หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา /// จดหมายถึง JUMP /// ไปร้านอาหารไทย

อาทิตย์ที่ผ่านมามีแต่เรื่องไม่ดีทั้งนั้นเลย...ทำเอาจิตใจตกต่ำจนเป็นโฮมซิกกลายๆอีกแล้ว...

.

.

.

เริ่มตั้งแต่วันจันทร์เลยละกัน วันนั้นมีเรียนครึ่งวัน ครึ่งวันบ่าย นักเรียนทุกคนก็ออกไปดูหนังกัน ฮ่าาๆๆๆ ที่สถานีไม่ไกลจาก โรงเรียนนักน่ะ เป็นการเรียนรู้ 

มันเป็นหนังเก่า เกี่ยวกับคนเกาหลีกับคนญี่ปุ่นน่ะนะ แบบ เป็นหนังที่หลอนมาก - - แถมเป็นหนังเก่าด้วยไง เวลาเราดูพวกหนังเก่าๆมันจะดูเศร้าๆเหงาๆใช่มะ TT เกือบแย่แน่ะ แงๆ 

ส่วนที่ว่าหลอน ก็ไม่ใช่ว่ามันเป็นหนังผีไรหรอก คือแบบ มัน งงๆ เข้าใจยาก แปลกๆไงไม่รู้ ถามเพื่อนแต่ละคนไม่มีใครเข้าใจซักคน เหอๆๆ - -

ช่างเหอะ เรื่องหนังน่ะ - - เพราะหลังจากดูหนังเสร็จ ก็ไปเที่ยวกับเอริริน แล้วก็จูริจังต่อ~~ ไปคาราโอเกะกันล่ะ! พึ่งเคยไปครั้งแรกเลยนะเนี่ยยยย ><! (ที่ญี่ปุ่น)

เป็นอะไรที่ตระการตามาก เหอๆๆ แบบแหล่มเจ๋ง สุดๆ =_=b แต่ว่า เซ็งตรงที่ อุตส่าห์เลือกแบบอันลิมิต แต่ดันอยู่ได้แค่ ชั่วโมงเดียว เพราะเด็กไม่บรรลุนิติภาวะห้ามอยู่เกิน หกโมงเย็น T^T!! เสียดายตังค์เว้ย!!!!

แต่กินน้ำ (Drink Bars) ไปคุ้มเหมือนกัน ร้องก็เยอะ กร๊ากกก เก็บเกี่ยวๆ =___,=b 

บรรยากาศหน้าเคาท์เตอร์ เป็นไงดูดีมาก ฮ่าๆ ที่เห็นรูปแดงๆข้างบนน่ะ นิโนะ วง อาราชิ นะ ฮ่าๆๆ ตอนนี้ ป๊อกกี้ที่นิโนะ เป็นพรีเซ็นเตอร์กำลังดังมาก =_=b แถมดูเหมือนร้านนี้ (ทุกสาขา) จะมีสัญยิงสัญญากับบริษัทป๊อกกี้เลย มีป๊อกกี้เต็มร้าน รวมถึงเมนูของกินด้วย ฮ่าๆๆ

ราคา มีหลายแบบ เหอๆ จริงๆถูกมากนะ แต่เห็นเพื่อนบอกว่ามีถูกกว่านี้ =w=b เข้าเจ้าเลือก 500 เยน เป็นแบบฟรีไทม์ แล้วก็มีดริงค์บาร์ฟรีด้วยย แต่แม่ง อายุไม่ผ่าน เลยอยู่ได้แค่ หกโมง T^T เซ็งๆๆๆ!

นี่หน้าตาดริ๊งบาร์ กินไปสามแก้วเองมั้ง เหอๆๆ =3= แต่ช่างเห๊อะ ถือว่ายังดี ครั้งแรกๆ ครั้งหน้าจะรีบมาให้เร็วกว่านี้ - -*!

วันนั้นร้องเพลงไรไปบ้างหว่า... เริ่มแรกก็ OVER , Kataomoi , Magic power , School days แล้วก็ร้อง Arashi กับจูริจังล่ะ ฮ่าๆๆ เพลงที่เอริรินร้องแหล่มก็จริง แต่ไม่รู้จัก เลยดูอย่างเดียว - - เหอๆ

.

.

.

อ่านๆดู เอ๊ะ แล้วมันซวยตรงไหน? เดี๋ยวดิ  - -* นั่นแหละ... หลังจากออกจากร้านคาราโอเกะแล้วกำลังแยกย้ายกลับบ้านกันนั้น ก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า....! เฮ้ย! สมัคร Johnny's Family Fan Club ได้แล้วนี่หว่า!!! คือระหว่างทางกลับ คุยกับเอริรินเรื่องที่เอริรินอยากเข้าแฟนคลับของวงไรซักวง เลยคิดขึ้นมาได้อ่ะ - - ลืมไปเลย...

เพราะว่าเปลี่ยนบ้านแล้ว แถมดูทีถ้าว่าจะได้อยู่ตลอด โฮสก็สนิทกันแล้ว เลย สมัครดีกว่า~ กลับถึงบ้านก็เข้าไปเช็ควิธีการในเว็บ...

วันนั้นแหละที่นึกขึ้นได้ว่า เป็นวันครบรอบซีดีเดบิวต์จัมพ์ แล้วก็ รู้สึกตัวว่า รูปริวหายไปจากไซต์แล้ว...

แย่สุดๆเลย กำลังตื่นเต้นที่จะได้สมัครซักที กลับกลายเป็นว่าทุกอย่างดับวูบ ร้องไห้ก็ร้องไม่ออกอ่ะ จริงๆ แต่ตัวเองพอเห็นแล้วกลับไม่ตกใจเท่าไหร่ ทำไมไม่รู้...รู้สึกแค่ว่ามันไม่มีอะไรซักหน่อย เขาคงแค่อัพเดตรูป

แต่เพราะทุกคนมืดมนกัน เราก็เลยอดจะช็อกไปไม่ได้เหมือนกัน....ก็รู้นะว่ามัน มีโอกาสเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว แต่ก็ยังไม่อยากจะเชื่อแบบนั้น ตราบใดที่ยังไม่มีประกาศอย่างเป็นทางการออกมา... 

จากนั้นก็ตัดสินใจ จะเขียนจดหมายทันที...

วันอังคาร...ถัดมา ก็คุยกับอัยอัย เพื่อนร่วมห้องที่ชอบเรียวจัง ตอนแรกก็ดราม่ากัน ไปๆมาๆก็คิดแง่ดีกันขึ้นได้แล้วรู้สึกดีขึ้น ว่าเรายังเชื่อว่าริวยังอยู่ ^^! จากนั้นเราก็วางแผนจะสมัครแฟนคลับต่อ โดยอัยอัยจะช่วยสมัครให้ ^w^

วันนั้นจึงต้องวางแผนการ กลับบ้าน ไปไปรษณีย์จะไปหยิบใบสำหรับจ่ายเงินการสมัคร แล้วก็กลับไปเขียนจดหมายหาจัมพ์ และ วันพุธเช้าก็จะไปส่งจดหมาย พร้อมกับ เอาใบจ่ายตังค์ไปกรอกกับอัยอัยที่โรงเรียน

แต่ก็แม่ง! - - ดันหยิบใบผิด! แถมคืนนั้นก็เขียนจดหมายไม่เสร็จด้วย! แผนการทุกอย่างเลยผิดหมดเลย ToT!!!!! คือ เข้าใจป่ะ อุตส่าห์วางแผน แล้วก็รีบกลับบ้าน รีบปั่นจักรยานอีก เพราะไปรษณีย์ปิด 5 โมง แต่โรงเรียนเลิกเกือบ 4 โมงครึ่ง T^T พอสุดท้ายล้มเหลวหมดแล้ว อยากร้องไห้อ่า แงๆ

อีกอย่าง จดหมาย ยังไงก็อยากจะส่งให้เร็วที่สุด T^T เพราะไม่รู้จะเกิดไรขึ้นอีกบ้าง แงๆ อย่างน้อยได้ส่งให้มันอุ่นใจว่า เราได้ทำอะไรบ้าง... เรื่องสมัครแฟนคลับ เพราะสัญญากับอัยอัยกันไว้แล้วว่าจะเขียนด้วยกัน ตั้งหน้าตั้งตารอ สุดท้ายก็ไม่ได้เขียนแล้วมันเซ็งอ่า T^T 

ฟังดูไร้สาระนะ แต่เพราะเป็นคนจริงจังกับเรื่องแบบนี้ ถ้าคิดจะวางแผนแล้ว สุดท้ายทำไม่ได้ตามแผน ก็จะซึมไปเลยล่ะ T^T

.

.

.

ต่อมา วันพุธ... ตอนเช้าไม่ได้ไปโรงเรียน ไปตอนบ่ายแทน เพราะตอนเช้าท้องไม่ค่อยดี T^T เลยได้มีโอกาสเขียนจดหมายต่อ แต่ก็ไม่เสร็จ - - เพราะมัวแต่คุยกับยูเมะอยู่ เหอๆ (ยูเมะเป็นเพื่อนสนิทเค้าล่ะ เป็นคนญี่ปุ่นที่ไทย แต่ตอนนี้เราแยกย้ายกันมาเรียนที่นี่ ส่วนยูเมะไปอเมริกา เวลาเลยแตกต่างกัน ^^;)

กลางวันเป็นคาบว่าง เลยไปนั่นเช็คข่าวในเว็บจอร์นต่อ สุดท้าย แม่งก็ประกาศคอนเสิร์ตอีก! - -*! หงุดหงิดมาก จะเอาอะไรนักหนา ลบน้องเราออกไปเฉยๆไม่พอ ยังจะมาประกาศคอนเสิร์ตตอกย้ำอีก TT เจ็บใจ๊!!!! โวยวายไปพักนึงก็ได้เวลากลับบ้าน - -

กลับมาเลยรีบตั้งใจจะเขียนจดหมายต่อให้เสร็จ (พูดไป มันก็หมายถึงแต่งจดหมายให้เสร็จนั่นแหละ แต่ยังไม่เขียน - -) ในที่สุดก็เสร็จซักที!

แต่ดูเหมือนว่าวันนั้น ข่าวที่หนังใหม่เรียวจัง ต้องแสดง มีอะไรกันกับผู้หญิงที่เล่นบทเป็นแม่  - - จะรุนแรงขึ้น หมายถึงว่า ข่าวเรื่องนี้จริงนั่นแหละ หนังจะออกเดือน มกรา...

ถามว่า รู้สึกไงบ้าง...เฉยอ่ะ เฉยมาก... คงเพราะอารมณ์ไม่ค่อยดีหลายๆเรื่อง แถมยังช็อกเรื่องริวอีก เลยไม่สนเรื่องอื่น ยิ่งเรื่องเรียวจังเป็นแค่การแสดงหนังยิ่งไม่สนเข้าไปใหญ่... โอเคยอมรับว่าในใจมันรับไม่ได้นิดๆ แต่มันก็ยังดีกับแสดงฉาก อะจึ๊ยๆ กับ ผู้หญิงอายุรุ่นราวคราวเดียวกันอ่ะนะ - -*

แค่นั้นยังไม่พอ วันศุกร์ จริงๆงาม เพื่อนรักจะมาเที่ยวบ้าน ก็ไม่สบาย เลยกลายเป็นว่ามาไม่ได้อีก T^T ความหวังเดียวที่จะทำให้ชุ่มใจขึ้นมาได้หายไปแล้ว Y_Y จบกันชีวิต เฮ้อ...

วันพฤหัส หลังจากห่อเหี่ยว อดเที่ยวกับเพื่อน อดสนุกแล้ว ตอนเช้าตั้งใจจะไปหยิบใบจ่ายเงินใหม่ที่ไปรษณีย์ก่อนไปโรงเรียน แต่แม่งยังไม่เปิดอีก! T^T!!! แงงงง!!!! ทำไมมันซวยอย่างงี้!!! ตอนเย็นมีชมรมอีก ToT อดไปไปรษณีย์ตอนเย็นอีกแล้ว ฮือๆๆ!!!

แถมวันนั้นยังได้รู้สึกตัวว่าต้องเตรียมตัวอ่านหนังสือสอบของปี 2 ที่ต้องสอบอาทิตย์หน้าแล้ว ก็ยิ่งเครียดเข้าไปใหญ่ ขอบอกจริงๆว่าวันนั้นแย่มาก T^T เกือบร้องไห้แล้วอ่ะ ฮือๆ ตอนเย็นเข้าชมรม ตอนนั้นลืมไปว่าควรจะกลับไปอ่านหนังสือ ก็แบบ สนุกดีแหละ แต่ส่วนใหญ่ก็เหงาๆอ่ะนะ อากาศก็หนาว มืดก็มืด จิตใจยิ่งตกต่ำใหญ่ กลับมากว่าจะกินข้าวอาบน้ำก็ดึกแล้ว สุดท้ายก็อดเขียนจดหมาย อันนี้ยิ่งเจ็บปวดใหญ่ แถมยังนึกขึ้นได้ว่า ลืมอ่านหนังสืออีก เลยเสียใจกับเวลาที่ไปยืนเบื่ออยู่ที่ชมรมตั้งสองชั่วโมง เฮ้อออออออออออออออออ พอกันที T^T

วันศุกร์ก็รู้สึกดีขึ้นบ้างแล้ว แต่ก็ยังเครียดเรื่องสอบอยู่ต่อ เพราะต้องเรียนเองใหม่หมดเลย เพราะไม่เข้าใจเหมือนชาวบ้านเขา บวกกับเข้าเรียนกลางคัน เลยมีหลายบทที่ตัวเองไม่ได้เรียน แบบเครียดอ่ะ จริงๆ ตอนอ่านหนังสือตอนกลางคืนนี่แบบ เป็นไรที่เหนื่อยมากจริงๆ T^T แต่เพราะพรุ่งนี้ หรือ วันนี้ จะได้ไปช็อปปิ้งกับโฮส (เพราะเพื่อนทิ้งหมด TT) กับ จะได้ไปกินอาหารไทยเลยกระชุ่มขึ้นมาบ้าง

อ้อ...วันศุกร์นัดกับ อัยอัย แล้วก็มาโกะ (แฟนจัมพ์อีกห้องนึง) ไปงานจับมือ Sexy Zone กันล่ะ เหอๆ จริงๆไม่ได้อะไรเท่าไหร่อ่านะ แต่เพื่อนชวน แถมไหนๆก็ไหนแล้วๆ =w= อีกอย่าง อย่างน้อยๆไอพวกนั้นมันก็เคยเจอ เคยสัมผัสจัมพ์มาล่ะวะ! T^T! (เกี่ยวไร?)

เอ้อ แล้ววันศุกร์ก็เขียนจดหมายเสร็จด้วยล่ะ ถึงจะลืมส่งอีกแล้วก็เหอะ - - พรุ่งนี้ต้องไปหยอดตู้ให้ได้!!!!!

.

.

.

จดหมายเค้าเขียนสามแผ่น แผ่นแรก เขียนเรื่องตัวเองแบบเนียนๆ หลังจากนั้นก็เรื่องริว แต่จะขอพูดแค่เรื่องริวนะ เรื่องอื่นอาย ^////^

.

.

"เกี่ยวกับเรื่องของริวทาโร่คุง...เราไม่รู้ ว่า JUMP นั้นได้รับจดหมาย และ ของที่แฟนไทยได้ส่งไปให้หรือเปล่า..แม้ว่านั้นอาจจะมองดูเหมือนเป็นสิ่งไร้สาระ แต่ทุกคนก็ตั้งใจทำมันขึ้นมาอย่างสุดความสามารถค่ะ หรือทั้งจดหมายเอง ทุกคนก็ตั้งใจเขียนกันเป็นภาษาญี่ปุ่นอย่างสุดความสามารถเช่นกัน แต่ทว่า สุดท้ายแล้วทันเกิดอะไรขึ้นคะ TT ทั้งๆที่วันที่ 14 ที่ผ่านมา เป็นวันครบรอบซีดีเดบิวต์ของจัมพ์แท้ๆ แต่ทำไมวันนั้น รูปของริวทาโร่คุงในโปรไฟล์จัมพ์ของเว็บจอร์นนี่ถึงได้หายไปล่ะคะ? TT มันทำให้รู้สีกช็อกมากเลยค่ะ 

ทั้งๆที่ ที่จริง ยังไม่มีประกาศอะไรออกมาจากทางค่ายแท้ๆ แต่ตอนนี้แฟนๆก็เป็นกังวลกันมากแล้วล่ะค่ะ ไม่ใช่เพียงแค่ไทยอย่างเดียว แต่แฟนจัมพ์ของจัมพ์ที่มีอยู่ทั่วโลกทุกคนนั้นก็มีความคิด(กังวล)แบบเดียวกันนั่นแหละค่ะ ตั้งแต่วันที่ 27 เดือนมิถุนาที่ผ่านมานั้น แฟนๆทุกคนต่างเปิดเช็คโปรไฟล์จัมพ์ในเว็บไซต์ของจอร์นนี่(ว่ามีริวยังอยู่มั๊ย)อยู่ทุกวันเลยล่ะ ทุกคนต่างก็เชื่อและเฝ้ารอวันที่ริวทาโร่คุงจะกลับมาในฐานะสมาชิกของจัมพ์อีกครั้งอยู่เสมอเลยค่ะ...แน่นอน พวกนั้นก็อยากจะให้ความสำคัญกับความรู้สึกของริวทาโร่คุงมากที่สุด ถ้าเกิดว่าเจ้าตัวมีความรู้สึกอยากเลิกจริงๆขึ้นมา พวกเราแฟนคลับทุกคนก็ยอมรับค่ะ.. แม้ว่าจะเสียใจ แต่ถ้ามันเป็นหนทางที่เจ้าตัวเลือกเองแล้ว ทุกคนก็พร้อมที่จะสนับสนุนเต็มที่ แต่ทว่า หากว่า คิดแบบนั้นจริงๆ หากว่าตัดสินใจอย่างนั้นจริงๆ...ก็อยากจะให้บอกแฟนๆทุกคนอย่างตรงไหนตรงมาด้วยเถอะค่ะ! อย่าหายไปเงียบๆแบบนี้เลย T^T

นี่เป็นสิ่งที่แฟนๆอยากจะบอกกับจัมพ์มากที่สุดค่ะ ทั้งๆที่จริงๆแล้ว เจ้าตัวเองอาจจะไม่มีความคิดแบบนั้น...ทางบริษัทเองก็ยังไม่คิดไปขึ้นขนาดนั้น การที่ส่งจดหมายเสียมารยาทแบบนี้มาในครั้งนี้ ต้องขออภัยด้วยค่ะ เรามีความคิดแต่เพียงแค่อยากจะสร้างความมั่นใจให้กับตัวเองเท่านั้น..ขอโทษนะคะ"

อาจจะแปลกๆไปบ้านเพราะอ่านไปพิมพ์ไป ไม่ได้คิดอะไร แค่ก็ราวๆนี้นะ T^T จริงๆมีอีก ไม่ได้เขียนเรื่องนี้อย่างเดียวหรอก เหอๆ เรามีแผนเนียน = =b เพียงแต่ไม่บอก เหอๆ

ครั้งนี้ไม่ได้จะเรียกร้องอย่างคราวที่แล้ว เพียงแต่อยากบอกให้รู้ว่ารู้สึกยังไงก็แค่นั้นเอง...อยากจะบอกว่าอ่านทีไรก็อยากร้องไห้...อย่างน้อยๆครั้งนี้ ขอให้จัมพ์ได้อ่านด้วยเถอะ...และขอให้มันเป็นเพียง สิ่งที่เราคิดกันไปเองเท่านั้น อย่างที่เขียนเอาไว้จริงๆเหอะนะ...

อุตส่าห์เอากระดาษจากไดอารี่มาเขียน หวังว่าคงจะขลังนะ? T^T

.

.

.

พอๆเลิกๆ วันนี้วันเสาร์ ฝนแม่งตกหนัก!!! T^T เลยต้องขี่จักรยานฝ่าฝนออกไปขึ้นรถไฟ แงๆๆ (ก็มันอยากไปเที่ยวนี่นา T^T พอดีโฮสแม่ มีมี่วันศุกร์แกออกไปค้างที่อื่น วันนี้เลยไปนัดเจอกันในเมืองแทน...) อันที่จริงใส่เสื้อกันฝนนะ แต่ว่าหากางเกงกันฝนไม่เจอ ท่อนล่างเลยเปียกหมดเลย T^T

เนินเขาก็เยอะ ส่วนที่เป็นหมวกคลุมผมก็เลยเปิดจะหัวเปียก แถมบางทีก็หล่นมาเปิดจนมองไรไม่เห็นอีก โคตรเลยอ่ะ T^T 

ตอนขึ้นรถไฟคนมองใหญ่เลย เหอๆๆ =3= เซ็กซี่ใช่ม้า~~~~?

.

.

.

พอไปถึงอุเมมุระ ก็ไปช็อปปิ้ง!!! คือจริงๆที่ไปวันนี้กะจะไปซื้อของ เพราะเสื้อผ้าไม่อุ่นพอ T^T กับกางเกงยีน (เพราะมันขาด กระซิก) แล้วก็กินอาหารไทย =w=b แต่เพราะตัวเปียก เลยต้องหาซื้อของเปลี่ยนแทน

มีมี่แกก็เลือกให้ใหญ่เลย แกซื้อให้ล่ะ!! ToT!!! มีมี่บอกว่ามันเข้ากันมาก น่ารักมากเลยซื้อให้ล่ะ เย้ =w=v โชคดีมากกกกกก อิอิ >o< หลังจากนั้นก็เดินไปซื้อของกันเรื่อยๆ คือจะเดินไปร้านอาหารไทยแหละ แต่ก็ช็อปไปด้วยไง อิอิ =w= 

ก็ไปสะดุดร้านเค้กสุดหรูเข้า!! มันเป็นสาขามาจากปารีสอ่ะ แพงแน่นอน เหอๆ แต่กลิ่นมันยั่วใจเหลือเกิน เลยตัดสินใจเข้าไปกินกัน กร๊ากกกก

.

.

.

แต่นะโอ้วจอร์จ! มันแพงมาก ToT!!! ตัวเค้กไม่เท่าไหร่ แต่พวกน้ำพวกอย่างอื่นเนี่ย แพงโคตร เหอๆ สองเท่าของราคาปรกติ คิดดู =__,= เป็นบุญมากที่ได้กิน

นี่คือรูปล่ะ~~ อยากจะบอกว่าของมีมี่ มีทองคำเปลวใส่มาด้วย =__,=b

นี่ของเค้า >o<!!!! ชื่อเป็นฝรั่งเศษจำไมได้กร๊ากก แต่อร่อยอ่าาา T^T

อันนี้ของมีมี่~ อิอิ อยากจะบอกว่ามันชิ้นเล็กมากกกกก สองร้อยเกือบสามร้อยบาทอ่ะ ฮ่าๆๆๆ ก้อนนึงประมาณ เค้กชิ้นละสิบบาทบ้านเราที่ขายตามตลาดอ่ะคิดดู =__= 

เอ้อ ของมีมี่เนื้อแป้งเป็นกลิ่นกุหลาบล่ะ =o=b!

.

.

น้ำตาลก้อนยังดูดีเลย? ดูมีราคามากของจริงอ่ะ ฮ่าๆๆๆๆ ต้องรีบใส่ กร๊ากก =3=

.

.

นั่งแช่กันอยู่ตั้งชั่วโมง - - ก็ไปซื้อของต่อ แล้วก็ไปกินอาหารไทย!!!

เชื่อว่าร้าน กรุงเทพล่ะ =w=~ เดินผ่านมาหลายทีแล้วไม่ได้กินซักที คราวนี้ล่ะ >o<!!! อยากจะบอกว่า ร้านนี้กว้างมาก บรรยากาศออกแนวเหนือๆหน่อย แต่โดยรวมก็ภาคกลางแหละ (อ้าว) ฮ่าๆๆๆ แล้วก็ตอนที่ไปไม่มีคนก็จริง แต่ครึ่งร้าน โต๊ะทุกโต๊ะถูกจองไว้เกือบหมด ฮ่าๆๆ ดูก็รู้ว่าอาหารไทยเราเจ๋งแค่ไหน =w=b ที่สำคัญพนักงานที่นี่มีแต่ผู้ชายแล้วก็หล่อทุกคน! =__,=b หล่อจริงๆ หล่อมากกกกก ตกใจ ฮ่าๆๆๆๆ

ใส่ชุดผ้าไหมไทยล่ะ เข้าร้านก็จะพูดว่า "สวัสดีครับ" แว๊กกกกกกกกก ใจละลาย กร๊ากกก =w=b

.

.

เมนู~ ดีใจมากมีภาษาไทยให้อ่านไม่งั้นปวดหัวตาย - -

แก้วน้ำ สิงค์ฮ่า!

จานแรกจัด ทอดมันปลากราย =w=b อร่อยกว่าที่คิด! เค็มไปนิด แต่อร๊อยยอร่อยยย T^T! ราคาประมาณเกือบ สี่ร้อยบ้านเรา เหอๆ

ต่อมาทะเลผัดพริกแกง~ นี่ก็อร่อยมากกกกกก! ราคาเดียวกับทอดมัน =w=b

ข้าวหอมมะลิ ToT!!! อร่อยจัง แงๆๆๆๆๆ นี่จานละ แปดสิบ =_,=

จานสุดท้าย ปูนิ่มผัดพริกไทยทำ กร๊ากกก ที่นี่เมนูปูนิ่มเยอะมาก ทั้งๆที่ไทยหากินยากแท้ๆ - - ราคาก็นะ... ขอคิดตังก่อน... 655 บาท =__=b อร่อยก็จริงแต่แบบราคา กร๊ากกกก

บรรยากาศโซนที่นั่ง~ โต๊ะที่ถ่าย ดูเหมือนจะถูกจองเอาไว้ล่ะ อิอิ

สิงค์ฮ่า นอกร้าน~~

ถ่ายมาจากซองตะเกียบ =w=

สาคู!!

ไอติมกระทิ!!! T^Tv

เห็นรูปในหลวงแล้วดีใจจังอยากร้องไห้ Y_Y คิดถึงเมืองไทย แล้วก็นะ ตอนที่เดินเข้ามาในร้าน ประตูทางเข้ามีเขียนคำว่า "เรารักในหลวง" ตัวเบ้งเอาไว้ล่ะ รู้สึกดีจัง ^_^

สุดท้ายได้คุยกับพี่พ่อครัวคนไทยนิดหน่อย แล้วเราก็จากร้านไป ฮ้า~~ อร่อยมากเลย!!!

.

.

.

หลังจากนั้นตามคำบอกกล่าวของพี่พ่อครัว เราก็เดินไทยมาร์เก็ตกัน แล้วก็ผ่านร้านไทยมากมาย ฮ่าๆๆๆ ดังจริงๆ อาหารไทย =w=b

เป็นร้านเล็กๆ เล็กมากกกกกกกกก แต่มีของขายเยอะมากเลย สนุกดี ><

เจอคนไทยมาซื้อของด้วยล่ะ ฮ่าๆๆๆ หน้าตาดูแบบรู้เลยคนอีสาน =_=b บ่งบอกมาก อิอิ แต่ดีจังได้เจอคนไทยๆ ถึงจะไม่ได้คุยกันก็เหอะ~

.

.

ขากลับก็เดินผ่านร้านอาหารไทยอีกร้านนึง เจ้าของร้านเป็นคุณป้าคนไทยที่แต่งงานกับคนญี่ปุ่น ป้าแกใจดีมากเลย แกบอกว่าทุกวันจะมีเมนูพิเศษ เช่น วันนี้มีก๋วยจั๊บ พรุ่งนี้มีข้าวขาหมูไรเงี้ย อิอิ แกบอกว่า โทรมาถามได้ ถ้าอยากกินก็ให้บอกจะเก็บไว้ให้ ทำนองนี้ แบบซึ้งมาก น้ำใจคนไทย T^T! จะไปแน่ๆ แต่จำทางไม่ได้แล้ว ToT!!!

.

.

แต่คำถามแรกที่ป้าแกถาม...บ้านน้ำท่วมป่าว? กร๊ากกกกกกกก!!!!

.

.

เรื่องเล่าหมดแล้วล่ะ~

อ่ะ นี่เป็นของที่ซื้อมา กางเกง กับ เสื้อกันหนาว เค้าซื้อเองนะ ส่วนกระโปรงกับถุงเท้าโฮสซื้อให้ ^_^V

อันนี้ถ่ายบรรยากาศนัมบะตอนกลางคืนมาฝาก~~ อยากมาล่ะซี้~~

กูลิโกะผู้แสนโด่งดัง~~

 เชื่อเหอะ โอซาก้า อะเมซิ่งกว่าโตเกียวเป็นไหนๆ =w=b

.

.

.

อ่ะ ไปร้าน CD มาเห็นแปะรูปนี้ไว้รีบถ่าย ดีใจมาก เพราะมันเป็น 10 จัมพ์ของเราล่ะ ToT!!! 

ตอนแรกไม่แน่ใจ เห็นแล้วหวั่นๆ ยืนนับดู เห็นครบแล้วรีบถ่ายเลย อิอิ

.

.

.

เอาล่ะ หมดเรื่องแล้ว... ตอนนี้ดีขึ้นแล้วล่ะ แต่ยังรู้สึกแย่ๆอยู่ ยังไงก็สู้ต่อไป! โอ๊วเย!!

.

.

.

จะนั่งภาวนาทุกวันให้ริวกลับมา ^^