จำนวนการดูหน้าเว็บรวม

วันพุธที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2554

วันพ่อ//โชว์บ้าน//ถ่ายรูปชุดซานตี้กับเบตจัง!+ของกิน//ข่าวลือ

เฮย~ ช่วงนี้อัพบ่อย วันนี้ก็ไม่ได้ไปโรงเรียนล่ะ ช่วงนี้สอบ รร เลย เลิกครึ่งวันเยอะติดกัน บางทีเก้าโมงครึ่ง แบบว่ามีสอบแค่วิชาสองวิชาแล้วกลับบ้านไง ดีจัง T^T

พอดีวันนี้ไม่มีวิชาที่เค้าลงสอบ เลยไม่ต้องไปโรงเรียน เย้!! ToT!!! เมื่อวานเลิกสิบเอ็ดโมงครึ่งเลยไปเที่ยวซะเลย =_=b อ๊ะ แต่พรุ่งนี้สอบวิชา Grammar วิชาสุดท้ายนะ เซ็ง T^T เดี๋ยววันศุกร์ก็กลับไปเรียนเต็มวันแล้ว เฮ้ออ เบื่อ...

เริ่มถึงวันพ่อก็แล้วกัน...โชคดีมากมีสอบวิชาเดียว เลยรีบกลับบ้านมาร่วมวันพ่อกันทางเน็ต เหอๆ ^w^ ทุกคนอาจจะเห็นทางเฟสบุ๊คนะว่า เค้าซึ้งมาก และ รักในหลวงมากจริงๆ แฮะๆ

ตอนอยู่ไทยก็รักมากไม่ต่างกันนะ แต่ความรู้สึกมันไม่ได้มีอะไรมากมายขนาดนี้ คงเพราะอยู่ไทยมาตลอด วันพ่อทุกปีก็ได้ดูถ่ายทอดสดตลอด ไม่ก็ไปสนามหลวงไรงี้ แต่มีปีนี้ ไม่ได้อยู่บ้าน ไม่ได้อยู่ไทย ความรู้สึกเลย เกิดสำนึกรักชาติ รักในหลวงขึ้นมามากกว่าเดิมอย่างรุนแรง ฮ่าๆ

เพื่อนๆเค้าที่มาต่างประเทศพร้อมๆกัน ก็มาแนวเดียวกันหมดเลย ฮ่าๆๆ ก็นะ คนเรา ต้องลองอยู่นอกบ้านบ้างถึงจะได้รู้ว่า รักบ้านแค่ไหนจริงมะ - - ก่อนหน้านี้เวลาไปร้านไทยๆ เห็นรูปในหลวง หรือ ป้าย "เรารักในหลวง" ก็เป็นอะไรที่แบบดีใจมากๆแล้ว พอมันวันพ่อเลยเก็บไว้ไม่อยู่ ฮ่าๆๆๆ

เริ่มแรก นึกออกเรื่องวันพ่อได้ก่อนหนึ่งอาทิตย์ นั่นล่ะ ทั้งอาทิตย์นั้น เป็นอารมณ์ที่แบบ โหยหามากกกก ฟังเพลงในหลวงบ้าง ดูนู่นนี่บ้าง แบบ ซาบซึ้งและตื่นเต้นมันทั้งอาทิตย์เลย ฮ่าๆ แต่นะ..หมายถึงปะป๊าตัวเองด้วยแหละ

ตอนแรกก็คิดว่าส่งจดหมายไปดีมั๊ย จะได้ดูพิเศษๆหน่อย แต่ก็ไม่รู้ว่าจะถึงทันมั๊ย บวกกับทั้ง โทรไปเร็วกว่าชัดกว่านี่นา...เลยพับโครงการไป เตรียมตัวโทรเต็มที่ ฮ่าๆๆ (มันเขิน~)

จำได้มั๊ยที่เล่าว่าฝันเห็นในหลวงน่ะ ก็คงเพราะว่าคิดแต่เรื่องวันพ่อแหละมั้ง ฮ่าๆๆๆ ^^ แต่เป็นฝันที่มีค่ามากเลย~ พอถึงวันที่ 4 ธันวา เป็นอะไรที่นอนไม่หลับเลยอ่ะ ฮ่าๆๆๆ ในหัวมีแต่ในหลวง แล้วก็ เพลง ของขวัญจากก้อนดินประกอบ =_=b กว่าจะหลับ ลง ฮ่าๆๆๆๆๆ

พอถึงวันพ่อจริงๆ พอกลับมาถึงบ้านก็เปิดเฟสบุ๊ค บรรยากาศวันพ่อมาก มีทั้งเพลงพ่อ คำอวยพรพ่อ คำบอกรักถึงพ่อ บลาๆ เราก็แบบซึ้งปลื้ม ลืมไปเลยว่าตัวเองอยู่ญี่ปุ่น ฮ่าๆ รู้สึกเหมือนอยู่ไทย หุหุ อบอุ่นมากอ่ะ แต่นะ เพราะว่า คิดถึงในหลวงมาก พอฟังเพลงต่างๆแล้วแบบ ร้องไห้อย่างแรงอ่ะ ร้องเลยจริงๆ...

ตกใจเหมือนกันที่ร้อง แต่นะ ก็ดีใจ เพราะน้ำตาที่ร้อง คือน้ำตาที่บอกว่า รักพ่อหลวงแค่ไหน และภูมิใจแค่ไหนที่มีพ่อคนนี้... หลังจากบิ๊วอารมณ์ได้พักใหญ่? ก็เลยดราม่าพร้อมน้ำตาบ้าง? มีคนถามไปก๊อปใครมา (ดูถูกจริงๆ ใครฟระ =3=* โดนหน่าน้าตบหัว กร๊าก) บอกได้เลยว่าตอนนั้นพิมพ์ตามความรู้สึกจริงๆล่ะ...

"ไม่ว่าลูกคนนี้จะอยู่ที่ไหน ไม่ว่าลูกคนนี้จะอยู่ที่ประเทศไทยรึไม่ แต่ลูกคนนี้ก็รักพ่อหลวง และ ดีใจที่ได้เกิดมาเป็นลูกพ่อหลวงเสมอมา... ไม่ว่าลูกคนนี้จะเจออะไรมามากแค่ไหน แต่ก็จะทำตัวเป็นลูกคนไทยที่ดีของพ่อตลอดไป จะทำให้พ่อภูมิใจ จะทำชื่อเสียงให้บ้านเมืองไทยของเรา ก่อนที่จะกลับประเทศไทยไปหาพ่อค่ะ ขอพระองค์ทรงพระเจริญ"
 ร้องจริงๆ ร้องมากๆเลย ฮ่าๆ พอเห็นพี่ๆบอกว่าไปรับเสด็จมาก็แบบ อยากจะไปซะเดียวนั้น ทั้งๆที่อยู่ไทยก็อยากไปรับเสด็จ แต่ก็ไม่ได้คิดอยากไปขนาดนี้ แบบ อิจฉาจัง ตอนนี้อยากเห็นหน้าอยากได้ยินเสียงในหลวงมาก...พอพยายามหาดูถ่ายถอดสดออนไลน์ ทำไมวันนั้นดูไม่ได้ก็ไม่รู้ TT แบบจะร้องอ่ะ 
แต่นะ ได้ยินเสียงล่ะ! เสียงขาดมากอ่ะ สัญญาณไม่ดี คือฟังไม่รู้เลยว่าพูดว่าอะไร แต่แบบ ได้สินเสียงแล้ว ปลื้มอ่ะ ปลื้มมากจริงๆ T^T ตอนหลังปะป๊าโทรมาหลายรอบไง เลยส่องกล้องไปที่ทีวีให้ เห็นในหลวงแล้วแบบ ร้องเลย ร้องอีกแล้ว ฮ่าๆๆ 
 สุดท้าย ดีใจและภูมิใจมากจริงๆที่ได้เป็นคนไทย เป็นลูกของพ่อหลวงล่ะ ^^ คิดอย่างงี้แล้ว มันมีความภูมิใจออกมาจากไหนก็ไม่รู้อ่ะ ดีจัง ฮ่าๆๆๆ ขอพระองค์ทรงพระเจริญ...
.
.
.
กลับมาที่ปะป๊าเราบ้าง ฮ่าๆๆๆๆ ตอนโทรไป แล้วบอกรักปะป๊าอ่ะ อายมากเลยนะ เขินด้วย ฮ่าๆ คิดว่าใครๆก็เป็นนะ เหอๆ แต่ตอนปะป๊าตอบกลับมา สัญญาณขาดพอดีล่ะ เลยไม่รู้ว่าตอบว่าไรบ้าง แต่เค้าร้องไห้ไปแล้ว ฮ่าๆๆ TT
ดีใจนะ จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าครั้งสุดท้ายที่บอกรักน่ะ มันเมื่อไหร่ ตอนนี้ได้พูดแล้ว ดีใจแล้วล่ะ รู้สึกดีมากเลย ใครยังไม่เคยบอก ก็บอกไว้ซะนะ เพราะไม่รู้ว่า วันพรุ่งนี้มันจะมาถึงรึเปล่า...^_^ 
เดี๋ยวปะป๊าก็เข้ามาอ่านบล็อกใช่มะ อ่านอยู่ล่ะสิ ฮ่าๆ คราวหน้าพูดไรกลับมาบ้างก็ดีนะ พูดอยู่คนเดียวแล้วมันเขินแล้วก็ รู้สึกแป้วๆไงไม่รู้ ฮ่าๆๆๆ แล้วนะ ตอนที่ปะป๊าโชว์สภาพรอบบ้านหลังทำความสะอาดให้ดู (พูดอย่างกับบ้านโดนสึนามิ) ร้องไห้อีกแล้ว ฮ่าๆ คิดถึงบ้านขึ้นมา~น้ำตามันก็ไหล~~ ^m^ ฮ่าๆๆๆ
รูปตอนอยู่สนามบิน~ ทำไมปะป๊าดูดำจัง ทั้งๆที่ขาวกว่าหนูแท้ๆ ฮ่าๆๆ =3= (อย่าไปสนใจอ้วนเล็กที่นั่งดีดอุคุเลเล (เรียกไง) เลยนะ หัวฟูเชียว ฮ่าๆ) ถ้าเมื่อก่อนเห็นรูปที่สนามบินแล้วจะร้องไห้นะ ตอนนี้ก็ยังมีอยู่บ้างนิดๆ กร๊าก แต่ก็ไม่เท่าไหร่แล้ว =w=
วันนั้นตอนเย็น ไม่สิตั้งแต่กลางวันพอดีมีมี่อยู่บ้านไง เขาก็เลยเห็นว่า เค้าร้องหนัก แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร พอสงบสติอารมณ์ได้แล้วเลยเล่าเรื่องในหลวงให้ฟัง แบบ เขาก็แบบประหลาดใจมากว่าคนไทยรักในหลวงขนาดนี้ คือจริงๆพูดเรื่องนี้ให้ฟังหลายรอบแล้วล่ะ อิอิ แต่วันนั้นมีหลักฐานด้วยไง? เขาเลยแบบ แปลกใจมาก แล้วบอกว่า อิจฉาที่คนไทยรักในหลวงขนาดนี้ ^^ ภูมิใจจัง เล่าไปก็ภูมิใจไป น้ำตาก็พาลจะไหล ฮ่าๆ ตอนเย็นก็เล่าให้มาจังฟังด้วยนะ อิอิ...
ส่วนเมื่อวาน เล่าเรื่องปะป๊า เขาก็พูดตลอดเลยว่า เป็นปะป๊าที่เบนริมาก (หมายถึง สะดวกดีจัง กร๊ากก) แบบว่าส่วนใหญ่พูดเรื่องกับข้าวไง ฮ่าๆ แบบอยากกินอะไรปะป๊าก็ทำให้กิน อาหารเช้าปะป๊าก็ทำให้ ทุกอาทิตย์ไปตลาดไปซื้อของด้วยกัน เสาร์อาทิตย์ก็ออกไปหาไรกินนอกบ้าน บลาๆ ฮ่าๆ พูดไปก็แบบดีใจไป แล้วก็พูดไปคิดถึงฝีมือปะป๊าไป ฮ่าๆ =w= โดยเฉพาะหมูอบกะปิ ไข่ต้มน้ำพริก (แหล่มมาก) ปลาทอดราดเต้าเจี้ยว แล้วไรอีก เยอะอ่ะ - - แล้วก็ซุปเยื่อไผ่! ซุปกระดูกหมูมะละกอ! แล้วก็ พวกอาหารจีนแปลกๆที่ปะป๊าจำตอนย่าทำให้กินตอนเด็กๆนั่นแหละ โอยยยย กลับไปทำให้กินเยอะๆเลยนะ เบื่ออาหารญี่ปุ่นแล้ว ฮ่าๆๆ! =w=b 
เดี๋ยวโดนแซวว่าอ้อนปะป๊า เปล่านะเออ =3=~~ 
คิดถึงไทยวุ้ย!!! แต่นะ เดี๋ยวก็ได้กลับแล้ว แป๊บเดียวเอง อิอิ~ ว่าแล้วก็จบเรื่องดราม่าดีกว่า ฮ่าๆๆๆ หลังจากดราม่าเสร็จ มีมี่เลยชวนทำทาโกะยากิกิน! กรี๊ดดด สมเป็นโอซาก้า มว๊ากกกกก!
ครั้งที่แล้วทำโอโคโนมิยากิไปแล้ว อร่อยมาก! อร่อยกว่าตอนไปกินร้านดังที่โตเกียวอีก สมแล้วที่เป็นโอซาก้า หุหุ =w=b
ครั้งนี้ทาโกะยากิล่ะ! กินเยอะจนจะอ้วกเลย ฮ่าๆๆๆ!! ได้ทำเองด้วย! ><!


มีมี่ไม่ได้ทำนานไปหน่อยเลยเละๆบ้างแต่รอบสองก็เริ่มสวยแล้ว กร๊ากก อร่อยมากกกกก ToT!!!!

อันนี้ฝีมือเค้าล่ะ =w=b แหล่มโคตร ครั้งแรกนะเนี่ย กร๊ากกก แต่ยากมากอ่ะ แต่ถ้าทำไปซักพักจะเริ่มได้เอง อัศจรรย์ กร๊ากก! ทำรอบนึงเยอะป้ะล่ะคิดดู - - ทำแบบนี้ประมาณ 4 ครั้งอ่ะ ถึงจะกินคนละครึ่งๆก็เหอะ ไม่ไหว กร๊ากก
.
.
ต่อไป อ่ะโนนะ? วันจันทร์วันพ่อเลิกเร็วใช่มะ เลยไปถ่ายรูปรอบบ้านมาโชว์ ฮ่าๆๆๆ มาดูกันเล้ย!!!

รูปหน้าบ้าน แต่นแต๊น!!! ใหญ่ป่าว ฮ่าๆๆๆๆ! วันแรกที่มา เดินเลยบ้านหลังนี้ไปสองรอบ คือไม่นึกว่าจะเป็นหลังนี้ไง - -


บรรยากาศรอบๆ จริงๆมีบ้านสวยๆเยอะเลยนะ แต่ซอยแยกนี้ไม่ค่อยมี ทางนี้คือทางออกไปทางถนนใหญ่ตอนไปโรงเรียนล่ะ~


เดินไปหน่อยบ้านสวยๆเยอะมาก แต่ไม่ค่อยได้เดินมาทางนี้อ่ะ นานๆที

สวนรกๆในบ้าน กร๊ากกก ก็นะ ไม่ได้ใช้นี่เลยไม่ได้สนใจ กัน ฮ่าๆ บ้านเค้าที่ ไทยก็แนวนี้แหละ เปลืองตัง กร๊ากก =3=

พอเข้ามาในบ้านก็จะเป็นเช่นนี้~~ ฝั่งขวาเป็นน้องน้ำ ฝั่งตรงข้ามเป็นห้องเก็บของ ส่วนใหญ่เป็นพวกเสื้อผ้านะ

ถ่ายจากฝั่งประตูบ้าน~ ทุกวันกลับมาจากโรงเรียนก็จะเห็นมุมนี้เสมอ หุหุ ประตูด้านขวาคือเข้าไปในตัวบ้านนะ~

ก่อนเข้าบ้านขอภูมิใจนำเสนอห้องน้ำก่อน!! =w= ถูกใจมากอ่ะ กร๊ากก


ไฮโซ!!!! ปกติตามบ้านไม่ค่อยมีนะเนี่ยยย ปลื้มใจ เป็นไอเทมโปรดจริงๆ T^T! ห้องน้ำชั้นสองข้างบนของเค้า ไม่ขนาดนี้ก็จริง แต่มีที่อุ่นฝารองล่ะ (พึ่งรู้อาทิตย์นี้นี่แหละ กร๊ากก เย็นตุดมาได้ตั้งเดือนนึง - -)

นี่น้องปลาทองหน้าห้องน้ำ? ไม่ค่อยได้คุยกันเลย ชื่อไรยังไม่รู้เลยเนี่ย ฮ่าๆๆๆ

เปิดประตูเข้ามาก็เช่นนี้!! ไฮโซวววววววว! ต่างกับบ้านแรกลิบลับเลย กร๊ากก ตอนแรกเป็นไรที่แบบว่า เกร็ง - - ยิ่งวันแรกที่มายิ่งเกร็ง เพราะรู้สึกว่ามันหรูมากกก แต่ตอนนี้ชินและ ก็ไม่มีไรนี่ =3=


โต๊ะกินข้าวกับห้องครัว~~ ส่วนใหญ่จะใช้ชีวิตอยู่ตรงนี้กันน่ะ ฮ่าๆๆ

เปลี่ยนมุมถ่าย สิ่งเดียวที่ขัดใจคือ ทีวี - - แต่ช่างเหอะ ฮ่าๆๆๆ!!!

เรามักจะช่วยกันทำอาหารทำวันล่ะ~ แต่หลังๆติดการ์ตูน เลยไปนั่งดูการ์ตูนที่โซฟาแทน กร๊ากกก แล้วก็จะแวะเวียนไปมาตรงเคาท์เตอร์ หิวแล้ว~ กร๊ากก -_-b

จากห้องครัวก็มีทางขึ้นบ้านด้วย ว่าแล้วก็ขึ้นบ้านกันดีกว่า!

ระเบียงด้านบน

ทางลงด้านล่าง ที่ประตูเปิดอยู่นั่นห้องครัวล่ะ~~
เค้าไม่ถ่ายในห้องนะ รก อีกอย่างถ่ายไปแล้ว กร๊ากกกกก นี่เครื่องช่วยชีวิตเค้าล่ะ - - หากปราศจากสิ่งนี้แล้วคง หนาวตาย =_=b มันเป็นพลังไอน้ำนะฮีตเตอร์ตัวนี้ เลยจะไม่ร้อนเร็วเหมือนพวกแก๊สหรือเครื่องที่ใช้ไฟโดยตรง แต่เค้าชอบอันนี้ล่ะ อิอิ แท่งสีฟ้านั่นไว้ใส่น้ำนะ~~

จะว่าไปลืมถ่ายไรไปอย่าง...บ้านนี้มีรีโมทปิดไฟด้วยล่ะ! ฝันมานานแล้ว!!! ToT! ลืมถ่ายรูปมา คือแบบ ตอนก่อนนอนบางทีห่มผ้านอนแล้ว แต่ก็ขี้เกียจลุกไปเปิดไฟใช่ม้าา แต่เรามีรีโมทล่ะ =w=b! กรี๊ดกร๊าดมาก ใช้มันทุกวันจนขี้เกียจไปเลย - - (ปกติก็ขี้เกียจอยู่แล้ว)


นี่ส่วนห้องน้ำชั้นสอง เป็นของเค้าคนเดียว~! เฟิดไฟได้ด้วยนะ เสียดาย มันเก่าไปหน่อย กว่าน้ำจะอุ่นให้ทำธุระเสร็จพอดี T^T มือเลยเย็นเจ็บไปซะทุกเช้า เฮ้อ


นี่เป็นห้องนั่งเล่นส่วนตัวชั้นสองของเค้า! ยังไม่ได้ใช้เลย กร๊ากกก ส่วนใหญ่อยู่แต่ในห้องน่ะแหละ =3=


ระเบียงนอกห้องนั่งเล่น มีมี่พึ่งเนรมิตรเป็นที่ตากผ้าให้จะได้ไม่ต้องไปแย่งกันอีกฝั่ง กร๊ากกก แหล่มมาก =w=


ระเบียงอีกฝั่งเป็นฝั่งห้องโฮส เมื่อก่อนตากด้วยกันตรงนั้นไง แต่เหมือนจะไม่พอ ฮ่าๆๆ ส่วนต้นไม้สีเหลืองอยู่ห้องห้องเค้าล่ะ~~


หน้าห้องโฮสก็เป็นห้องหนังสือมาจัง ไม่อยากจะบอกว่ามีอยู่สองห้องล่ะ แล้วหนังสือเยอะมากกกกกก! ชอบอ่านหนังสืออ่ะ ซื้อเล่มใหม่มาเกือบทุกวันเลย กร๊ากกก ถ้าเป็นภาษาไทยก็ว่าจะแย่งอ่านซักหน่อย แต่ภาษาญี่ปุ่นคงได้แต่มอง (แหงดิ!) =3=


เปลี่ยนมุมสุดท้าย ถ่ายจากหน้าห้องโฮสไปอีกฝั่งบ้าง~~

ว่าแล้วก็ลงไปข้างล่างอีกรอบ เกือบลืมแน่ะ =w=b ห้องอาบน้ำ!!!


อยู่ฝั่งตรงข้ามกับห้องครัวล่ะ~~ เปิดมาจะเป็นห้องเปลี่ยนเสื้อก่อน แล้วก็ห้องซักผ้า รกไปหน่อย แต่นะ ที่ไหนก็เหมือนกันแหละ ฮ่าๆ


โต๊ะเครื่องแป้ง? ไม่ใช่และ ฮ่าๆๆ


ห้องอาบน้ำ!!! อยากจะบอกว่าไฮโซมากกกกกกก!  ปกติ ห้องอาบน้ำญี่ปุ่นจะเป็นห้องชุด คือจะแบบประกอบๆมา ไปเปิดหากันเอาเอง =3= แต่หลังนี้ไม่ช่ายยยย ใหญ่โต กรี๊ดดดด

อ่างใหญ่แล้วก็ลึกมาก เหอๆ สบายๆ~ เปิดน้ำทีนึง 45 c ร้อนโคตร ฮ่าๆ แต่แบบพอชินแล้วก็สบาย~~ หลังจากขึ้นมาก็อุ่นได้โดยไม่ต้องใส่เสื้อกันหนาวประมาณ 20 นาทีแน่ะ อิอิ แต่นะ ตัวแดงไปหมดเลย โดยเฉพาะเท้า แดงน่ากลัวมาก ฮ่าๆๆๆๆๆ!!

จบการรายงานข่าวจ๊าาา~~~ อยากมามาได้นะ โฮสเค้ากับเค้าต้อนรับ มีห้องให้ด้วย กร๊ากกก โดยเฉพาะคนไทยล่ะ =w=b




.


.


.

เมื่อวานเลิกเร็ว และวันนี้วันหยุด เลยพาเบตจัง (เวนล่า เพื่อนจากฟินแลนด์) ไปเที่ยวในเมือง! มันไม่เคยไปอ่ะ น่าสงสารมาก T^T เลยพาไป ฮ่าๆ โลแกน (เพื่อนจากอเมริกา) ก็ไปด้วยนะ แต่ไปนัดเจอในเมืองแทนเห็นว่าจะ กลับบ้านก่อน นักเรียนต่างชาติสามคนเลยไปเที่ยวกัน!!!

ตอนแรกหงุดหงิดกันบ้างเพราะตามหากันไม่เจอ แต่พอเข้าเกมส์เซ็นเตอร์ก็สงบศึก กร๊ากกกก =w=ไปเล่นเกม UFO กันล่ะ ไอหนีบๆอ่ะ โลแกนแม่งโคตรเก่ง หายแว๊บไปแป๊บเดียว ได้ตุ๊กตา Gloomy ตัวเบ่อเริ้มมาแล้ว =[]= เห็นว่าที่บ้านก็มีอีก เพราะหนีบมาได้เนี่ยแหละ กร๊ากกก!

แล้วแบบฮามากอ่ะ มันก็อุ้มตุ๊กตา Gloomy กระต่ายสีดำ หูยาว (ยาวมาก ยาวจนเอามาผูกเอวได้อ่ะคิดดู) ไปมาตลอด น่ารักดี ตลกด้วย ฮ่าๆๆ อดถ่ายรูปมาลืม T3T

อ้อ ข้าวกลางวันกิน MAC มาล่ะ สมเป็น นร.ม.ปลายญี่ปุ่นกันจริงๆ =_=b ไม่ได้กินนานและ ครั้งสุดท้าย ตอน ป.1มั้ง กร๊ากกก!!!

เสร็จแล้ว ก็ไปถ่าย พุริกุระ กัน! (อ้อ จริงๆเดินดูของกับเดินเล่นเกมส์น่ะนานอยู่นะ ฮ่าๆ) พุริกุระ ที่นี่จะมีชุดให้ยืมใส่ล่ะ 100 เยน! ตอนแรกก็ลังเล สุดท้ายก็เข้าไป กร๊ากก จริงๆลืมถ่ายบรรยากาศมา อย่างไฮโซอ่ะ ครั้งที่แล้วมา คนเยอะเลยไม่ได้ลอง ครั้งนี้ลองซะเลย!

ส่วนใหญ่ก็เป็นคอสเพลนะ แล้วก็ ชุดซานต้า กำลังฮิต อิอิ  แล้วก็มีคอลเลคชั่นแบรนเนมใหม่ๆด้วย!!! โคตรอยากใส่ ToT!!! แต่แบบ เบตจังอยากใส่ชุดซานต้า (เค้าก็อยาก) เลยแบบ ก็ได้ กร๊ากกก =3= เลยได้ฤกษ์ไปถ่ายกัน ฮ่าๆๆๆ


นี่เป็นพุริที่ถ่ายมาล่ะ~~ ตู้ใหม่ล่าสุด ไม่สนุกเลย =3= แต่ก็หนุกนะ (อ้าว) ฮ่าๆ มันไม่เหมือนพุริเลยอ่ะ แต่อธิบายไม่ถูกว่ามันเป็นยังไง ฮ่าๆๆๆ


ตอนให้จากตู้ส่งเข้ามือถือมันเป็นไรไม่รู้ ไม่ยอมเข้าเลยอดได้รูปมาแงๆ เสียดาย TT เอางี้ไว้ละกัน เฮ้อออ

แล้วนะ อุตส่าห์ใส่ทั้งที ถึงจะแค่ 100 เยนก็เหอะ กร๊ากก!! เลยถ่ายอีก! \*o*/! ถ่ายเองในห้องเปลี่ยนเสื้อน่ะนะ กร๊ากกก


เบตจางงงง~~~


เอ็กซ์มากกกกก =[]=;!! เบตจังเป็นโอตาคุก็จริง แต่แบบ ตัวจริงไม่ใช่แบบนี้เลยอ่ะ เกลียดกระโปรง เคยใส่กระโปรงครั้งแรกตอนมา โรงเรียนนี้คิดดู!


ผู้ใหญ่มากอ่ะ เซ็กซี่ ฮ่าๆๆ~ แต่นะ ฝรั่งส่วนใหญ่ชอบถ่ายแบบนี้นิ?


ตอนเห็นเบตจังโพสท่าแล้วตกใจมาก หรือว่าอยู่หน้ากล้องแล้วเปลี่ยน? กร๊าก ปากก็บอกว่าอายๆๆ สั้นๆๆๆ แต่นะ มันบอกอีกว่า ครั้งหน้าใส่ชุดเมดกัน =[]=!!! แล้วบอกว่า ครั้งหน้าต้องแต่งหน้ามาด้วย วู้ววว เอาแล้ว หนูไม่ได้ทำเพื่อนเปลี่ยนน้า!!!!! TwT! จริงๆมีเอ็กซ์กว่านี้นะ แต่อย่าดีกว่า กร๊าก

.

.

.

นี่เด็กกะโปโล กร๊ากกก ต่างกันมาก = =


แต่ชอบชุด ใส่ครั้งแรกเลย~~~


ลองบ้าง กร๊ากก พอเห๊อะ - -! อ้ออย่างถามเรื่องหัวนะ ไม่ได้หวีผม กระจกก็ไม่มี เราเลยได้แนวเซอร์ กร๊ากก
 

ภาพสุดท้าย ผีซานต้า แฮ่!!!!

.

.

.

 เบตจังเอากล้องเค้าไปถ่าย เลยเอามาลง น่ากินมาก ฮ่าๆๆ


พาเฟ่ต์โยเกิร์ต \ToT/!!!



อันนี้เมนูพิเศษ พาเฟ่ต์ สูง 70 cm!!! กินกันยังไงฟระ =[]=!! แต่อยากลองอ่ะ TwT เดี๋ยวพามีมี่มากิน เคี๊ยกกก!!!?



รูปแบบโคลสอัพ ฮ่าๆๆๆ ว่าแต่ไอกระต่ายสองตัวนี้ คาแรกเตอร์โปรดเบตจังล่ะ น่ากลัวไงไม่รู้ - -

อันนี้เจอห้องน้ำเด็กเลยถ่ายมา ฮ่าๆๆ น่ารักมากกก

เบตจังประทับใจ ตู้รถไฟเฉพาะผู้หญิงมาก เลยถ่ายมา หุหุ แต่นะ ไม่ค่อยอยากขึ้น =3= เพราะตู้ที่มีผู้ชาย มันมีโอกาสเจอยูมะมากกว่า (ไอนี่นิ!)

หมดแล้ววว~ วันเสาร์จะไปเกียวโตแล้วเจอกัน!!

.

.

.
ก่อนจากลา ณ ยาม บ่าย เรื่องข่าวลือซักนิด

โซล(เรียกงี้ละกัน) ก็ตกใจทุกครั้ง เศร้าทุกครั้งที่มีข่าวลือ แต่นะ หลังจากนี้ จะไม่พยายามสนใจแล้วล่ะ...ไม่อยากคิดอะไรไปเองแล้ว ไม่ว่าจะมีอะไร สะเทือนใจบ้างก็จะไม่คิดต่อไปเองแล้ว ถ้าไม่มีอะไรออกมาชัดเจน ก็จะไม่พยายามคิดไปเองอีก มันเหนื่อยแล้ว ไม่ไหวแล้วอ่ะ.. แต่ตอนนี้นะ ถึงจะอยากให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม แต่อีกใจก็อยากให้พวกมันลาออกออกไปเป็นคนธรรมดาให้หมด เป็นห่วง...ไม่รู้ว่า เบื้องหลังเจออะไรกันบ้าง แต่ยังไงก็อยากเอาแต่ใจ อยากให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม ไม่ใช่แค่ JUMP แต่ทุกคน ที่ต้องเปลี่ยนไป...


บาย~~~

2 ความคิดเห็น: