่นเยอะขึ้นสินะ มีความสุขดีรึเปล่า พี่อยากให้หนูมีความสุขนะ แน่นอนว่า พี่อยากถามว่า ริวจะกลับเป็นไปอยู่กับจัมพ์มั๊ย? แต่พี่จะไม่ถาม แต่ก็พูดไปแล้วล่ะนะ ฮ่าๆ แต่นะ พี่และแฟนๆทุกคนน่ะถึงจะรอวันที่ริวกลับไป ถึงจะรักริวและอยากเห็นริวบนเวทีอีกมากแค่ไหน แต่ทุกคนก็อยากจะให้ริวเลือกสิ่งที่ริวพอใจที่สุดนะ..."

โคตรละคร ฮ่าๆๆๆๆ ก็นะ เรามีสิทธิ์ฝันไว้นี่นา ^^; ถึงแม้ว่าจะได้เจอจริงๆ จะได้เข้าไปทักรึเปล่าก็ไม่รู้ แต่ก็ขอภาวนาล่ะนะ ขอให้ฟ้าเห็นใจหนูหน่อยเถอะ =人=;;

แต่ก็หวังจริงๆ จะมีปฏิหารย์บ้างมั๊ยนะ?

หลังจากเริ่มเพ้อ เริ่มฝัน ก็เห็นมีแฟนๆที่ไปงานมาร์ชชิ่งเจเขาทวิตกันมา... มันทำให้ใจที่ห่อเหี่ยวฟื้นขึ้นมาได้อย่างหน้าประหลาด ถึงจะไม่มาก แต่มันก็มากพอที่จะทำให้ยิ้มได้ ^-^

@BrbRyu: JUMPって何人だっけ？って聞かれて「じゅっ、9人です」って言った薮くんwwwまあ、10人が正解だけどね( ´ ▽ ` )ﾉ"

น่าจะพิธีกร หรือ รุ่นพี่ซักคนถามว่า  "เอ๊ะ จัมพ์มีกี่คนนะ?" โคจังก็ตอบว่า "สิ...เก้าคนครับ" ....

ยิ้มอ่ะ โคจังเผลอพูด แบบดีใจอ่ะ มากๆ แต่ก็อดเศร้านิดๆไม่ได้... สงสารจัมพ์ มันเลยทำให้เราที่ตอนแรกเสียใจมากนึกขึ้นมาได้ ว่าจัมพ์ก็คงเสียใจเหมือนกัน ถ้าสุดท้าย มันเป็น 9 คนไปแล้วจริงๆ แน่นอนว่า เขาคงเสียใจมากกว่าเราหลายเท่า เพราะว่า เขาเติบโตมาด้วยกัน...

.

.

.

ไม่มีใครที่ดีใจกับเรื่องนี้ เพราะทุกคนเสียใจกันหมด แน่นอน ริวเอง ไม่ว่าตอนนี้จะอยากหรือไม่อยากกลับ ไม่ว่าจะตัวเลือกไหน เจ้าตัวก็จะต้องเสียใจที่สุดอย่างแน่นอน ดังนั้น... เรามาให้กำลังใจริวกัน เท่าที่เราจะทำได้ เหมือนเดิมเถอะนะ ^^ ให้ทั้งจัมพ์ และ ริวทาโร่ 

บางที เราก็อาจจะต้องรอฟ้าหลังฝนก็เป็นได้... ไม่แน่นะ ถ้าพวกเราทุกคนหดหู่กัน เรื่องดีๆก็อาจจะไม่กล้าเข้ามาหาก็ได้ ดังนั้นเราต้องให้กำลังใจกัน กลับไปยิ้มเหมือนเดิม คิดเรื่องดีๆเหมือนเดิม พอฟ้าใส เรื่องดีๆก็อาจจะกลับมาหาทั้งพวกเราและจัมพ์ก็เป็นได้นะ ไม่แน่ พระเจ้าอาจจะกำลังพิสูจน์ พวกเราทั้งสองฝ่ายอยู่ก็เป็นได้ ใครจะรู้~

สุดท้ายแล้ว จะสนับสนุนจัมพ์ทีรักต่อไป พร้อมๆกับ รอวันที่ริวอาจจะได้กลับมา ไปพร้อมๆกันกับจัมพ์ นั่นแหละ คือสิ่งที่คิดและตัดสินใจแล้ว แต่นะ ถ้าเลิกได้ก็ดี ฮ่าๆๆ (ดูมัน) เอาตัวรอด เหอๆ

ก่อนจาก มีอะไรเกรียนๆกับน่ารักๆให้ดู เผื่อจะคลายทุกข์กันได้บ้างล่ะนะ~

ความเกรียนส่วนตัว ในเมื่อปฏิธินปีนี้ไม่มีวันเกิดริว เราก็เพิ่มไปเอง =_=b ใครซื้อมาก็ช่วยเพิ่มให้ด้วยนะ มีคุณค่าทางจิตใจต่อผู้พบเห็น? ฮ่าๆๆ! ปากการิโซ โนะ มุซุโกะล่ะ จริงๆซื้อมานานแล้ว ลืม อวด อิอิ

จากกันแบบยิ้มๆ เนอะ ^^ อันที่จริงเค้าก็พูดอะไรไม่ได้ ยังดราม่าอยู่เหมือนกัน ทำใจไม่ได้คงได้แต่รอเวลา แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น บล็อกนี้ ไม่ได้จะตีความว่าริวออกแล้ว และก็เวิ่นคนเดียวหรอกนะ แค่มาพูดทำใจเฉยๆ แต่เรายังมีโอกาส รอดูเปิดเทอมใหม่ของโฮริ กับ ซักวันที่ลุงจะออกมาประกาศความจริง ในภายภาคหน้า ดังนั้น หวังต่อไป!

 แม้ว่าที่จริง ริวก็ไม่ได้ไปไหน เพียงแค่กลับไปใช้ชีวิต ของนร.ม.ปลาย ธรรมดาๆคนนึง ที่ชื่อ โมริโมโตะ ริวทาโร่ เพียงเท่านั้น แต่ก็ยังอยากจะพูดเห็นแก่ตัว ขอให้เขากลับมายืนในที่ที่เรามองเห็นอีกครั้งหนึ่งก็เท่านั้นเอง

私はりゅうりゅうがジャンプのステージに笑う姿をもう一度見られますように

watashi wa ryuryu ga jyanpu no suteiji ni warau sugata wo mou ichido miraremasu youni

ขอให้พี่ได้เห็นวันที่ริวริวยืนยิ้มอยู่บนเวทีของจัมพ์อีกครั้งหนึ่ง...