มาราธอน///แรงใจ///ตรุษจีน///ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง？

อรุณสวัสดิ์ทุกคน～ (ใช่หรอ = =) ฮ่าๆๆๆๆๆ

ในที่สุดก็วันเสาร์ซักที แต่ทำไมวันหยุดมันถึงได้สั้นจังเนอะ = =~ ก็นะ เรามันวัยรุ่นนี่ วะฮ่าฮ่าๆ！！　ช่วงนี้ฝนตกด้วย ครึ้มทั้งวัน หนาวอีก 

จากที่ไม่อยากตื่นอยู่แล้ว ยิ่งไม่อยากเข้าไปใหญ่ ตื่นมาก็ไม่สดชื่น เหนื่อยทั้งวัน เพราะแม่งครึ้มๆอยู่อย่างเงี้ย เหอๆ

...

ทุกวันเสาร์อาทิตย์ ก็มักจะมานั่งเล่นคอม ดูการ์ตูนอยู่ตรงนี้

มีผ้าห่มซะด้วย กร๊ากกกก

แล้วก็มักจะนั่งมองหน้าต่าง...ไม่ใช่เพ้อ ดราม่าหรืออะไรนะ แต่เพราะ พอเห็นว่าข้างนอกยังสว่างอยู่ แล้วมันมีความสุขอ่ะ ฮ่าๆๆ！ มันเหมือนกับ วันนี้ยังเหลืออีกยาวนานมั้ง หุหุ

หันทั้งวันทั้งคืน จนปวดคออ่ะ กร๊ากกก ปกติมาจังจะนั่งข้างๆไง เก้าอี้ตัวนี้อ่ะ เค้าก็ชอบหันออกไปมองหน้าต่าง แกก็คงสงสัยมั้งว่า มองไรทั้งวันทั้งคืน ฮ่าๆๆ ก็นะ สี่โมงก็เริ่มมืดแล้ว ห้าโมงก็มืดตึ๊ดตื๋อ วันเวลาแม่งสั้นเกินไป TT

ถ้าเป็นบนบ้าน ก็จะนั่งมองจากเตียงลอดออกไป ฮะๆๆ แต่นี่ส่วนใหญ่จะเป็นตอนกลับจากโรงเรียนมากกว่า เสาร์อาทิตย์จะนั่งข้างล่าง

ท่าจะเป็นเอามาก ฮ่าๆๆๆ！ ก็นะ เงี้ยแหละ หุหุ～ 

...

เรื่องข้างบน มันก็อิงกับหัวข้อบล็อกที่เขียนว่า ”แรงใจ” ด้วยแหละนะ...

ทุกคนก็รู้ว่า เค้าไม่ค่อยแฮปปี้ที่จะไป โรงเรียนเท่าไหร่ (ซึ่ง นร.แลกเปลี่ยนก็เป็นกันเยอะ ฮ่าๆ) ก็นะ จริงๆตอนนี้ดีขึ้นมากเลยนะ เป็นส่วนนึงของห้องได้แล้ว เพื่อนก็สนิทกันมากขึ้นเยอะ คือ ถ้ามองดูจริงๆ เค้าว่า เค้าโชคดีที่สุดในหมู่เพื่อน นร.แลกเปลี่ยนคนอื่นเลยมั้ง...

แต่นะ คนเรา ในใจมันก็มีอะไรมากมายถูกมั๊ยล่ะ มันเลย ไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่... แต่ดีขึ้นเยอะแล้วล่ะ ตอนนี้ไปก็ได้ เฉยๆแล้ว แต่แค่แบบไม่อยากตื่นเท่านั้นเอง เหอๆ

ก็นะ เรามันคนเมืองร้อน แดดเปรี้ยงนี่ ＝.= มาเจออากาศหนาว แถมยังมืดๆครึ้มๆอีก ฟีลมันเหมือนกับต้องจำศีลอ่ะ ＝。＝

 นึกดูนะ ปกติพวกเราเจออากาศหนาวๆ ฟ้าครึ้มๆ ตอนไหนบ้างเวลาอยู่ไทย？　ส่วนมากก็เวลาไปเที่ยวบนเขาไรทำนองนี้ใช่มะ...เออดิ เพราะส่วนใหญ่เจอตอนไปเที่ยวไง แล้วเราก็เลยไม่ค่อยตื่นกัน？　ใช่มะ เลยแบบนะ ยังไงก็ยังไม่ชิน ฮ่าๆ

เห็นเขาว่า จะให้คนเมืองร้อนชินอากาศหนาวจริงๆก็ประมาณสองปี... อืม น่าจะจริง ฮ่าๆๆๆ ชินที่ว่าไม่ใช่ว่าทนกับความหนาวได้นะ แต่พูดถึง กระตือรือร้น และ ใช้ชีวิตสะดวกๆได้มั้ง

อันนี้ก็ไม่รู้นะคนอื่นเป็นไง แต่เค้าคิดแบบนี้อ่ะ ฮ่าๆๆ

ว่าแต่ไปๆมาๆ พูดเรื่องดินฟ้าอากาศซะแล้ว กรั่กๆ

ที่จะเล่าน่ะ มันคือเรื่องเมื่อคืน ＾＾　ทุกคนจำได้รึเปล่าไม่รู้ ว่าเคยเขียนเรื่องของ เพื่อนผู้ชายคนนึง ฉายา ”พูซัง (หมีพู)” ที่บอกว่าใจดีน่ะ ฮ่าๆ

ไม่ได้คิดอะไรกับพูซังนะเว่ย กร๊ากกกกก...

ย้อนความหน่อยละกัน ห้องเค้าเป็นสายภาษา เลยมีเด็กผู้ชายน้อย ทั้งห้องมีอยู่ ８คน ที่นี่ เป็นเกร็ดเล่าให้ฟัง (เกร็ดเลยเรอะ) ฮ่าๆ จริงๆคิดว่าเล่าไปแล้วนะ แต่ไม่รู้ดิ ฮ่าๆ!

นั่นก็คือ ที่ญี่ปุ่น เด็กผู้หญิงกับผู้ชายเขาแยกกันอยู่นะ ไม่ได้สนิทตบหัวกอดคอกัน นั่งกินข้าวกัน ไปเที่ยวกันได้เหมือนที่ไทย... ถ้าทำได้ขนาดนั้น ก็เป็นแฟนกันแหละ

คุยกันยังแทบไม่ค่อยคุยกันเล้ย ฮ่าๆ ส่วนหนึ่งก็ผู้ชายญี่ปุ่นขี้อายด้วยแหละ (นี่เรื่องจริง) อย่าไปนับพวกผู้ชาย แรดๆนะ เหอๆ เอาผู้ชายปกติ หุหุ

แต่พออยู่กันไปนานๆก็คุยกันบ้างนะ แบบตลกๆ แต่ก็แบบ มันรู้สึกได้ถึงระยะห่างอย่างแรง อันนี้ก็พูดไม่ถูกเหมือนกัน เอาเป็นว่า ไม่มีเรื่อง หรืออะไรก็ไม่ชวนกันจับกลุ่มคุยเล่นหรอก เหอๆ

กับเค้าเอง ยังไม่ค่อยได้คุยไรเป็นเรื่องเป็นราวกับพวกผู้ชายเล้ย เหอๆ มีอยู่คนนึงไม่เคยคุยกันด้วยซ้ำ เคยแต่ "อ๊ะ ขอโทษนะ" "อ่ะ ขอบใจ" "(ยิ้ม)" แค่เนี้ย ฮ่าๆ แต่แบบทุกคนน่ารักมากนะ ชอบมากเลย ฮ่าๆ ใจดีอ่ะ 

ผู้ชายห้องเค้าใจดีมาก คือแบบบางทีนั่งข้างๆกันก็จะคอยสอน เลยเป็นห่วง ดูแล จริงๆนะ แบบ ปลื้มมากอ่ะ เหอๆ ให้เกียรติด้วย ถึงจะเห็นด้วยที่ว่าผู้ชายญี่ปุ่นส่วนมากเห็นแก่ตัวก็เหอะนะ แต่นั่นคิดว่าเป็นพวกรุ่นพ่อรุ่นแม่เรามากกว่า พอถึงรุ่นพวกเรา มันก็เริ่มเปลี่ยนไปแล้ว

ต่อเรื่อง พูซัง...(ชื่อจริง นากาอิ ฮิโรกิ นะ) พูซังเป็นผู้ชายคนที่เค้าคุยด้วยมากที่สุด นั่นก็เพราะเคยนั่งเรียนติดกันอยู่ประมาณ เดือนกว่าๆ เลยคุยกันบ่อย (แต่ก็ไม่ได้คุยไรอ่ะ แค่คุยเรื่องเรียน ลอกการบ้านไรเงี้ย ฮ่าๆ) บวกทั้ง พูซังเป็นผู้ชายที่นิสัยค่อนข้างเหมือนผู้หญิง ฮ่าๆๆๆ แบบไม่ใช่แอ๊บๆนะ แต่แบบ ใจดีแบบผู้หญิงอ่ะ เหอๆ ทุกคนเลยเรียก พูซังไง แต่ก็ตลกดีนะ ชอบโดนคนอื่นแหย่ ฮาดี ฮ่าๆ

อ้อ เค้าชอบ สไตล์การแต่งตัวพูซังนะ เจ๋งดี ฮ่าๆ!

ก็นั่นแหละ แต่หลังจากนั้นแยกกันแล้ว ก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย เหอๆ จนมาเมื่อวาน เจอเฟสพูซังไง (พึ่งพบว่า ห้องเราก็เล่นเฟสเยอะเหมือนกัน) เลยแอดไป แล้วพูซังก็ตอบกลับมา แล้วก็คุยกัน

พูซังเรียกเค้าว่า "ฮานะจัง" ล่ะ ทั้งๆที่เมื่อก่อน หรือเวลาอยู่ในห้อง พวกผู้ชายจะไม่เรียกชื่อนี้นะ จะเรียก　"พัตโตะซัง" แต่นี่เรียก ฮานะจังไง ดีใจ ฮ่าๆ

ก็คุยกันแรกๆว่า เออไม่ได้คุยกันเลยเนอะ ก็นะช่วยไม่ได้ ผู้หญิงกับผู้ชายไม่ค่อยอยู่ด้วยกันอยู่แล้ว ตอนเรียนก็คุยกันไม่ได้อีก ไรทำนองนี้

จากนี้ไปจะขอก๊อปที่คุยกันเมื่อวานมานะ มันเล่าไม่ถูกอ่ะ ซึ้ง TT ฮ่าๆ

• 
  

  Hiroki 　

  • อยู่ที่ห้องสนุกมั๊ย？？
    
    
• 
  

  Patty Zaol
  

  • อื้ม～สนุกสิ เพราะทุกคนน่ะใจดีกับเค้ามากเลย แต่ก็ยังเหงาอยู่ YY
    
    
• 
  

  Hiroki

  • เราเองก็ไม่ค่อยได้สนใจทางพวกผู้หญิงก็เลยไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้างอ่ะนะ ที่ว่าเหงาน่ะ หมายถึงไม่ค่อยได้อยู่ที่ห้องแล้วก็เลยไม่ค่อยได้คุยกันงั้นหรอ？ หรือว่าหมายถึงเรื่องอื่น？
    
    
• 
  

  Patty Zaol

  • ไม่ใช่หรอก เหตุผลอื่นน่ะ แต่ว่ามันอธิบายยาก YY
    
    
• 
  

  Hiroki

  • อือ～ ถ้าพูดถึงแล้วมันรู้สึกไม่ดีก็ไม่เป็นไรหรอกนะ...มีอะไรที่เราพอจะเป็นกำลัง(จะช่วย)ให้ได้บ้างมั๊ย？
    
    
• 
  

  Patty Zaol

  • ขอโทษนะ มันค่อนข้างเป็นเรื่องลึกซึ้ง？ ฮ่าๆ เค้าเลยอธิบายเป็นภาษาญี่ปุ่นไม่ได้น่ะ YY
    พูซัง！！　ToT! ขอบคุณมากนะ ขอบคุณจริงๆ！
    แค่วันนี้เราได้มานั่งคุยกันแบบนี้ ก็เป็นกำลังให้เค้าได้มากแล้วล่ะ!
• 
  

  Hiroki

  • ไม่เป็นไรหรอก ดูจากบรรยากาศ(หมายถึงเดาได้)แล้วก็พอจะเข้าใจล่ะนะ ＾＾  แบบว่าถ้าเกิดว่ามีเรื่องลำบากอะไรขึ้นมาก็พูดกับเรานะ
    ถ้าเกิดว่าอธิบายลำบาก อธิบายเป็นภาษาอังกฤษก็ได้นะ ＾＾
    
• 
  

  Patty Zaol

  • พูซังเนี่ยเป็นคนดีเลยจริงๆนะ！TT　บางที แม้แต่ภาษาอังกฤษเค้าก็อาจจะพูดไม่ถูกก็ได้ ฮ่าๆ ==；；　งั้นเค้าจะลองเป็นภาษาญี่ปุ่นดูละกัน..
    แต่ว่านะ จริงๆมันก็ไม่ได้มีอะไรหรอก มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้เท่านั้นน่ะ
    
    
• 
  

  Hiroki

  • คนเรามันก็ไม่ได้ดีกันขนาดนั้นหรอกนะ ＾＾　ว่าแต่ถ้าพูดเป็นภาษาไทยน่ะหยุดเลยนะ ไม่รู้เรื่อง ＝ｗ＝　
    แต่ยังไงซักนิดก็ยังดี เล่าให้ฟังหน่อยได้มั๊ย？บางที สิ่งที่ตัวเองคิดก็อาจจะต่างกันก็ได้
    
• 
  

  Patty Zaol

  • พูซังหมายถึง ไม่มีมนุษย์คนไหนสมบูรณ์แบบหรอก อย่างนั้นใช่มั๊ย ＝ｗ＝ｂ　ฮ่าๆ รู้หรอกน่า ไม่พูดภาษาไทยหรอก ＝ｗ＝
    ขอบคุณมากจริงๆนะ แต่ว่ามันไม่มีอะไรหรอกจริงๆ เพราะมันล้วนต่างเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ทั้งนั้น ทั้งภาษา ทั้งเรื่องที่คุยกัน มันก็ต่างกัน ถ้าจะรู้สึกเหงาขึ้นมามันก็ช่วยไม่ได้น่ะนะ มันก็แค่นั้นแหละ
    แต่ก็มีบางทีที่โดนลืมเหมือนกันนะ i_i
     
• 
  

  Hiroki

  •  แค่อยู่ที่ๆต่างกันเราก็มีความต่างกันขนาดนี้จนทำให้เหงาขึ้นมาเนี่ยน่าเศร้าจัง ；； ว่าแต่สำหรับฮานะจังแล้ว สนิทกับใครมากที่สุดล่ะ？　บางที ถ้าลองไปคุยกันดู มันอาจจะดีขึ้นก็ดีนะ
    ถูกลืม？　ขอโทษนะไม่เข้าใจความหมายน่ะ ；；
• 
  

  Patty Zaol

  • ไม่เป็นไรหรอก ตอนนี้ก็ชินแล้ว อีกอย่างตอนนี้ทุกคนก็สนิทกับเค้ามากขึ้นกว่าตอนแรกเยอะ แค่นี้มันก็เกินพอแล้วล่ะ ＾＾
    อ่ะ สงสัยจะใช้คำพูดผิดแฮะ ฮ่าๆ！ อืม ก็แบบ บางทีทุกคนก็ลืมเรื่องของเค้าไปอ่ะนะ เหอๆ
• 
  

  Hiroki

  • แบบว่า ขอโทษจริงๆนะที่ไม่สามารถเป็นกำลังให้ได้เลย ；； (ขอโทษที่ช่วยอะไรไม่ได้เลย) ฮานะจังน่ะ แบบว่า คงรู้สึกไม่โอเคกับโรงเรียนมากเลยใช่มั๊ย？　ถ้ามันแย่จริงๆ ไม่ว่ายังไงก็ต้องหาคนที่ไว้ใจคุยด้วยนะ ถ้าไม่ว่าอะไร คุยกับเราก็ได้นะ ถ้าฝืนมันจะแย่กว่าเดิมรู้มั๊ย
    ถ้าเก็บเอาไว้อยู่คนเดียว มันจะขมขื่นน่ะ ไม่วายังไงมีอะไรต้องคุยกันนะ เพราะพวกเราเป็นเพื่อนกันยังไงล่ะ ＾＾
• 
  

  Patty Zaol

  • ขอบคุณมากนะ！ขอบคุณจริงๆ นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่มีเพื่อนมาพูดกับเค้าแบบนี้ ขอบคุณมากนะ！ ตอนนี้พูซังน่ะ เป็นกำลังใจและพลังให้เค้าได้แล้วจริงๆนะ ＾＾　พอพูซังมาพูดแบบนี้กับเค้าแล้ว มาเป็นห่วงเค้าแบบนี้แล้ว
    จะไม่ลืมความรู้สึกนี้เลยล่ะ i_i 
    พูซังมาพูดแบบนี้แล้ว ก็มีความรู้สึกว่าการไปโรงเรียนอาทิตย์หน้า มันก็คงไม่แย่ขนาดนั้นขึ้นมาเลยทีเดียวล่ะ ＾＾ขอบคุณมากจริงๆนะ ถ้ามีอะไร เค้าจะพูดแน่นอน พอถึงตอนนั้นก็ฝากด้วยนะ ＾＾ เพื่อนกันเนอะๆ ^w^
• 
  

  Hiroki

  • ขอโทษจริงๆนะที่พูดได้แค่นี้แต่ไม่สามารถช่วยอะไรจริงๆจังๆได้เลย แบบว่านึกหาทางออกอะไรให้ไม่ได้จริงๆ ；；　พอเจอเวลาแบบนี้แล้ว ตัวเองกลับไร้ความสามารถแบบนี้ (ร้องไห้) พอเห็นเพื่อน(ไม่รู้ว่าเธอจะเรียกเราเป็นเพื่อนรึเปล่าก็ไม่รู้น่ะนะ)เป็นแบบนี้แล้วตัวเองกลับช่วยอะไรไม่ได้ แล้วมันอายตัวเองอ่ะ ขอโทษนะจริงๆ 
    
    
• 
  

  Patty Zaol

  • มันไม่ใช่อย่างนั้นหรอกนะ เอ่อ โทษนะพูดเป็นญี่ปุ่นแล้วยากจัง　i_i 
    แค่เมื่อกี้ที่พูซังพูดกับเค้าแค่นั้น มันก็เป็นกำลังที่ยิ่งใหญ่ให้เค้าได้แล้ว แค่นี้ก็รู้สึกขอบคุณจนไม่รู้จะทำยังไงแล้วล่ะ ขอบคุณนะ ＾＾ 
• 
  

  Hiroki 　　

  • จริงหรอ？ถ้าอย่างนั้นก็ค่อยยังชั่วหน่อย... ถ้าเกิดว่ารู้สึกไม่มีใครจะพึ่งได้แล้วจริงๆ ก็ลองคุยกับซาคาเอะเซ็นเซย์ดูนะ (ครูประจำชั้น) เจ๊คนนั้นแกอาจจะน่ารำคาญไปซะบ้าง แต่ไม่ว่ายังไง เขาจะต้องให้คำแนะนำที่ดีอย่างแน่นอน บางเขาก็อาจจะมีทางแก้ไขดีๆให้ก็ได้ ＾＾
     　　　　　　　　　　　　
• Patty Zaol        ฮ่าๆ รู้แล้วล่ะ ＾＾　แต่เค้าว่าเค้าคุยกับพูซังดีกว่านะ ฮ่าๆ 
           ขอบคุณนะ รู้สึกได้รับกำลังใจขึ้นมาเยอะเลยล่ะ～

• Hiroki

  •  งั้นเราจะคิดว่าฮานะจังไว้ใจเรา ได้มั๊ยนะ？ถ้างั้นก็ค่อยยังชั่วหน่อย ＾＾ 

    
    

    
    

    จบแล้ว...จริงๆมีเยอะกว่านี้นะ ตอนแรกมีภาษาญี่ปุ่นติดมาด้วยแต่เพื่อนมีเฟสเยอะเลยเอาออกดีก่วา เดี๋ยวรู้กันหมด  อาจจะไม่ซึ้งนะ แต่ตอนที่คุยกันเมื่อคืนมันมีความหมายมากเลย ซึ้งอ่ะ เหอๆ บางคำอาจจะอ่านแล้วเว่อร์นะ แต่แบบ เขาก็พูดกันแบบนี้แหละ รู้สึกดีนะ
    

    
    

    ดีใจจัง รู้สึกดีขึ้นเยอะ แต่นะ ไปถึงโรงเรียนจริงๆก็คงไม่ค่อยได้คุยกันเหมือนเดิมแหละ เหอๆ แต่แบบแค่นี้ก็ดีแล้วอ่ะจริงๆ

    
    

    อย่างว่าแหละ ผู้ชายห้องเค้าน่ารักจริงๆ ฮ่าๆ

    
    

    
    

    .....

    
    
    ต่อไป เขียนสั้นนะๆ เรื่องมาราธอน =_= ก็ไม่มีอะไร ก็แค่ ที่ญี่ปุ่นพอหน้าหนาวแล้วเขาก็จะให้เรียนพละเป็นวิ่งมาราธอนเท่านั้นเอง =_= ต้องใส่แขนสั้น ขาสั้นด้วย กร๊ากกก
    
    

    ชีวิตกุ ฮ่าๆ แต่แบบโชคดีเพราะว่า ไม่ได้มาราธอนแบบทรหดขนาดว่า อะไรไง มันเป็นแบบ ให้วิ่งสิบห้านาที ยี่สิบนาที รอบสนามไปเรื่อยๆ แล้วคอยหยุดวัดชีพจรทุกๆ ห้านาที 

    
    

    ส่วนเวลาวิ่งก็ให้วิ่งตามสบายคือ ไม่ต้องเร็วไม่ต้องจับกลุ่ม วิ่งไปเรื่อยๆต่างคนต่างวิ่ง มันก็ไม่กดดันดี แต่ก็ไม่อยากวิ่งอยู่ดีแหละ เหนื่อย ฮ่าๆๆ

    
    

    แต่ก็ไม่หนาวนะ คงเพราะวิ่งเหอๆ แต่ก็เย็นๆ = = พอจบคาบ วิ่งเสร็จแล้วสดชื่นมากเลย หุหุ แต่สุดท้าย ก็ไม่อยากวิ่งอยู่ดี กร๊ากกก จบ...

    
    

    .......

    
    จะตรุษจีนแล้วอ้า!!! อยากกินขนมเข่ง! อยากไปเยาวราช TT!!! ปีที่แล้ววนเวียนแถวนั้นตลอด วันตรุษจีนก็หยุดไปซื้อของมาทำของไหว้ อยู่บ้าน ทำนู่นนี่กัน อยากทำอีก TT
    
    ปีนี้แม่ก็ไปวัดจีนอีก ปะป๊าก็ไปงานตรุษจีนบ้านเพื่อน แง!!! อยากหยุด อยากไปวัด TT!!! ฮือๆๆ! จริงๆจะไปไชน่าทาวน์ก็ได้ ที่โกเบ แต่มันไกลอ่า เหนื่อย อาทิตย์หน้าก็ไปโรงเรียนอีก TT
    

    
    

    คือจริงๆมันก็ไม่ไกลแหละ แต่ที่บ้านไม่มีรถไง ต้องนั่งรถบัสแล้วไปต่อรถไฟสองต่อ มันเหนื่อยอ่า เลยแบบตัดใจ เฮ้อ

    
    

    อีกอย่าง ไชน่าทาวน์ที่ญี่ปุ่น เค้าว่ามันไม่เหมือนเยาวราชที่เป็นเมืองคนจีน มีวัดเต็มจริงๆอ่ะ ที่นี่มันเหมือนสถานที่ท่องเที่ยวไว้ขายอาหารจีนมากกว่า เฮ้อ
    
    

    บอกลา โดยการ หยิบรูปปีที่แล้วมาดู

    
    

    

    
    

    อ้วนทั้งน้าทั้งหลาน กร๊าก ตอนนั้นอ้วนจัง TT ตอนนี้ก็อ้วนนะ กร๊าก แต่ดีกว่าตอนนั้นเยอะ  = = (มั้ง) ฮ่าๆ

    
    

    

    
    

    วัดนี้ใช่วัดเล่งเน่ยยี่หว่าหว่า? = = วันนั้นไปเดินเยอะมากจำไม่ได้

    
    

    

    
    

    พี่ไอดิน~ ใครอยากเจอ ไปเดินเยาวราช ตรุษจีนนี้ดู ฮ่าๆ พี่แกน่ารักมาก หึหึ

    
    

    

    
    

    อยากจะบอกว่าไก่ตัวนี้กินทั้งอาทิตย์ กร๊ากกกก แล้วก็นะ...หนูชอบขนมเข่ง ToT!!!!

    
    

    

    
    

    มะ หมี่ซั่ว OoO!!!!! (เป็นลม)

    
    

    ปีนี้ทุกคนฝากกินเผื่อหน่อยนะ T.T ส่วนเค้าจะนั่งดู Risou no musuko รอ อุวะฮ่าฮ่าๆ!!!!!

    
    
    

    เมื่อวานนั่งหาประวัติต้นตระกูลตัวเองดู? พึ่งเริ่มจริงจังกับภาษาจีนไง เลยอยากรู้ว่าตกลงออกเสียงยังไง ถึงปู่กับย่าจะเปลี่ยนเป็นนามสกุลไทยมาตั้งแต่ เค้ายังไม่ตายจากชาติที่แล้วก็เหอะ =_=

    
    

    รากเหง้าลูกมังกร – ตระกูลอึ้ง (黄 แซ่หวัง หรือ แซ่ว่อง)

    
    
    
    

    
    

    
    

    cradit : http://www.thaichinese.net/thaichineseblog/huang/

     ซักวันอยากไปฮ่องกงจัง อยากไปแถบจีนมาแต่เด็กแล้ว ถึงบ้านเราจะไม่ได้คร่ำเคร่งพิธีจีนไรก็เหอะ แต่มันก็ติดตามาตอนเด็กๆเวลาไปเชงเม้งไปอะไรงี้

    
    

    เสียดาย ปู่กับย่าเปลี่ยนใช้นามสกุลไทย แล้วก็ไม่พูดภาษาจีนกับพวกปะป๊าๆ กับพวกลุงๆป้าๆ (ครอบครัวป๊ามีลูก 7 คน หุหุ ปะป๊า คนที่ 6) เลยไม่มีใครพูดจีนได้

    
    

    ยังไงตอนนี้ก็เรียนจีนอยู่ที่นี่ แต่ก็ไม่ได้จำไรมาก เพราะฟังเป็นญี่ปุ่นแล้วปวดหัว ฮ่าๆ ถ้าญี่ปุ่นไปรอดแล้วจะไปเรียนจีนต่อแน่นอน สายเลือดๆ กร๊าก

    
    ......
    
    

    สุดท้าย ตอนนี้เป็นยังไงบ้างเรื่องจัมพ์?

    
    ถ้าบอกว่า ลืมเรื่องคอนไปแล้ว จะเชื่อมั๊ย? (อ้าว นี่ก็พูดถึงอยู่ จะลืมไงฟระ) ป่าว พึ่งนึกออกเมื่อคืน = =
    

    
    

    แต่นะ ความรู้สึกตอนนี้เปลี่ยนไปจริงๆ ก็ดูไรเหมือนเดิมนะ ถึงจะไม่ได้ดูอะไรเกี่ยวกับคอนก็เหอะ แต่ใจมันห้ามตัวเองได้แล้ว

    
    

    เพราะตอนนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ไปคอนวันนั้น มันถูกจำด้วยใจ ไม่ได้ถูกจำด้วยตา ดังนั้นถึงได้บอกไง ว่า ลืมไปแล้วน่ะ...

    
    

    พอลองนึกถึงวันนั้น ภาพที่เห็นออกมามันก็ออกมาเป็นภาพประดุจมองผ่านจาก ไฟล์ แฟนแคมบนหน้าจอคอมพิวเตอร์... แปลกเนอะ เหอๆ
    

    
    

    เพลงก็แทบไม่ได้ฟังเลย วิดิโอในไอพอตก็ลบจนเหลือแต่อันใหม่ไม่กี่อันแล้ว ตอนนี้อยู่แบบสบายๆและ~ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า ก็มีเผลอแบบมากมายบ้าง แต่แว๊บเดียวเท่านั้นแหละ

    
    อาจจะอ่านไปแล้วนึกแบบ มึงบอกกุไม? ฮ่าๆ ไม่ได้บอกใคร แค่พิมพ์ออกมาเฉยๆ อยากอ่านเองนี่ =3= หึหึ
    
    

    ตอนนี้กำลังตั้งน่าตั้งตารอบัตร Sexy Zone อย่างเดียวล่ะ ฮ่าๆๆๆ

    
    

    แฟน B.I. อย่าดราม่าใส่ เพราะเค้าก็ไม่ต่างกัน =.= กำลังวางแผนสิงลุงอยู่ รอหน่อยนะ กรั่กๆ

    
    

    ก่อนจากลา (ไม่แน่นึกคึกอาจจเปิดมาอีก)

    
    

    ~ซินเจียยู่อี่ ซินนี้หวกไช้~

    
    

    ^

    
    

    ^
    ^

    
    

    รู้ป่าวว่านี่ ภาษากวางตุ้งนะ ไม่ใช่ จีนกลาง =w=b
    
    

    

    
    

    คิดถึงยูเมะอีกแล้ว ฮ่าๆ~ ;P