โปรเจค 1 ปี "I MISS YOU RYUTARO"

สวัสดีมีชัยทุกคน~ โซลเอง (ใช้ชื่อนี้ละกันนะ) อันที่จริง กลับมาจาก โตเกียวแล้ว แฮปปี้มากๆ รักโอซาก้าจัง~ ฮ่าๆ! เรื่องเล่ามีเยอะแยะที่โตเกียว สนุกมากๆเลย ว่าจะเล่า เพราะคิดว่าน่าจะเป็นประสบการณ์และความรู้ใหม่ๆให้ทุกคน~ โซลว่ามันน่าสนใจมากๆเลยล่ะ แต่ว่า ขอพักไว้ก่อนละกัน ตอนนี้มีเรื่องสำคัญจะแจ้ง

เนื่องด้วยวันนี้ก็เป็นวันที่ 323 แล้วที่ริวริวของพวกเรา (และพี่ๆ จัมพ์) ไม่อยู่... ก็นะ จริงๆน้องก็ไม่ได้ไปไหน แค่กลับไปใช้ชีวิตนักเรียนม.ปลาย ธรรมดาๆคนนึงชั่วคราวเท่านั้นเอง แค่เพียงแต่พวกเราก็ไม่รู้ว่ามันจะชั่วคราวซักแค่ไหน หรือน้องจะยิ่งห่างสายตาออกไปเรื่อยๆ เราก็ไม่รู้อ่านะ

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ก้าวสำคัญก้าวแรก (ตามที่มินะ เพื่อนร่วมคอนของโซลได้กล่าวเอาไว้?) การที่ริวไปคอนครั้งนี้ คือเป็นก้าวแรกที่สำคัญนะ... ก้าวแรกที่จะเดินกลับเข้ามาสู่ ฐานะ สมาชิกคนที่ 10 อย่างเดิมอีกครั้งยังไงล่ะ ^_^

จำที่โซลเขียนในบล็อคครั้งที่แล้วได้มั๊ยนะ? "ตอน ที่โคจัง และทุกคนพูดถึง JUMP โซลเล่าไม่ถูกว่าพูดอะไรบ้าง แต่ทุกคนพูดประมาณว่า "จัมพ์น่ะ ยังไงพวกเราทุกคนก็คือ JUMP ไม่เปลี่ยนแปลง" ใบหน้าตอนนั้นทุกคนยิ้มแล้วเหมือนจะบอกแฟนๆว่า "JUMP คือ 10 ตลอดไป" โซลจำรายละเอียดไม่ได้ แต่โซลจำความรู้สึกในตอนนั้นได้ แว๊บนึงทำให้โซลเชื่อว่าตอนนั้น ริวคงจะนั่งอยู่ในคอนเสิร์ต ณ ที่ตรงนั้นจริงๆ คืิ มันเหมือนจัมพ์อยากพูดให้ริวฟังน่ะ" อืม เขาเรียกว่าอะไรดี? ความรู้สึก? ลางสังหรณ์? คิดไปเอง? หรือ ความรู้สึกที่ส่งต่อถึงกันได้นะ :) 

วันนั้น โซลเชื่อนะ ว่าแฟนๆคนอื่นๆก็รู้สึก ใบหน้าของจัมพ์ตอนพูดตอนนั้น ลืมไม่ลงจริงๆ มันทำให้โซลคิดไปเองจริงๆว่า จัมพ์พูดให้ริวฟัง และกำลังจะบอกริวว่า "ไม่ต้องห่วงนะ ริวจะยังคงเป็นสมาชิกคนสำคัญ เป็นน้องของพวกพี่ตลอดไป" และอีกไม่นานจะมีข่าวดี ทำนองนั้น... สาธุ ทำได้แค่นี้ ฮ่าๆ

อารัมภบท มานาน สรุปแล้ว โซลอยากจะทำโปรเจคริวอีกน่ะ แน่นอนครั้งนี้ โซลเป็นคนดำเนินการเอง? ฮ่าๆ แน่นอนต้องอาศัยเพื่อนคอยช่วยเหลือ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ตัวต้นเหตุ? คือโซลเอง ดังนั้นอย่าได้เกรงใจ?

เห็นมีคนอื่นก็ทำนะ แต่ เราก็จะทำด้วย =..= คนละไม้ละมือ~

ของโซล อาจจะฟังดูหงุดหงิด งุ่นง่าน? ยุ่งยาก ขัดใจ ไปบ้าง แต่ยังไง ถ้ามันไม่ขัดใจจนเกินไป ก็ช่วยทำให้น้องหน่อยนะ :) หรือถ้ายังไง ฟังโซลก่อน ถ้าเห็นด้วยก็ทำ ไม่เห็นด้วยก็จากไปได้ เราไม่ว่ากันค่ะ~

Theme ของงานนี้ก็คือ "I MISS YOU" ถ้าใครเคยอ่านบล็อคโซล คงจะเข้าใจความหมายที่โซลพูดเรื่อง "I LOVE YOU" ไปบ้างแล้ว นั่นก็คือ คำมหัศจรรย์ เพียงสั้นๆ แต่เข้าใจความหมายได้ทั้งหมด โดยไม่ต้องคำพูดอะไรมาเพิ่มเติม คำ...ที่แค่ฟังก็ยิ้มได้ (ถึงจะไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ก็เถอะ) ครั้งนี้ เราจะใช้ทฤษฏี ไอเลิฟยู นี้ แต่เปลี่ยนเป็น "I MISS YOU" แทนล่ะ

สรุปง่ายๆ

1. อยากให้ทุกคน เขียนการ์ดขึ้นมา (ด้วยมือได้มั๊ยคะ? เขาว่ากันว่าเขียนจดหมายด้วยมือ มันจะทำให้เราสามารถส่งความรู้สึกลงไปในตัวอักษรได้ แล้วคนอื่นอ่านจะรู้สึกถึงความรู้สึกของเรานะ ^^) โดย มีคำหลักว่า I MISS YOU... ค่ะ ใช่แล้ว คำๆเดียว สั้นๆ กระชับได้ใจความ จากนั้น จะวาดรูประบายสี หรืออะไรยังไงก็ได้ แปะรูปน้อง ได้หมดค่ะ แต่ถ้าทุกคนช่วยใส่ "รอยยิ้ม" ลงไปด้วย คงจะดีไม่น้อยเลยน้า~ แนะนำให้ส่งเป็น โปสการ์ดนะคะ เพราะว่า มันง่ายดี และก็ถูกด้วย~ แต่นอกเหนือจากนี้ก็ตามอัธยาศัยจ้า (จะอธิบายทีหลังว่าทำไมถึงขอให้เขียนแค่นี้นะคะ)

(ตัวอย่างนี้ กากๆหน่อยนะคะ คือ โซลไม่มีความสามารถ - - จริงๆจะดีกว่านี้ก็ไม่ว่ากันค่ะ คือ โซลทำได้แค่นี้ กร๊าก T.T ตรงที่ว่างๆว่าจะแปะรูปน้อง แต่ไว้คิดก่อนเผื่อทำใหม่ (ควร) สรุปก็คือนี่แค่ทำคร่าวๆให้ดูนะคะ :D )

2. หลังจากทำเสร็จจะรบกวน ถ่ายรูปพร้อมกับการ์ด (หรือไม่กล้าอย่างน้อยๆอยากให้เป็นท่าถือให้เห็นมือหรืออะไรก็ได้ที่แสดงให้เห็นว่า เราเป็นคนเขียนให้จริงๆน่ะค่ะ) แล้วโพสไว้ใน กรุ๊ป We Love&support Ryutaro! ในเฟสบุ๊คนะคะ 

(ตัวอย่างค่ะ จริงๆตามอัธยาศัยนะคะ เอาลงแบบเกรียนๆ =.= ขอบตา... นี่แหละตัวจริง หน้าตาง่วงนอนทั้งวัน =w= ส่งสัยตอนทำคลิป ต้องลงทุนไปร้านแต่งหน้ามั้งเนี่ย? ไม่ก็ใส่หน้ากาก? กร๊าก)

 (แบบนี้ก็ได้ค่ะ ถ้าไม่ไหวจริงๆ หุหุ)

3. ร่อนไปหาริวได้เลยค่ะ :) (จ่าหน้าถึงริวเลยนะคะ)

ง่ายดีมั๊ย? ฮ่าๆ เอาล่ะ เหตุผลๆ

1.1 เหตุที่ให้เขียนแค่คำว่า I MISS YOU นั่นก็เพราะ ป้องกันความเข้าใจผิดที่จะเกิดขึ้นค่ะ ก่อนอื่น เพราะพวกเราเป็นคนต่างชาติ และไม่รู้ หรือเข้าใจความรู้สึกของคนญี่ปุ่นดีพอ บางทีการที่เราพูดอะไรไปและเราคิดว่ามันดี แต่สำหรับเขามันไม่ใช่ มันก็อาจจะส่งผลในแง่ลบมากกว่า ผลในแง่ดีนะคะ ตัดปัญหา เราเลยจะเขียนแค่นี้ แต่นะ แค่คำๆนี้ มันก็ซึ้งเกินซึ้งแล้วล่ะ... มันบอกได้ทุกอย่างเลยว่า คิดถึงนะ รักนะ กลับมานะ รออยู่นะ ไม่ว่าใครอ่าน ก็เข้าใจได้ง่ายๆ ไม่ต้องแปล แต่แน่นอน อาจจะดูแข็ง อึดอัดไปบ้าง ฮะๆ =w=;; ดังนั้นจะเพิ่มคำ เช่นว่า "I hope you happy" หรือ "Please smile" อะไร ทำนองนี้ก็ดีนะคะ ^w^ แต่ก็ขอให้เป็นทำนอง "อยากให้มีความสุข" หรือ "ยิ้มนะ" ไม่อยากให้พูดถึงอดีต หรือว่า บอกให้กลับมาไวๆ นะ :) หรือจะให้มองง่ายๆ อยากให้การ์ดนี้เป็นตัวแทนที่อยากจะสื่อว่า

"เราคิดถึงริวนะ เรายังไม่ลืมริวนะ ยิ้มและใช้เวลาทุกวันให้มีความสุขล่ะ พวกเราจะอยู่ข้างๆริวเสมอ เหมือนเดิมอย่างที่แล้วๆมา"

เคลีย =w=b

2.1 โซลจะนำภาพการ์ดของทุกคนไปทำสไลด์ง่ายๆค่ะ จากนั้นจะลงใน ยูทูป 2 แบบ คือ 1. สาธารณะ (ปกติ) 2. ลงแบบส่วนตัว ประเภท : คนที่มีลิ้งค์เท่านั้นที่จะดูได้ แบบที่สองนี่ จะเขียนจดหมาย ส่งไปหา JUMP ค่ะ แต่ก็จะจ่าถึงริวด้วย โซลเชื่อว่า ถ้าเรา ส่งลิ้งค์ไปให้แบบนี้ ว่ากันตามหลักจิตวิทยา?พื้นฐานมนุษย์ เป็นใครก็อยากเปิดดูแหละค่ะ ^w^

3.1 เรื่องส่ง ต่างคนต่างส่งได้เลยไม่ต้องรอกันนะคะ ตามสบายเลย~ เป็นไปได้อยากให้ส่งภายใน (หรือก่อน) วันที่ 28 มิถุนาค่ะ (โซลนับจากวันนั้น) ส่วนเรื่องรูปจะรับจนถึงก่อนวันที่ 28 มิถุนา 1 อาทิตย์นะคะ ซึ่งก็คือ วันที่ 21 มิถุนาค่ะ~ 

กำหนดเผยแพร่ (ฟังดูดี) วันที่ 28 เลยค่ะ ยังไงก็ช่วยๆกันด้วยล่ะ ฮ่าๆ! แล้วก็จะส่งลิ้งค์ไปให้จัมพ์ ในวันนั้นค่ะ แต่คิดว่า คงถึงที่โตเกียวซักวันที่ 29 ไม่ก็ 30 อ่ะนะ (ถ้าส่งจากโอซาก้า) แต่ อย่างน้อยๆก็อยากให้ที่ไปรษณีย์ประทับตราว่า 28 ค่ะ ^^

 

แค่นี้แหละ~

ที่อยู่ ถึงริว และจัมพ์ 

Morimoto Ryutaro (Hey! Say! JUMP)

Johnny ' s Family Club

Miyamasu Tower B1F 1-10-10

Shibuya , Shibuya-Ku

Tokyo 150 - 8550

JAPAN

^
^
^
ข้าพเจ้าไปเยือนมาแล้ว วะฮ่าฮ่าๆ!

อันนี้ลง กรณี อยากเขียนญี่ปุ่นนะคะ ^^ (เกรียนเอาของตัวเองมาลงอีก กร๊ากกก) 

กรณีมีปัญหาอะไร ติดต่อที่นี่ได้นะจ๊ะ~

FB : Patty Zaol

Twitter : Zaol_chan 

  

Hey!Say!JUMP ASIA CONCERT 2012.05.09 สุขสันต์วันเกิดนะเรียวจัง // ขอบคุณสำหรับความทรงจำที่วิเศษนะ // สัญญา

จบไปแล้ว คอนเสิร์ต รอบสุดท้าย ความฝันที่เป็นจริง กับ ความรู้สึกดีๆ ที่เกิดขึ้น เฮ้อ~ ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่ามันจะจบเร็วขนาดนี้ พรุ่งนี้กลับโอซาก้าแล้วล่ะ เร็วจัง แต่นะ เดี๋ยวก็ได้กลับมาอีก มั่นใจ ฮ่าๆ!

วันนี้วันเกิดเรียวจัง ได้ไปสมใจอยาก แต่ก่อนเล่า จะบอกว่าบังเอิญเจอพี่จ๋าบนรถไฟ ฮ่าๆ เราเลยเดินไปด้วยกัน แล้วไปยืนรอหน้าห้องน้ำ? คือ คอนนี้ พวกเด็กแบคจะแบบ เรียนเสร็จแล้วตามมาทีหลังไง ก็จะมาชุด นักเรียนกันส่วนใหญ่น่ะ

เจอเพียบเลย! แต่รู้จักแค่คนเดียว น้อง วากิยามะ เรย์! จำหน้าน้องได้ สุดยอดมาก - - ฟินแท้~ คิดว่าคงโดนอิจฉาแน่ๆ แต่นะ แล้วแต่ดวงจริงๆ ฮ่าๆ

.

.

.

ไปคอนวันนี้ ได้เพื่อนใหม่ล่ะ ชื่อมินะ (⌒ー⌒) เขามาคนเดียวเหมือนกัน แล้วก็อายุเท่ากัน ไปๆมาๆ สนิทกัน คุยกันทั้งคอนเลย ฮ่าๆ! แต่เพราะมินะ แหละ ทำให้ครั้งนี้ เป็นครั้งแรกที่ดูคอนจัมพ์แล้วตะโกน แล้ว สนุกไปขนาดนี้ จริงๆนะ... เพราะปกติ มาคนเดียว ก็จะอย่างว่า ดราม่าตลอด ทำได้แค่ยิ้มๆแล้วนั่งดู คือ มัน ดีใจ มัน เศร้า มันมีความสุข มากกว่าสนุกอ่ะ พูดแบบนี้งงมั๊ยนะ? ยิ่งครั้งแรกที่ไปกับเพื่อน ไม่ต้องพูดถึงเลย แย่สุดๆ ฮ่าๆ

แต่ครั้งนี้เป็นเพื่อนใหม่ ที่ไม่รู้จักกันเลย มันคล้ายๆเพื่อนร่วมทางนะ...ไม่เหมือนเพื่อนธรรมดาที่จุกจิก แต่เพื่อนแบบนี้เราจะคุยกันสนุกๆ เผินๆไม่คิดอะไร แต่นั่นแหละ จุดแข็ง มันเลยทำให้เราสนุกกับเพื่อนประเภทนี้

ตอนแรก โซลก็คิดนะ ว่า ครั้งนี้ ครั้งสุดท้ายของแท้ คงดราม่าเข้าจริงๆ และก็เกือบจริงๆด้วย แต่เพราะว่า มินะ เพราะมีเพื่อนใหม่ เราเลยพยายามจะทำสนุกไปพร้อมๆกัน กรี๊ด ฟิน ตะโกน พูดคุย พากษ์... สนุกจริงๆ ครั้งแรกที่ดูจัมพ์แล้ว สนุกแบบนี้ แน่นอนว่า ต่างกับคอน ซซซ มาก คอนนั้นสนุกกว่านี้ร้อยเท่า แต่ เพราะเป็นจัมพ์ ความรู้สึกมันลึกซึ้งกว่า เลยไม่สามารถทำแบบนั้นได้ (นี่ไม่ได้พูดด้านลบอยู่นะ ฮ่าๆ) ทั้งนั้น ครั้งนี้ก็นับว่าสนุกมากจริงๆ สำหรับจัมพ์ ดีจัง หรือว่า เราจะปลงได้แล้วนะ? ฮ่าๆ!

เข้าเรื่องดีกว่า คงอยากรู้กันแล้ว... ขอบอกว่า ดีใจจริงๆที่ได้มาวันนี้ ดีใจจริงๆที่สวรรค์ให้โอกาส ให้บัตรนี้มา ทั้งๆที่เราตัดใจไปแล้ว ดีจังที่ได้ไปวันนี้ ดีจังที่ได้ความทรงจำที่ดีที่สุดขนาดนี้ ดีใจจังที่ได้รักจัมพ์ ทำให้มีวันนี้...

ตอนเพลง Vampire ครั้งนี้ พี่ไดกิงพาดพุงทาคิจังอีกแล้ว ตอนที่พี่ไดกิงโดนยกตัวลอยน่ะ พี่ไดกิงก็บอกว่า ทำไมไม่ไปยกยูยะล่ะไรเงี้ย (ฟังไม่ถนัด) ไปๆมาๆก็แบบ แต่ไม่เอาอ่ะดีแล้ว ทาคาคิน่ะ ตัวหนักน่าดู (แฟนๆขำมาก) แบบพี่เกรียนมากอ่ะ แล้วก็มีการพูดไล่หลัง อืม ถึงตอนนี้จะลดความอ้วนอยู่ก็เหอะ แต่ก็หนักอยู่ดี คือฮามาก สรุปทาคิจังแกอ้วนจริงๆสินะ ฮ่าๆ! (นึกถึงหน้าลำไย<<พี่สาวโซล)

MC

พอเปิด MC มา ทุกคนก็ยังไม่ได้พูดเรื่องเรียวจัง พูดแค่ว่า ยินดีกับ สามวาย ที่เรียนจบ และได้เป็น ชาไก้จินแล้ว (หมายถึง เป็นพลเมืองที่ไม่ใช่เยาวชนแล้วน่ะ) จากนั้น ก็เริ่มเล่นกัน จะว่าไปคอนนี้ เคตมันเกิดจริงๆนะ โคตรพูดมากเลย ฮ่าๆ!

เรียวจังบอกว่า ตอนเพลง Delicate น่ะ เคตเต้นผิดจนเรียวจังเกือบพลาดไปด้วย พี่ฮิคกี้ก็บอกเหมือนกันว่า โดนเคตบัง คือตลกมากอ่ะ หลังจากแกล้งเคตกันเสร็จ อิโนะจังก็เริ่มบ้าง "อย่าว่าแต่เคย์โตะเลย ตอนเพลง Time ทาคาคิมันก็เต้นผิดเหมือนกัน" ทำหน้าแบบเอือมมากอ่ะ ทุกคนก็เลยเปลี่ยนเป้าหมายไปว่า ทาคิจัง (รายนี้โดนตลอด) ฮ่าๆ! ทาคิจังก็แบบฉันไม่ผิดนะๆ! แต่ทุกคนก็ไม่ฟังอ่ะ ทาคิจังเลยแบบหน้าบึ้งเลย ประมาณว่าโกรธจริงอ่ะ แล้วจากนั้นทุกคนก็ทำเมินเปลี่ยนเรื่องต่อไรเงี้ย ทาคิจังก็เดินขึ้นมาจ้องหน้าอิโนะจังแล้วบอกว่า "ฉันไม่ได้เต้นผิดนะ..." พูดเรียบๆอ่ะ ทุกคนก็แซวทำนองว่า อะไรของนายเนี่ย ทำซะจริงจัง ไม่เอาน่า~ ไรเงี้ย แล้ว ทาคิจังก็แบบเดินเข้าหลังเวทีไปเลยอ่ะ คือแบบ ตกใจมาก แม้แต่เมมเบอร์เอง ทุกคนก็มองตามอ่ะ โดยเฉพาะเรียวจังคือแบบถือไมค์ค้าง คงไม่รู้จะทำไงเลยอ่ะ

แล้วซักพักทุกคนก็รุมอิโนะจัง บอกว่าไปทำทาคิจังโกรธไรเงี้ย แล้วพอซักพัก ทาคิจังก็ไม่ยอมออกมา โคจังเลยแบบ เดินหันหลังกลับเวทีไปอีกคน (แบบไปตามอ่ะ) เป็น MC ที่กระอักกระอ่วนมาก ฮ่าๆ ทุกคนเลยเรียกยูมะออกมา (เรื่องไรไม่รู้จำไม่ได้) และก็นะ... เซอร์ไพรส้ล่ะ! ยูมะเดินเข็นเค้กออกมาพร้อมกับทาคิจังแล้วก็โคจังล่ะ (เป็นก้อนสี่เหลี่ยม มีรูปหมีโคอะล่าสีเทาฟ้าๆ แล้วเขียนว่า 'สุขสันต์วันเกิดยามะจัง' ล่ะ~ จังหวะนั้น ที่หน้าจอมอนิเตอร์ก็เปลี่ยนเป็นข้อความแฮปปี้เบิร์ดเดย์ทันที "harahara tanjobi omedetou yama-chan" ฮาระฮาระ แปลว่า กังวลกระวาย เป็นออกแนวเลียนเสียงอ่ะ (อธิบายไม่ถูก) เอาเป็นว่าตามนั้น สรุปก็คือ ที่อิโนะจังกับทาคิจังทะเลาะกัน แล้วทาคิจังหนีออกไปน่ะ แผน! ฮ่าๆ!

แบบตอนยกเค้กมาเรียวจังแบบ เดินหนีเลยอ่ะ (เขินมาก) แบบ ถึงกับล้มลงไปนอนเลย จนพี่ไดกิงต้องเรียกว่า ไปดูเค้กสิ (ฟินแท้~) และทุกคนก็พูดพร้อมกันว่า "แผนการสำเร็จ!!!" คือเรียวจังแบบ อมยิ้มหลับตาแล้วเงยหน้าขึ้นฟ้าอ่ะ (ประมาณว่า ทั้งเขิน ทั้งดีใจ ทั้งอายที่โดนหลอก) จากนั้นเรียวจังก็ถามว่า "สรุปว่านี่แผนหรอเนี่ย!" ทาคิจังก็บอกมาว่า "ใช่แล้วฉันไม่ได้โกรธจริงๆหรอกน่า~ ฮะๆ" ทาคิจังหัวเราะแบบเด็กๆอ่ะน่ารักมากเลย ฮ่าๆ ทุกคนก็มาช่วย แล้วก็ประมาณว่า อย่างหมอเนี่ยน่ะนะ จะโกรธ ฮ่าๆ! แล้วทาคิจังก็เดินออกมาขอโทษแฟนๆจริงๆจังๆว่า "ขอโทษที่ทำให้ตกใจจริงๆนะครับ ผมไม่ได้โกรธแล้วผมก็ไม่ได้เต้นผิดด้วย =w=b" แบบ ตลกมากอ่ะ ฮ่าๆ! เรียวจังก็แบบอมยิ้มแล้วทำหน้างอนๆใหญ่เลยไรเงี้ย

เรียวจังบอกว่า "ฉันก็นึกว่าโกรธจริงซะอีก โคตรตกใจอ่ะ! ในใจก็คิดนะว่า นี่อยู่บนคอนนะ โกรธจริงๆหรอเนี่ย ทำยังไงดีล่ะ!" แบบประมาณว่ากังวลมากเลยไรเงี้ย พวกเมมเบอร์ก็ขอโทษๆ แล้วก็หัวเราะ (ทุกคนบอกว่า ถึงได้บอกไง ว่าที่มอนิเตอร์เขียนว่า แฮปปี้เบิร์ดเดย์วันเกิดที่แสนตื่นเต้น(กังวล) ไรเงี้ย) โดยเฉพาะทาคิจังขอโทษจริงๆอ่ะ แล้วก็ทาคายามะมาก เรียวจังเม้มปากแล้วกระโดดขี่หลังทาคิจัง น่ารักมากๆเลย ฮ่าๆ

จากนั้นเรียวจังก็ถามว่า นี่วางแผนกันตั้งแต่เมื่อไหร่? ก่อนซ้อมวันนี้หรอ ไรเงี้ย แล้วนี่ไปวางแผนกันตอนไหนจำได้ว่าอยู่ด้วยกันตลอดทำนองนี้ หรือแอบวางแผนตอนไหนที่ฉันไม่อยู่งั้นหรอไรเงี้ย พี่ไดกิงก็บอกว่า เมื่อ 1 เดือนก่อน~ แบบเรียวจังซึ้งมาก "พวกนายนี่สุดยอดจริงๆเลย!" จากนั้นพี่ไดกิงก็เสริมประมาณว่า ลุ้นแทบตายว่าจะ เซอร์ไพรส์สำเร็จมั๊ย แล้วคนอื่นๆก็มาช่วยเม้าท์ เรียวจังก็บอกว่าตกใจจริงๆเพราะ ตอนเช้าอ่ะงอนมาก น้อยใจ เพราะนั่งรอเมล์จากเมมเบอร์ แต่ไม่มีใครส่งเมล์มาเลย พวกคนอื่นก็หัวเราะกันใหญ่

พี่ฮิคกี้บอกว่า "ฉันโคตรเก๊กอ่ะ! ยิ่งตอนพวกเจอาร์คุยกันว่าวันนี้วันเกิดยามาดะคุงนะๆ ไรเงี้ย ฉันก็ต้องทำเนียนเหมือนเย็นชาไม่สนใจล่ะ แล้วก็ดุเจ้าพวกนั้นให้เงียบๆไปด้วย" ฮ่าๆ! ต้องดูหน้าพี่แกทำอ่ะ ตลกมากๆ โคจังก็บอกเหมือนกันว่า "ย่าฉันก็ทักว่าวันนี้วันเกิดยามาดะคุงใช่มั๊ย ฉันก็โวยวายใหญ่เลย จุ๊! อย่าพูดสิ เงียบเลยๆ! แล้วย่าก็ถามว่าทำไมเล่า โคจังก็เลยดุย่าต่อ?" แบบตลกมากอ่ะ ทั้งๆที่ย่าก็ไม่ได้อยู่ด้วย ไม่ได้อยู่ใกล้เรียวจังด้วย แต่เพราะ มัวแต่คิดถึงเรื่องแผนเลยเผลอกังวล ฮ่าๆ! เห็นบอกด้วยว่า ช่วง แรกๆก่อน MC ที่ต้องเต้นอ่ะ แต่ละคนเผลอลืมท่าเต้นกันเยอะมาก เพราะว่า มัวแต่คิดถึงเรื่องเซอร์ไพรส้ไรเงี้ย (น่ารักมากๆ) จนในที่สุดก็วนมาถึงทาคิจังอีกแล้ว (ตลอด กร๊าก) "อะไร ฉันไม่ได้เต้นผิดจริงๆนะ!" อันนี้ฮามากอ่ะ แล้วก็หันไปถามเเคตว่า "อ้าว งั้นเรื่องเคย์โตะ นายเองก็ไม่ได้เต้นพลาดจริงๆใช่มั๊ย?"... "เอ่อ ฉันพลาดจริงๆ =w=;;;" กร๊าก!!!

แล้วเหมือนแผนครั้งนี้จะรู้กันแค่ สมาชิกจัมพ์ กับ สต๊าฟอ่ะ ยูมะ เองก็ไม่รู้เรื่อง ยูมะบอกว่า ตอนแสตนบายอยู่หลังเวทีอ่ะ จู่ๆทาคิจังก็ทำท่ากระฟึดกระฟัดโผล่ไปหลังเวที ยูมะทำท่าตกใจมากเลย เพราะยืนๆฟังอยู่แต่ไม่นึกว่าจะโกรธจริงๆแล้วจู่ๆก็กลับเข้ามาหลังเวที คือ ท่ายูมะตลกมาก!!

จากนั้นทุกคนก็บอกว่า ให้เรียวจังไปดูเค้ก เรียวจังก็บอกว่าดูแล้วๆ (พร้อมกับเดินเข้าไปใกล้ๆ) พี่ฮิคกี้บอกว่า เค้กที่เขียนที่วาดรูปน่ะ พี่ฮิคกี้เป็นคนเขียนเองล่ะ น่ารักมากเลย~ โดยเฉพาะรูปหมีโคอาล่า พี่แกนำเสนอมาก พยายามเอานิ้วไปชี้ๆ แต่ก็โดนไฟเทียนซะก่อน แบบ ฮามากกกกก!

จากนั้นก็ร้องเพลงให้เรียวจังล่ะ ดีจังๆ ในที่สุดก็ได้พูดในวันเกิดเรียวจังจริงๆแล้ว~ ได้อวยพรด้วยไม่ได้ร้องอย่างเดียว เฮ้อ ไม่อยากจะเชื่อเลย~ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ทุกปี ทำได้แค่นั่งแต่งฟิคให้เท่านั้น (เอิ่ม) ฮ่าๆ

เรียวจังก็เขินแบบยิ้มมากๆ คือ เขามีความสุขจริงๆอ่ะนะ แล้วก็เป่าเทียน~ จากนั้นเรียวจังก็บอกว่าอยากกินจังเลยไรเงี้ย พวกเมมเบอร์ก็ไล่บอกว่าไว้ค่อยกิน เรียวอ้วนมันก็หยิบสตอร์เบอร์รี่มากินล่ะ! แบบ น่ารักมากๆอ่ะ มากๆๆๆ จริงๆ แก้มกลมมากเลย กินลูกเดียวก็ทำท่าอร่อยๆพยักหน้างึกๆ แล้วก็หยิบกินเอาๆ จนพวกเมมเบอร์ต้องดุอ่ะ ฮามากๆ ฮ่าๆ! หลังจากนั้น Best ก็เล่าให้ฟังว่า ช่วงที่เบสท์โซโล่อ่ะ ร้องเพลงใหม่ของโคจังไง (หรือพี่ฮิคกี้หว่า) จำได้ว่าเป็นเพลงที่ร้องเกี่ยวกับ การที่ทุกคนเติบโตไปตามกาลเวลาของแต่ฤดูอ่ะ พวกพี่ๆก็บอกว่า "ตอนนั้นพวกฉันโคตรอยากให้นายยืนฟังอยู่บนเวทีด้วยจะตาย แต่ทำไม่ได้" คือประมาณว่า อยากจะร้องเพลงนั้นให้เรียวจังอ่ะ น่ารักมากๆเลย

จากนั้นเรียวจังก็ขอบคุณแล้วขอบคุณอีก พูดอะไรซึ้งๆอ่ะนะ เหมือนเดิม เหอๆ ต่อจากนั้นก็เล่นกันนิดๆหน่อยๆแล้ว เอ็มซีก็จบล่ะ

ก่อนจบ (ร้องเพลง Thank you) เรียวจังก็มาพูดอะไรซึ้งๆ แล้วก็บอกว่า รู้สึกดีใจจัง รู้สึกเหมือนกับว่า จัมพ์นะถูกแฟนๆรักตั้งมากมายขนาดนี้... แฟนส่วนใหญ่เลยพร้อมใจกันตะโกนไปว่า "Aishiteruyo! ก็รักน่ะสิ" ล่ะ~ เรียวจังก็เขินไรเงี้ย แล้วก็ขอบคุณเรื่องวันเกิดมากๆ จากนั้นโคจังก็ขึ้นมาเปลี่ยน โดยขึ้นมาแล้วทักเรียวจังว่า "แผนการหลอกยามะจังสำมะเร็จ~" แล้วทำหน้ายียวนหน่อยๆอ่ะ เรียวจังก็แบบเอานิ้วจิ้มหน้าผากโคจังงอนๆแล้ววิ่งหนีลงไป น่ารักมากๆอ่ะ ฮ่าๆ! แล้วโคจังก็บอกว่า "kawaii na~ koitsu น่ารักจริงๆเลยน้าหมอนี่~" อิอิ

ต่อจากนั้น มีเซอร์ไพรส้พิเศษอีกอัน คือตอนร้องเพลง Thank you ทุกคนจำรูปหน้าคอนที่เป็นนกกระดาษมาแต่งสวยๆได้มั๊ย ที่โซลเล่าว่า พวกจัมพ์ก็ไปถ่ายรูปด้วยมาน่ะ... แต่พอมารอบนี้ ดันกลายเป็นวิดิโอตอนนั้นจัมพ์ออกไปที่ตรงนั้นแทน เราก็แบบ งงๆ แต่ไม่ทันสังเกตว่า เรียวจังไม่ได้ไปด้วย... แล้วก็เห็นทุกคนนั่งเอานักมาเรียงๆ เราก็ว่าอะไร พอสุดท้าย "Happy birthday Yama-chan" ล่ะ~ แบบตอนนั้น เรียวจังหยุดร้องไปเลยอ่ะ หันไปมองที่จออย่างเดียว คือแบบ เซอร์ไพรส้ยิ่งกว่าอันแรกซะอีก! แบบต้องดูหน้าเรียวจังอ่ะ คือ ไม่รู้เรื่องจริงๆ แบบหยุดร้องไปเลยอ่ะ พวกเมมเบอร์เห็นก็แบบยิ้มไปร้องเพลงไป คือน่ารักมากๆเลย ดีใจมากๆที่ได้ไปเห็น ได้ไปเป็นหนึ่งใน ความทรงจำ เป็นพยาน?ความรักของ ครอบครัวที่ชื่อว่า JUMP นี้ ฮะๆ

จากนั้น ก็ต่อด้วยเพลง Arigato ไง ไอท่อน We are JUMP น่ะ เรียวจังก็ยิ้มแล้วก็พูดว่า "JUMP daisuki!! (รักจัมพ์ที่สุดเลย!!)" แบบน่ารักมากๆ! เมมเบอร์คนอื่นๆก็ยิ้มรับอ่ะคือ ดีจัง ดีจังที่ได้มา ดีจังๆ ต่อมาก็ เพลง Hitomi (เอาตรงๆสองเพลงนี้ ลำดับอาจจะสลับกันนะ โซลจำไม่ค่อยได้) ตอนท่อน I LOVE YOU เรียวจังก็เอาไมค์ออกแล้วตะโกนว่า "Aishiteru" ล่ะ~ ได้ยินอ่ะ แบบรู้สึกดีกว่าใช้ไมค์จริงๆ~

พอจบรอบแรกก็อังกอร์ๆ แต่ครั้งนี้ พิเศษมาก ครั้งสุดท้ายไง แฟนๆเลยตะโกนเต็มที่ เลยได้อังกอร์เพิ่ม~ ตอนออกมา โคจังก็บอกว่า ให้เคตถาม แฟนๆว่าอยากให้ร้องเพลงอะไร คือ แบบ เคตก็น่ารักมากอ่ะ ก็ทำท่าคุยกับเราประมาณว่า "ไม่เหนื่อยหรอ!? ว่าอะไรนะ อยากให้เล่นคอนอีกหรอ!? เอาจริงหรอ!? เอาอีกมั๊ย!? งั้นจะร้องเพลงกับโรมิโอมั๊ย!? ให้พวกเราเป็นโรมิโอหรอ!? งั้นเธอเป็นจูเลียตนะ!? งั้นเอาเลย โรมิโอ แอนด์ จูเลียต!!!"

คือแบบ ทุกคนก็แซวเคตแล้วเพลงก็ขึ้นล่ะ~! ดีใจจัง จำได้เลยว่า เวลาที่ดูซีดีคอน แล้วทุกคนร้องเพลงนี้กับจัมพ์ แล้วจะโกนเรียกจัมพ์ว่า โรมิโอในเพลงน่ะ มันน่าอิจฉามากเลย ในที่สุดก็มีวันนี้ ^^

สุดท้าย รอบสุดท้ายแล้วจริงๆ ทุกคนเลยพูดอะไรกันซึ้งๆทีละคน จำได้ว่าดีใจมาก ได้เล่นบท อี้โน๋ โอเค กับอิโนะจังด้วยล่ะ ^^! ฝันเป็นจริงอีกแล้ว ฮ่าๆ แต่นะ ทำให้นึกถึงเพื่อนสนิทคนนึงเลยล่ะนะ

แล้วก็โคจัง ก็บอกว่า "ยาบุจจิเซนเซย์จะสั่งการบ้านนะ... ทัวร์คอนเสิร์ตครั้งหน้ามาเจอกันด้วยล่ะ" คือแบบ กรี๊ดมากอ่ะ แล้วเมมเบอร์คนอื่นก็พูดประมาณนี้เหมือนกันว่า สัญญานะ ว่าต้องมาเจอกันอีก นั่นแหละ โซลก็ตะโกนเต็มที่ว่าสัญญา นั่นทำให้รู้สึกดีมาก ตอนแรกคิดว่า วันนี้จะตัดใจ แต่คงทำไม่ได้แล้วล่ะ เพราะสัญญาไปแล้ว ฮ่าๆ แน่นอน ครั้งหน้าคงไม่ทัน แต่โซลมั่นใจ ว่าโซลจะต้องรักษาสัญญาได้อีกแน่นอน

จบแล้วล่ะ... เอ้อ แล้ว ในที่สุดก็ได้ของติดมือมาล่ะ ^^~ สายรุ้งที่โปรยในคอนเสิร์ตน่ะ คือโชคดีมาก ที่ครั้งนี้มันฉีดมาไกลจนถึงที่นั่งเรา แต่แบบคว้ายากมากอ่ะ เกือบไม่ได้แล้ว แต่มินะ ช่วย ถึงจะต้องแย่งกับอีกคนก็เหอะ แต่สุดท้ายเราก็ได้มา ดีใจจังๆ~

แล้วก็จบล่ะ~ ฟังอาจจะสั้นๆนะ แต่ไปจริงๆมันยาวมาก แล้วแบบ มันทำให้เรามีความสุขได้ ความรู้สึกมันส่งมาที่แฟนๆที่นั่งดูอยู่จริงๆ

ดีจัง ดีจัง~ ความรู้สึกที่ว่าจะตัดใจ ก็ขอให้มันเป็นไปตามกาลเวลา จนกว่าจะเบื่อไปเองละกันนะ เพราะตอนนี้ต้องรักษาสัญญาก่อนล่ะ~ ฮ่าๆ

** เห็นว่ามีคนเห็นริวใช่มั๊ย? ดีจัง ขอให้เป็นริวตัวจริงด้วยเถอะนะ >人< จริงๆมินะก็บอกว่า วันนี้มีข่าวลือว่าริวจะมา ซึ่งคิดว่าใครๆก็คงรู้ แต่ริวมาจริงๆสินะ~ ดีจัง ถึงจะเสียดายที่ไม่ได้เจอ แต่อย่างน้อยๆแค่รู้ว่า วันนี้ในวันเกิดของคนสำคัญของเราทั้งสองคน เราได้มาอยู่ในที่ๆเดียวกัน แค่นี้ก็ดีแล้ว

ไว้คราวหน้า ริวกลับมาขึ้นคอนเสิร์ตอีกครั้งเมื่อไหร่ เราจะต้องได้เจอกันแน่... รอถึงวันนั้นนะริว~

สุดท้ายจริงๆ ตอนที่จัมพ์พูดเรื่อง ของวงน่ะ เช่น เพราะพวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน เพราะพวกเราเป็นจัมพ์เราถึงมีวันนี้ได้ อะไรทำนองนี้ โซลมีความรู้สึกเหมือนพวกเขาจะสื่อว่า Ten JUMP forever นะ ล่ะ ^^~ ตอนนั้นทำให่อดคิดไม่ได้จริงๆว่า ข่าวลือนั้นนะ ที่ว่าริวมาน่ะ มันน่าจะเป็นเรื่องจริง โซลจำไม่ได้แล้วว่าเขาพูดอะไรบ้าง จำได้แต่ความรู้สึกตอนนั้น และโซลก็คิดว่า แฟนๆคนอื่นก็น่าจะรู้ดี สาธุ ขอให้เป็นจริงๆเถอะนะ

จริงๆอยากจะพูดเรื่องจัมพ์ เรื่องเรียวจังอีก แต่เหนื่อยแล้ว ไว้โอกาสหน้าละกัน อ้อ คิดว่า โซลน่าจะลืมเล่าอะไรอีกแหงๆ ไว้จะมาเพิ่มโอกาสหน้า ถ้านึกออกนะ ฮ่าๆ~

今日は一番素敵な思い出を作ってくれて本当にありがとうね　また、いつか。ちゃんと約束を守るから、待っててね。もう一度会える日まで～

涼ちゃん　誕生日おめでとうね　今日、本当に良かった！　

ขอบคุณสำหรับวันนี้นะ ที่ช่วยสร้างความทรงจำที่วิเศษที่สุดมาให้ แล้วเจอกันนะ ในอีกซักวันหนึ่ง เราจะรักษาสัญญานี้ให้ดีที่สุด ดังนั้นช่วยรอเราหน่อยนะ จนกว่าจะถึงวันที่เราจะได้เจอกันอีกครั้ง

เรียวจังสุขสันต์วันเกิดนะ วันนี้เป็นวันที่ดีจริงๆเลยนะ

OVER?

ปล.รีพอร์ตทั้งหมด เอาไปปล่อยได้นะคะ ถึงมันจะงงๆก็เหอะ ฮ่าๆ

Hey!Say!JUMP ASIA CONCERT 2012.05.08 // ขอบคุณนะเรียวจัง

วันนี้ไปคอนมารอบที่ สองล่ะ~ สรุป โซล (ชื่อนี้ล่ะ) บอกว่า จะไปอีกสองรอบใช่มั๊ย? ก็คือ รอบนี้ และ... เหลืออีกรอบเดียว วันเกิดเรียวจังนั่นแหละ :) ที่จริง ตัดใจไปแล้วเรื่องวันเกิดเรียวจัง แต่โค้งสุดท้ายก็ดันหาบัตรได้โดยบังเอิญ และ บังเอิญ และ โชคดี! เพราะงั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้จะมาเล่าอีกนะ~

ความ ฝันใกล้เป็นจริงแล้ว... ไปพูดว่า Happy birthday ต่อหน้าเรียวจัง ด้วยปากของเราเอง ถึงแม้ว่า ยังไงก็จะไกล แต่มันก็เป็นที่ๆเราได้อยู่ใกล้กันที่สุด

แต่ ว่านะทุกคน วันนี้ล่ะ สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น... ที่จริง บัตรคอนรอบแรก วันที่ 3 ใช้ชื่อของเพื่อนจอง และก็ได้วันที่ดีมาก ที่เราต้องการ... แต่บัตรที่ใช้ชื่อตัวเอง กลับได้วันที่ 8 รอบซึ่งเราคิดว่า ธรรมดาไม่พิเศษอะไร แถมหลุดวันเกิดเรียวจังไปหนึ่งวันอีก อีกทั้ง ได้ที่นั่งที่แย่ที่สุดจนไม่คิดว่าจะต้องไปนั่งจริงๆ...

อารีน่า นิชิ ชั้นบนสุด แถว 7 ที่นั่งหมายเลข 13... เฟลมากตอนที่รู้ เหอๆ ก็นะ ไม่ได้หวังว่าจะได้ดีอะไร แต่ก็ไม่นึกว่าจะบนสุดขนาดนี้... แถม เลข 7 กับ 13 สำหรับโซลคือเลขที่นำโชค และชอบมากที่สุด นี่มัน...ไม่เห็นจะโชคดีตรงไหนเลย

แต่แล้ว สิ่งไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น อังกอร์รอบแรก เรียวจังก็เดินๆอยู่บนเวทีก็เดินลงมาด้านล่าง แล้วโบกมือให้ทางเรา แล้วก็วิ่งเข้าประตู (ออกประตู) ออกไป (บันไดอยู่ด้านล่างบล็อกที่โซลอยู่) คือตอนนั้นตกใจมาก คำแรกที่พูดออกมาโดยไม่รู้ตัวก็คือ "uso ya(โกหกน่า)" ตอนนั้นหน้าชามากอ่ะ คือแบบคนใกล้ๆทางเราก็ตื่นตกใจกันใหญ่ ต่างฝ่ายต่างคิดเรื่องเดียวกัน...

ใช่ และข้างๆสต๊าฟก็ออกมาเตรียมรถเลื่อนเอาไว้ และเรียวจังก็โผล่ออกมา...

วง กลมสีแดง (บล็อกฟ้า) คือที่ๆเรียวจังออกมา และจุดเล็กๆข้างๆสีเหลืองคือโซล... ไม่อยากพูดว่า รถมันดันไม่เลื่อนมาทางโซล แต่เลื่อนไปอีกฝั่ง ทั้งๆที่ถ้าเลื่อนมา คงจับมือได้แน่ๆ แต่ช่างเถอะนะ... โซลไม่นึกจริงๆว่าจะได้เห็นใกล้ขนาดนี้ เอาตรงๆสายตาสั้น ถึงจะใส่คอนแทคก็เถอะ แต่ก็ชัด

ในที่ สุด บัตรที่จองด้วยตัวเอง ชื่อของตัวเอง และ เลขของตัวเราเอง ก็ไม่ทำร้ายเรา... ขอบคุณนะ ขอบคุณเรียวจังด้วยที่เดินมาทางนี้ แม้ว่าจะเสียดายเพราะอีกแค่ไม่กี่ก้าว แต่ช่างมันเถอะ เราไม่นึก ว่าเราจะได้เจอนายใกล้ขนาดนี้ ยิ่งคอนเสิร์ตวันนี้ เรายิ่งไม่นึก สำหรับเรานี่คือเรื่อง "ไม่คาดฝัน" จริงๆ ที่เกิดขึ้นกับตัวเราเอง และไม่นึกว่าจะได้สัมผัสมันเข้าจริงๆ

นี่จะเป็นความทรงจำ และ ความรู้สึกที่ดีและมีค่าที่สุดสำหรับเรา โดยเฉพาะ 1 ปี ที่ญี่ปุ่นนี้ ขอบคุณนะ...

.

.

.

ตอนเริ่มคอน น้อง คาโอรุ โผล่มาตรงหน้าแหละ ตกใจมาก เหอๆ แต่ไม่ได้เดินไปหาอ่ะ น้องอยู่ด้านล่างถัดลงไปบล็อคนึง แต่มันสูงอ่ะ กลัว แถมยัง มึนๆงงๆอยู่ด้วย ฮ่าๆ! น้องน่ารักมากเลย =w=~

คอนวันนี้ก็ เหมือนเดิมทุกอย่าง แต่สั้นลง เพราะว่าไม่มีนักข่าวมาสัมพาษณ์ กับ ไม่มีบันทึกเทปอีเว้นที่ เซนได แต่อ้อ! วันนี้ฉาย PV Haina วันแรกล่ะ! เย้! น่ารักมาก ชอบเพลงนี้มากๆเลย~ จริงๆไม่ได้ฟัง NYC นานแล้วนะ ตั้งแต่ Cupid... เพลงนั้นไม่ชอบมากๆไม่ฟังเลย เพราะทำให้นึกถึงคอนปีใหม่วันนั้น วู้วๆ

Super Delicate วันนี้ ไม่มีอะไรเลย! เสียดายนิดๆ (เฮ้ย!) แต่นะ คงเพราะเมื่อวาน (รอบวันที่ 7 ) มันจูบกัน? พอกลับเข้าหลังเวที โดนพี่ไดกิงงอน เลย ต้องเลิกแผน เป็นงี้แหงๆ ชัวร์ๆ มั่นใจ ล้านล้าน เปอร์เซ็น! อาริยามะเรียลลิตี้~ <(￣▽￣)>

จาก นั้นตัดไป ตอน Vampire รอบนี้ตอนที่พี่ไดกิงโดนอุ้ม ฮากว่าเดิมอ่ะ! "นี่พวกนายน่ะ เมื่อกี๊มีใครแอบจับก้นฉันใช่ไหม ฉันรู้นะเออ =3=/!" อั่ยย่ะ ใครจับ!? กร๊ากกกกกกก (พวกที่ยกคือพวก บากะเรอะ) เดี๋ยวน้องๆโดนพี่ยามะ เคลียหลังเวทีแหงๆเลย ~(￣▽￣)~*

ตัด มา MC ตอนแรกก็โปรโมท งานแต่ละคนกันว่า เล่นหนังกี่โมง หรือ มีรายการทีวีกี่โมงไรเงี้ย เอ้อ สรุป Yan Yan JUMP ชัดเจนจากปากแล้ว ว่า เป็นรายการ Buhik =_=b เพราะว่าโคจังเป็นคนพูดเอง เหอๆ แต่นะ ไหนตอนแรกว่า รายการจัมพ์ไง เฮ้อ~ แต่ก็อย่างว่า ก็สมาชิกไม่ครบ แล้วจัมพ์จะออกมาจัดกันแค่ 9 คน ได้ยังไง ถูกมะ~ ╮(￣▽￣)╭

ที นี้ เคตก็โปรโมท Hyakushiki แล้วเคตพูดเวลาปิดจาก 50 นาที เป็น 40 นาที พวกเมมเบอร์ก็ดุ บอกว่า นายจำผิดแล้ว มา 40 อะไรได้ไง เคตก็เถียงบอกว่า ไม่ได้จำผิด ไม่ได้พูดว่า 40 นาทีด้วย! คือประมาณว่า มันอ่ะ พูดผิดไง แต่ไม่ยอมรับ แล้วก็โดนดุ ฮ่าๆ!

จากนั้นเคตก็ไล่ ชื่อว่า ทำงานกับใครบ้าง จนมาถึง อิโนจจิ (V6) กับ ซานาดะ ยูมะ แล้วเคตมันเรียกชื่อเล่นห้วนๆทั้งๆที่ สองคนนี้เป็นรุ่นพี่อ่ะ แถมอิโนจจิก็เป็นรุ่นพี่ใหญ่ซะด้วย! พวกเมมเบอร์ก็ดุยกใหญ่บอกว่า เรียกแบบนั้นได้ไงเสียมารยาท! เคตก็ทำหน้าแบบเฉยๆ บอกว่า ไม่เห็นเป็นอะไรเลยนี่ ก็เรียกแบบนี้อยู่แล้ว แล้วก็วนเถียง ดุ แก้ตัว? กันอยู่เรื่องนี้ จนสุดท้ายเคตบอกว่า เจ้าตัวเองก็ยังเรียกตัวเองแบบนั้นเลย ไม่เห็นจะเป็นไร~ ทุกๆวันที่ทักก็ "อิโนจจิ โอะฮาโย ^o^/"...!!! ห๊ะ นายมันบ้าไปแล้ว เสียมารยาทขั้นรุนแรงเลยนะ! (คือทักเหมือนเพื่อนน่ะ มันไม่ควรกับรุ่นพี่ไง) แบบตลกมากอ่ะ โดนดุใหญ่เลย ฮ่าๆ! ขำพวกจัมพ์อ่ะ พูดกันว่า "จะทักแบบ American style ไม่ได้นะ! เราคนญี่ปุ่นก็ต้อง Japanese Style!" จำได้ว่า เจแปนนิสสไตล์ เสียงพี่ฮิคกี้อ่ะ แบบสำเนียงฮามาก! 

แล้วทุกคนก็สั่ง สอนว่า กับรุ่นพี่น่ะ แจแปนสไตล์ต้องพูดสุดภาพนะ ไม่ก็ต้องมี "คุง" ต่อท้ายนะ อย่างจัมพ์เองพวกเรายังเรียก ยาบุคุง กับ ฮิคารุคุงเลย... แล้วทีนี้ ทาคิจังก็โผล่มา "ใช่ๆนายต้องพูดนะ แต่เคย์โตะมันเรียกฉันแค่ ยูยะ อ่ะ" ทำเสียงแบบรุ่นพี่โกรธอ่ะ? แล้วทุกคนก็หันไปมอง (โดยเฉพาะเรียวจัง) "อืม ก็ยูยะไง... อืม ยูยะ" ฮ่าๆ! ประมาณว่า ทุกคนในวงเรียกแบบนี้หมด ไม่มีใครนับถืออ่ะ ฮ่าๆ! เรียวจังบอกว่า ช่วงนี้ที่เมมเบอร์เรียกทาคิจังกันก็จะวนกันไปวนกันมา ยูยะ -> ทาคาคิคุง -> ไอ้บ้า ....! ฮ่าๆ! แบบตลกมากๆเลยอ่ะ แล้วโคจังก็เดินมากอดไหล่ทาคิจัง "แต่ฉันไม่เรียกทาคาคิแบบนั้นนะ!" แบบทำหน้าเหมือนปกป้องแฟนอ่ะ? คนกรี๊ดใหญ่เลย ฮ่าๆ แล้วพี่ฮิคกี้หึง? เลยบอกว่า ใช่ๆ ส่วนฉันเอง ฉันก็เรียก ยาบุ ว่า ยาบุล่ะ~ แล้วก็โดนคนอื่นดุ "นายก็เรียกแบบนี้มาตั้งแต่แรกแล้วไม่ใช่หรอ!"

แล้วทุกคนก็เข้า หัวข้อชื่อเล่นกัน~ แต่ก่อนจะเข้า เหมือนกับว่า ตอนนั้นที่ดุเคตกันอ่ะ ฟีลมันเหมือนทะเลาะกันไง โคจังก็เปรยว่า เออจะว่า ไปพวกเราไม่ได้ทะเลาะกันมานานมากแล้วนะ! แล้วโตะก็เสริมต่อว่า นั่นเพราะว่าเราสนิทกันเกินไปไง สนิทเกินไปจนมีความรู้สึกว่า "เรามาทะเลาะกันซักหน่อยเหอะ!" ทำนองนี้ ต๊องมากอ่ะ ฮ่าๆ~

ที นี้ก็เข้าเรื่องหัวข้อ ชื่อเล่น~ ทุกคนก็บอกว่า จะว่าไปจัมพ์เอง ช่วงนี้ก็เรียกกันแต่ชื่อเล่นกันเนอะไรทำนองนี้ (ปล.ตอน MC ยูมะมายืนด้วย โคตรน่าสงสารอ่ะ แบบ ยืนหัวโด่อ่ะ ฮ่าๆ) เปิดมาตอนแรกทุกคนก็คุยกับเกสท์อยางยูมะก่อน แบบ ยูมะมีฉายาว่า "ซากานะคุง" ไง~ คนนี้ เป็นทาเล้นที่ชอบปลามากกก จนได้ชื่อนี้อ่ะ ฮ่าๆ! (ซากานะ = ปลา) แล้วหน้าคล้ายยูมะไง ฮ่าๆ!!

โดนแฟนยูมะถีบ กร๊ากกกกกก (หนีบีหนึ่ง)

ยู มะก็บอกว่า อันนี้ยอมรับนะ เพราะว่าชื่อนี้ได้มานานแล้ว แต่หลังๆมันดันเหลือแค่ "ซากานะ(ปลา)" อย่างเดียวนี่สิ ผมลำบากนะ! กร๊ากก! แบบตลกมากอ่ะ ฮ่าๆ! จนเรียวจังกับจัมพ์ต้องปลอบไปขำไป? ว่า "โอ๋ๆ คราวหน้าบอกเขาไปนะ ว่า ผมเป็นคน" ฮ่าๆ

ถัดมา ทุกคนก็บอกว่า เดี๋ยวนี้คนในวงเรียกโคจังว่า "ยาบุจัง" กันเนอะ~ ไรเงี้ย แล้วถ้าจำไม่ผิด ก็จะเหมือนกับว่า ตัวโคจังเอง บางทีก็เรียกตัวเองว่า ยาบุจังด้วย น่ารักอ่ะ~ แต่ทีนี้เหมือนเรียวจังจะแซวว่า จริงๆอยากให้เรียกว่า โคปปี้ใช่มั๊ยล่ะ! แล้วก็ฮาใหญ่ แล้วยูโตะก็บอกว่า เคยเห็นตอน YanYan เขาทำเข็มกลัดติดซื้อ (ป้ายชื่อ) ให้โคจังว่า โคปปี้ด้วย! แบบตลกมาอ่ะ โคจังก็แบบ เขินแล้วก็ บอกว่า "ตอนนั้นฉัน งง มากเลย ว่าให้ฉันติดอะไรเนี่ย!" ฮ่าๆ! เรียวจังก็บอกว่า ไม่เห็นเป็นไรเลย ชอบไม่ใช่หรอ เห็นแฟนๆก็ทำอุจิวะให้เยอะแยะไรเงี้ย~

ต่อไปก็ พี่ไดกิง~ พี่ไดกิงก็บอกว่า ของฉันก็ไดจังสินะ แต่หลังๆมัน กลายเป็นไดชาง ซะแล้ว! คือ ในญี่ปุ่น chan (จ) ก็จะเรียกเพราะน่ารักๆ แต่ถ้าเป็น shan (ช) ถ้าเดาไม่ผิด ส่วนใหญ่มันจะเป็นพวก หนุ่มแกล สาวแกลเขาใช้กัน เพราะเป็นว่า ปกติไม่ใช้ละกันนะ ฮ่าๆ! พี่ไดกิงบอกว่า เซ็งมากที่เวลาโดนตะโกนเรียกชื่อ (หมายถึงในบริษัท) แล้วชื่อตัวเอง กลายเป็นไดชาง! แล้วอิโนะจังก็เสริมว่าตัวเองก็โดนเหมือนกัน แล้วก็ทำหน้าเซ็งกันไปตามๆกันล่ะ ฮ่าๆ~

ยูโตะ ก็ยูตี้~ แล้วยูโตะก็เขินมากๆ ทุกคนก็บอกว่า ยูโตะน่ะ จะดีใจถ้าเรียกว่า ยูตี้ล่ะนะ ยูโตะก็บอกว่า ใช่ดีใจ อยากให้เรียก แล้วแฟนๆก็เรียก โตะเขินมากเลย ฮ่าๆ! งั้นจากนี้ไปเราจะเรียกว่า ยูตี้ล่ะนะ =..=b (บ่งบอกถึงความเคะมาก) 

แต่ที่ฮายิ่งกว่า คือ เคต! เคตี้! กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก ตลกอ่ะ นึกถึงเคธี่ กับ บุจจี้เลย (รูปแรดๆที่ใส่แว่นดำอ่ะ) แล้วเห็นภาพเคตซ้อนคือแบบ เหมือนกระเทยเลยอ่ะ ฮามากกกก! นั่งนึกๆว่ามันเรียกกันแบบนี้ในวงแล้ว ตลกอ่ะ กร๊ากกกกก! เคตี้~ =..=

เรียวจังก็ไม่มีอะไร บอกว่าตัวเอง คือ ยามะจัง แต่หลังๆถูกลดเหลือแค่ ยามะ จะว่าไปก็เหมือนคนไทยเราสินะ~ ยามะ ยามะ 

แล้วพอดูถึงเรียว จังที่ถูกลดชื่อ มันก็วนเข้าจี้จัง ซึ่งทุกคนก็บอกว่า จะว่าไปตลอดมา ทุกคนเรียกจี้จัง ว่าจิเนน ตลอด หลังๆมาเริ่มเรียกสั้นๆแล้ว ว่า "จี้" ทุกคนพูดไปขำไปอ่ะ คงเพราะว่า มันเป็นชื่อ น้องหมาของริวแหงๆ =w=b ชื่อหมา กร๊ากกกกกกก! ทุกคนเล่าว่ามันเป็นไปเองอ่ะ อย่างสมัยร้องเพลง Tobira no mukou ตอนที่ทุกคนชูนิ้วให้จี้จังตอนโซโล่แล้วพูดว่า "จี้~~~" น่ะ มันออกมาเองโดยไม่รู้ตัว ตลกดี พึ่งรู้นะเนี่ย ฮ่าๆ!

พี่ฮิคกี้ ทุกคนก็เรียกว่า ฮิคกะ ไม่ก็ ฮิคกะจังล่ะ~ ชอบอ่ะๆ ฮ่าๆ! สุดท้ายมาทาคิจัง เป็นคนเดียวที่ยังไม่เรียกชื่อสมาชิกคนอื่นแบบสนิทสนม! ยังคงเรียก "อาริโอกะคุง อิโนะคุง ยามาดะคุง" อะไรทำนองนี้อยู่เลย คือแบบ แปลกมากอ่ะ แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้บอกว่าทำไม ได้แต่อมยิ้มแล้วพยักหน้า

สุดท้ายทุกคนก็ บอกว่า แต่บางทีมันก็เป็นเหมือนวัฏจักร ที่ เรียกชื่อเล่นกันแบบสนิทสนม แต่จู่ๆก็จะวนมาเรียกนามสกุลกันอีก คือแบบ เข้าใจฟีลป่ะ อย่างเช่น พี่ฮิคกี้เล่าให้ฟังว่า ปกติทุกคนก็เรียก เคย์โตะๆ แต่บางทีก็เรียก โอคาโมโตะซะงั้น เขาบอกว่า จู่ๆมันก็มีความรู้สึกอยากเรียกขึ้นมาน่ะ ฮ่าๆ! คิดว่าเก็ทฟีลนะ เพราะ โซลก็เป็นที่โรงเรียน เช่นเพื่อนโซลชื่อ เคียว คุมิโกะ ทุกคนเรียกว่า เคียวจัง~ แต่บางที พวกเราก็จะเรียกชื่อเต็มของเคียวจังอ่ะ ฟีลนั้น~

แล้ว MC ก็จบล่ะ จำได้ว่า สั้นมาก แต่จำได้เท่านี้คิดว่า ก็น่าจะเกือบหมดนะ ฮ่าๆ!

แล้วมีโมเม้นนึง เพลง Tsunagu ที่เล่าให้ฟังว่าเมมเบอร์จะจับมือกันร้องเพลง คราวนี้เป็นโคจังคู่กับเรียวจังแหละ เกี่ยวก้อยกันเดิน คือว่า... คนกรี๊ดเยอะมากกกกกกกกก แต่นะโคจังระวัง พี่ฮิคกี้โกรธล่ะ กร๊ากกกกก (เข้าฟินตลอด) 

แล้วอังกอร์ ก็ตามนั้นแหละ :) เอ้อ วันนี้พิเศษหน่อยนึง เขาเอา นกกระดาษที่แฟนๆพับ มาทำเป็นที่ถ่ายรูปสวยๆหน้างาน เหมือนว่าจะพึ่งทำวันนี้ แล้วจัมพ์ก็ออกไปยืนถ่ายรูปกับที่ตรงนั้นด้วยก่อนคอนเริ่มน่ะ ดีจังๆได้เห็นรูปไพรเวท ฮ่าๆ ขากลับคนเลยไปรุมถ่ายใหญ่เลย~

เราหวังว่าจะมีของเรารวมอยู่ในนั้นด้วยนะ~ ฮ่าๆ!

วันนี้ (วันที่ 8) เป็น คอนเสิร์ตรอบที่ 9 ที่เล่น เร็วจัง จำได้ว่าพึ่งมารอบแรก เมื่อวันก่อนเอง นี่เล่นไป 9 แล้ว ฮ่าๆ! เก่งมากทุกคน ^^ พรุ่งนี้ รอบที่ 10 รอบสุดท้ายแล้ว... ว่าแต่ มี 10 รอบเป๊ะ ค่อยสมกับเป็นจัมพ์หน่อยนะ~ 

โซลพึ่งนึกขึ้นได้... ความสุขเล็กๆ~ โซลมาคอนรอบที่ 1 กับ รอบที่ 9 และ รอบสุดท้ายที่ 10 มันคืออะไรล่ะ?

งั้นเพื่อจะให้เข้าใจง่ายขึ้น...

1+9=10 

ยังไงล่ะ ^^

ก่อนจาก เก็บตกจากคอนรอบที่แล้วที่โซลพึ่งนึกได้ แล้วพิมพ์ลงเฟส จะเอาก็อปลงมาให้ดูอีกรอบนะ เผื่อใครไม่ได้เห็น~

- ลืม อีกแล้ว... ช่วงที่ Sexy ร้อง Lady diamon เรียวจังเต้นตาม แบบ ส่ายตุด แรงมากๆเลยล่ะ (ตลอดเพลงด้วย) เพื่อพี่ไดกิง? อัยย่ะ ฟินแท้ =w=

- ลืมอีกแล้ว ตอนที่เมมเบอร์ ให้ทาคิจังไล่ชื่อ พวกบากะ ที่สนิทกันออกมา ทาคิจัง จำ ไทจัง กับ จูริ ไม่ได้!

- ลืมบอกอีก~ ที่จัมพ์ให้พับนกอ่ะ จัมพ์บอกว่าใน จัมพ์มีแค่ โอคาโมโตะ เคย์โตะคนเดียวที่พับเป็น! "เอ่อ ผมเคยไปเข้าคอสเรียนพับกระดาษมาสามปีน่ะครับ =w=;; ปกติ จัมพ์จะคอยสอนผมเต้นตลอด ครั้งนี้ผมเลยสอนจัมพ์พับกระดาษเป็นการตอบแทน"

- ลืม... มีเพลงนึง อาริยามะ เดินรอบเวที เดินกันจากคนล่ะฝั่ง แล้วก็มาเจอกันตรงกลาง แล้วก็เล่นอะไรกันไม่รู้ จนพี่ไดกิงตบหัวเรียวจัง เรียวจังก็หนี อา ฟินแท้~ ╮(￣▽￣)╭

-พึ่ง นึกได้ เพลงที่รวมเอารูปเบสท์เก่าๆน่ะ พี่ไดกิงเล่าให้ฟังว่า ทุกคนเลือกรูปเองหมดเลยนะ กลับไปที่บ้านไปนั่งหารูปมา บอกว่า เอากรรไกรไปตัดจาก แมกเก่าๆแล้วถือมาที่บริษัทด้วยตัวเองเลยล่ะ โคตรน่ารักเลยเนอะ~

ก็ อปมาทั้งดุ้น คาดว่า เดี๋ยวนึกไรออกอีกก็จะไปโพสหน้าเฟสเหมือนเดิม ฮ่าๆ! สุดท้ายแล้ว วันนี้ ความรู้สึกทั้งหมดพิมพ์ไปที่หน้าบล็อคแล้ว คงไม่มีอะไรจะพูดนอกจาก ขอบคุณนะเรียวจัง...

โซ ลเขียนบล็อคเสร็จพอดีวันเกิดเรียวจัง ปีที่ 19 นี้ เราดีในนะ ที่ได้อยู่ร่วมวันสุดท้ายของอายุ 18 ของเรียวจังด้วยกันในคอนเสิร์ตจนถึงตอนค่ำ แต่ตอนนี้เราจะไม่พูดสุขสันต์วันเกิด เพราะพรุ่งนี้ เราจะไปพูดกับเรียวจังอีกรอบ ด้วยปากของเราเองนะ ^^

ปล.วันนี้ ตอนเลิกคอนเสิร์ต ไปเจอกับพี่จ๋า Pimpisa Saiya ด้วยล่ะ พอดีไปคอนวันเดียวกันเลยนัดเจอกัน พากันกลับบ้านไม่ถูกด้วยล่ะ ฮ่าๆ! ถ้าพี่เข้ามาอ่าน วันนี้ขอบคุณนะคะ :)

OVER?

 

Hey!Say!JUMP ASIA CONCERT 2012.05.03 (First day)

(บล็อกนี้เขียนคืนวันที่ 3 ถึง วันที่ 4 เช้าจ้า)

จริงๆ จะเขียนเรื่องความหลังกับโตเกียวซักหน่อย? เอาเรื่องคอนก่อนละกัน - -;; ว่าแต่ เหมือนจะทำให้ใครหลายคนตกใจอีกแหงเลย กร๊ากกกก! =w=;; ที่จริง กำลังคิดว่า บอกแต่แรกให้คนอื่นเขาอิจฉาไป หรือ มาบอกทีหลัง อันไหนดีกว่ากันนะ Y_Y เดี๋ยวนะ ที่โซล (ใช้ชื่อนี้) บอกว่า ให้คนอื่นอิจฉา ไม่ใช่ว่าจะอวดนะ เพราะงั้น เลยไม่บอกใครไง TT ตัวเองก็เคยเป็นสมัยอยู่ไทย พอเห็นใครบอกว่าไปคอนๆ มันอิจฉาอ่ะ แอบหงุดหงิดด้วย (นั่น) กร๊าก เลยแบบ ไม่อยากให้คนอื่นรู้สึกแบบนั้นน่ะ TT แต่ มาบอกทีเดียวตอนไปมาแล้ว สรุปมันดีหรือไม่ดีนะ? บอกหน่อย Y_Y

.

.

.

ต้องขอขอบคุณ สิทธิ์ JFC JUMP ของ อัยอัยนะ ที่ทำให้ได้ บัตรคอนรอบแรก ที่ฝันมา ^^ (ใช้สิทธิ์ตัวเองแล้วได้วันแบบ...)

ตั้งแต่เมื่อวาน กับ วันนี้ โตเกียว ฝนตกหนักทั้งวัน ทำให้เซ็ง ยิ่งต้องไปคอนอีก ก็เซ็งใหญ่ แต่เราก็โอเค ฮ่าๆ! แต่นะ มีเรื่องแต่เช้า!

ขออ้างอิง ว่าตั้งแต่ก่อนมา ฝันร้ายว่า "ไปถึงหน้าคอนแล้ว แต่ไม่ได้เอาบัตรไป" เราก็แบบระแวงเช็คตลอด ไหนจะของที่เพื่อนฝากซื้ออย่างมหาศาลอีก - - (นี่ยังไม่ได้เช็คเลยนะเนี่ยว่า ครบมั๊ย - -) ระแวงจน เฉยกับคอนมากเลย (ดีแล้วๆ) วันนี้ก่อนออกก็เช็คๆ

 (แน่นอนว่ารองเท้าแดง =w=)

พอดีมาโกะส่งเมล์มา ประมาณว่า ออกจาก โรงแรมรึยังไรเงี้ย มาโกะบอกว่า เห็นแฟนๆอัพบล็อกเรื่องของหน้าคอนกับอะไรบลาๆแล้ว (พวกที่ไปซื้อแต่เช้า) แล้วมาโกะก็บอกว่า "ไอกระดาษแผ่นนั้น เขาใช้ทำอะไรนะ!" มาประโยคนี้ตะลึง! อะไรวะ! กระดาษอะไร!?

สืบสาวไปว่า เมื่อคืนก่อน ทาง JFC ส่ง เมล์ให้แฟนๆกลางดึก ว่าให้เอา กระดาษเมสเสจจากจัมพ์ (ตอนนี้ส่งจดหมายชวนมาคอนนี้) มาด้วย คือ ชิบหาย! ไม่ได้เอามาจากโอซาก้า! แล้วใครมันจะไปรู้วะ! คือปกติก็ไม่ได้ใช้อะไรไง TT เมล์ก็ไม่ได้เช็ค คือแบบ อ๊าก!

ทำทุกอย่าง สุดท้าย เขาก็บอกว่า กระดาษอะไรก็ได้  แต่ให้เป็นไซส์ตามที่กำหนด โล่ง - -~ แต่ทีนี้ เป็นป้ะ? ของธรรมดาๆที่ไปไหนก็มีขาย แต่พออยากได้ที มันจะหาไม่เจ๊อ ไม่เจออ เออ นั่นแหละ เดินหา ซื้อกระดาษรอบชินจูกุอ่ะ (โรงแรมอยู่ที่นี่) คือ บ้าไปแล้ว - -! กว่าจะเจอ คือ บริหารหัวใจแต่เช้า (รึกลางวันหว่า) หลังจากอุ่นเครื่องเสร็จก็มุ่งหน้าสู่ Yokohama Arena

ฝนตกอีก คือ โฮส แยกกันตรงหน้าสถานีอะนะ คือเขาจะรอเอาของที่ซื้อกลับแหละ แต่แบบ ตอนหลังพอโฮสเห็นสภาพเค้า เขาก็ขอโทษใหญ่บอกว่า รู้งี้ไปยืนซื้อด้วยก็ดี กร๊าก (คิดดูว่าแค่ไหน)

แบบลำบากมากอ่ะ โซลมีคนฝากซื้อของทั้งหมด 9 คน!!

- อุจิวะ (18 อัน)

- เคลียไฟล์ (8 อัน)

- รูป (8 อัน)

- กระเป๋า (5 อัน)

- เพมเฟลต (2 อัน)

- เพนไลท์ (3 อัน)

- ผ้าขนหนู (4 ผืน)

คิดดูละกัน ว่าจะขนาดไหนอ่ะ - - แบบ ตัวเองยังไม่นึกไม่ฝันว่าจะผ่านมาได้ เหอๆ เริ่มตั้งแต่ตอนไปยืนปลายแถวต่อคิว เราก็จัดการดึงเป้ มาสะพายด้านหน้า ฮึ๊บ! เอาร่มพาดไหล่ไว้ แล้วเอากระเป๋าคอน (สีน้ำเงิน) ห้อยไว้ที่ปลายร่มที่มันงอขึ้นมาอ่ะ - - เอาล่ะ พร้อม!

เปิดกระเป๋า จัดการดึงเงินทั้งหมดของแต่ละคนที่แยกๆไว้ออกมา แล้วก็คิดเงินๆว่ารวมทั้งหมดกี่หมื่น (หลายหมื่น) แล้วเช็คลิสต์ที่ทำไว้ว่าถูกต้องมั๊ย กว่าจะเสร็จก็ไปได้ 15 นาทีแล้วล่ะ - - ทีนี้ รอซัก ชั่วโมง ก็ของจริง ต้องซื้อ! ตอนแรกซื้อได้แค่ อุจิวะ เพมเฟลต กระเป๋า (เขาจะแยกให้ซื้อสองโซน โซนละครึ่งของของทั้งหมดที่มี เช่น โซนนี้ แค่อุจิวะ กับ กระเป๋า อีกโซนของที่เหลือไรเงี้ย) แต่แบบ ด่านแรก ก็ไปและ แบบกว่าจะนับเงินก็ลำบาก เช็คของอีก กว่าจะบอกครบ ต้องหันไปขอโทษคนด้านหลังอ่ะ เพราะนานมาก แล้วทีนี้ ที่นี่แคบกว่าโอซาก้าไง มันข้างถนนเลยอ่ะ - - เพราะซื้อเสร็จโดนไล่ออกเลย เราก็แบบ รับพะรุงพะรัง แบบจะเอาใส่ถุงก็ใส่ไม่ได้ คือตอนนั้นไม่สามารถช่วยตัวเองได้เลยอ่ะ - - เลยว่าจะไปปลายแถวแล้วนั่งเอาของใส่ถุง แล้วเดินไปซื้อต่อ พอดีเห็นคนนึงทำ (ของน้อยกว่าเราเยอะ) โดนไล่แล้วไล่อีก จนเกือบจะเอากระเป๋าโยนใส่ สต๊าฟแล้ว - -* เห็นแล้วหงุดหงิดแทน

โซลเลยตัดสินใจไปต่อคิว ที่อีกแถวเลย - - แล้วก็ต้องขอให้คนข้างๆช่วยอ่ะ TT เขาก็เต็มใจช่วย สงสัยจะสงสาร กร๊ากกก! และเราก็ปลอดภัย =w=;; เกือบตายแน่ะ สภาพสุดๆจริงๆ เชื่อเหอะ ทุกคนจินตนาการกันไม่ออกแหงๆ ขนาดโซลเองยังไม่อยากจะเชื่อเลย - -

นี่คือของทั้งหมดที่โซลซื้อมา อ่ะ แต่จำนวนมันเยอะกว่านี้มากนะ อันนี้แค่แยกมาเป็นประเภทๆเฉยๆ - - 

ยกเว้นอุจิวะ ลองเอาไปคูณ สองทั้งหมดดิ แล้วจะรู้ว่ามันมหาศาลมากมายแค่ไหน กร๊ากกกกกกก!!

ทีนี้ ตอนเข้างาน ไม่อยากจะบอกว่า ไปคนเดียว มันเจ๋งจริงๆ กร๊าก! นั่งทำใจอย่างสงบได้ดีมาก =_=b ระหว่างว่างๆเราก็ถ่ายรูปงาน (ถ่ายง่ายกว่าโอซาก้าเย๊ออ ไม่เข้มเลย!) แล้วก็นั่งส่องนั่งนับ ที่นั่งของรอบต่อไปว่า มันอยู่ตรงไหน - -

แล้วข้างๆเค้าก็มีคนมานั่งสองคน แต่ดูเหมือนจะต่างคนต่างมาอ่านะ สรุป เป็น 3 คนที่ มาเดี่ยว ทำนองนั้น ก็คุยกับคนข้างๆนิดหน่อย เพราะ...!

ก่อนงานเริ่ม 10 นาที ที่จอทีวีก็เป็นเบื้องหลังพวกจัมพ์นั่งพับนกกระดาษกันล่ะ! พร้อมกับขึ้นวิธีพับที่จอใหญ่สุด... ใช่แล้ว กระดาษที่ให้เอามาคือให้เอามาพับนกนั่นเอง แล้วทีนี้ จู่ๆคนก็เฮ กรูลงไปข้างล่างกันใหญ่ เมื่อมีใครปรากฏตัว! ก็คุยกับคนข้างๆว่าเอาไงดี ใครไรเงี้ย ตอนแรกที่เห็นนึกว่าจี้จัง ออกมาแจกกระดาษพับนกอ่ะ แต่ไปๆมาๆเป็นเด็ก Jr. ที่ดัง แต่โซลไม่รู้จัก =..= แล้วทีนี้ ด้านบน! (ที่ที่โซลใกล้ที่สุดอ่ะนะ) ชินจังออกมาล่ะ! ชินจางง! อ๊าก! ดีใจที่มาโตเกียว TT โดนแฟนคลับรุมโคตรอ่ะ กร๊าก ออกมาในชุดของ บากะเรยะอ่ะ มาแจกกระดาษ ฮ่าๆ! แล้วจากนั้น ยูโกะ เจซี โฮคุ จูริ ไทกะ ก็ขึ้นมา เล่น ในชุดเดียวกัน บนเวที!

คือตอนนั้นคอนเริ่มแล้วทั้งๆที่ไม่ได้ปิดไฟ เลยไม่มีใครรู้ =[]=! เล่นไปเล่นมา ก็ตะโกนถามชินว่าเป็นไงบ้าง ชินก็บอกว่า เจ๋งไปเลย! เดี๋ยวว่าจะลองถามคนแถวนี้ซักหน่อย~ แฟนๆก็กรี๊ดรุมกันใหญ่ แต่ชินจังก็...

"อ๊ะ มีคุณผู้ชายมาด้วย (แฟนบอย) ไปสัมภาษณ์คนนี้ดีกว่า~" สมน้ำหน้าชะนี กร๊าก! 

แล้วจากนั้น แก๊งค์นี้ก็ทำหน้าที่เหมือน เคนโตะ ฟูมะ กับ ชินจัง เคยทำสมัยยังเป็นแบคให้จัมพ์อยู่ คือ สร้างบรรยากาศ แล้วก็บอกให้แฟนๆเรียกจัมพ์อ่ะ คือ มา งงๆอีกแล้ว บอกว่า ไฟยังไม่ปิด จัมพ์แม่งก็ออกมาเฉยๆเลย เหอๆ (คอนครั้งนี่สว่างเกือบทั้งงาน)

เล่าเรื่องในคอน (ขอบอกว่า จำอะไรไม่ค่อยได้เหมือนเดิม ลำดับอาจจะผิดแต่โซลจะพยายามเล่านะ)

ธีมในคอนครั้งนี้ คือ Japanese (คิดว่านะ) กับ นก (หมายถึงนกกระดาษที่จัมพ์ชวนพับด้วย) จัมพ์ปรากฏตัวบนกอนโดร่า รูปนกกระดาษ แยกเป็นสองลำ Best กับ 7 แต่ พวก เซเว่นดูโล่งๆเนอะ (ดราม่า) หลังจากนั้นก็แสดงโชว์เยอะมาก ส่วนใหญ่จะเป็นแต่งเพลงใหม่ในอัลบั้ม กับ แสดงการแต่งกายแบบญี่ปุ่น อ่ะ (แต่ดีไซน์ สุดยอดมาก คิดว่า น่าจะหาได้จาก ข่าวพรุ่งนี้นะ)

หลังจาก Opening จบ ก็เปลี่ยนเป็นชุดญี่ปุ่น โดยใช้ธีม เทศกาลเด็กของญี่ปุ่น (ตรงกับวันนี้พอดี) ชุดจะแบบ ชุดญี่ปุ่นที่หรูๆสีจัดๆอ่ะ (อธิบายไม่ถูก) เอาเป็นว่า รอดูข่าว =_=b แบบ สวยมากเลย ดีไซน์ฟีลเหมือนกับ ที่คนไทย แข่งกันดีไซน์ ชุดไทย ให้นางสาวไทยไปประกวดเวทีโลกอ่ะ ทำนองนั้น คือ อลังมากๆอ่ะ

อ้อ ช่วงระหว่าง Opening จะยังอยู่ใน ธีม นก อยู่ เลยจะมีพวกขนนก แล้วก็บนเยอะมากๆ บินตลอดอ่ะ สลับกันบิน ตอนนั้นเรียวจัง บินมาตรงเวทีกลาง เหมือนเจ้าชายเทวดาเลย... นึกฟีลออกมะ ชุด Opening เว่อร์ๆ สีขาว มีขนๆติด (มั้ง) แล้วตอนที่ลอยตัวก็มี คล้ายๆ ขนนก (คิดว่าเป็นกระดาษสีขาว) โปรยออกมาตอนบินอ่ะ เหมือน เทวดาทุกคนเลยจริงๆ

ระหว่างช่วง Opening ถึง ช่วง แฟชั่นโชว์ (ชุดญี่ปุ่น) ก็มีเพลงเดบิวร้องไปเรื่อยๆใช่มะ อย่าง Delicate โซลจำไม่ได้ว่า ร้องตอนไหน แต่เหมือนคนที่นี่จะรู้กันแล้ว จากแฟนญี่ปุ่นวันนี้

ว่านากายามะ เกือบจูบกัน! อันนี้พูดจริงๆ - -! คือ ตอนท่อนโซโล่ ก็ยิ้มมองหน้ากันแล้วเรียวจังก็โอบรอบคอยูโตะ แบบหน้ายั่วมากๆ เหมือนอ่านฟิคนากายามะเลยอ่ะ จริงๆ =[]=! ยูโตะก็ยิ้มแล้วก็ เอามือโอบไหล่เรียวจังบ้าง แล้วเลื่อนขึ้นมาตรงคอ เกือบจูบแล้วอ่ะ แล้วยูโตะก็แกล้ง ทำเป็นเอามือแปะหน้าเรียวจังไรเงี้ย แล้วก็จบ คือ อ๊าก! ไม่ปลื้ม แต่ถูกใจชะมัด T.T!?

จากนั้นก็ร้องเพลงอื่นต่อ เอาใจชาวทูเคย์ว่า ช่วงแรกๆ Two Kei คู่กันตลอด แต่ก็นะ ตอน ท่อน เซเว่น แล้วสามวายมันเดินขึ้นไปหาแฟนๆบนแสตน เคตซึ่งปกติจะต้องคู่กับริว ต้องยืนรอ สามวายบนเวทีคนเดียว แบบ เห็นแล้วเศร้าไงไม่รู้อ่ะ...

ต่อมาก็เป็น 7 และ Best คอนเนอร์ ช่วงนี้ก็ เซเว่น ร้องเป็นเมดเล่ย์ ไม่เต็มเพลง รู้สึกดีมากเลยล่ะ~ แต่จะเล่นมุกหายตัวแล้วสลับกับ เบสท์บ่อยมาก! ตื่นเต้นดี ช่วงทั้งหมดนี้ยังถือเป็น Opening อยู่เลยนะ ร้องและเปลี่ยนชุดเยอะมาก เหนื่อยแทนจริงๆ 

ช่วงเบสท์เป็นเพลงที่โคจังแต่ง (จริงๆเพลงคนอื่นแต่งก็มีนะแต่จำไม่ค่อยได้แล้ว) เพลงนี้ เกี่ยวกับ สี่ ฤดูของญี่ปุ่นมักจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เปรียบดั่งคนเราที่เติบโตขึ้นเรื่อยๆน่ะ (ลึกซึ้งเสมอ) เลยเป็นสไลด์ภาพเบสตอนเด็กๆล่ะ~ ดีนะ ที่เซเว่นไม่ทำ ถ้าทำแล้วต้องตัดริวออกไป มันปวดอ่ะ...

ถัดไปเป็นอะไรที่ชอบมาก! เพลงใหม่จัมพ์ Vampire! เป็นเพลงรัก โคตรเร่าร้อนนน =..=! เพลงนี้มันต่อจากท่อนของ Best จบ พวกเจอาร์ ก็แต่งตัวเหมือนแดรกคิวล่า มาล้อมเบสท์ไว้ แล้วก็เหลือ พี่ไดกิงคนเดียว

แบบพี่ไดกิงตลกมากอ่ะ ประมาณแบบ "เอ๊ะ จะทำไรอ่ะ เออนิ ถามจริงทำไรกันอ่ะ บอกหน่อยเด่ะ" ตอนนั้นอ่ะโดนยกตัวลอยเลยนะ ฮามาก แบบยกตัวลอยเหมือนจะเอาไปบูชายันอ่ะ กร๊าก พี่ไดกิงก็แบบทำตัวแบบ กวนๆอ่ะ แนวว่า ทำไรอ่ะ? อธิบายไม่ถูก ฟีลนี้ๆ ฮ่าๆ! แล้วก็ถูกยกไปใส่โลง พี่ไดกิงก็ฮาอีก "ห๊ะ อ๋อ จะให้นอนหรอ โอเคๆ งั้นฝันดีนะ~" แล้วฝาโลงก็ปิด!

โลงโดนยกให้หันกลับด้านนิดเดียว ฝาก็เปิดแล้วก็เป็นเรียวจังในชุดแดรกคิวล่าโผล่มา อ๊าก อาริยามะ! (เฮ่ยๆ) แบบโคตรหล่ออ่ะ เหอๆ ก็พูดอะไรนิดๆหน่อยๆ แบบ แวมไพร์ๆ? แล้วคนอื่นๆก็ค่อยๆโผล่มา แล้วก็ร้องเพลง แต่ตอนร้องทุกคนถอดผ้าคลุมออกเหลือแต่ชุดเต้น จำได้ว่าเป็นชุดเดิมอ่ะ สูตรขาวเลื่อมๆ แต่มีสีชมพูด้วย แต่ตอนเต้นอ่ะ เปิดไฟแดงไง คือแบบชุดสวยมากอ่ะ เหมือนเปื้อนเลือดเลย =..=

แล้วก็มีไคลแมกซ์! ตอนที่ทุกคนโซโล่พูดทีละคนว่า "Vampire" คือทุกคนจะทำเสียงแหบเซ็กซี่ แล้วทำหน้ายั่วอ่ะ แบบ อ๊าก! ทาคิจังสุดตรีนมากอ่ะ คนกรี๊ดดังมาก พี่แกเซ็กซี่จริงๆ =..= คนสุดท้ายเรียวจัง ก็อย่างรู้ๆมันยั่วเก่ง... ทำหน้ายั่วขั้นเทพแล้วแลบลิ้นเลียปากตัวเองแนวๆว่า "ฉันจะกินเธอแล้วนะ" อ่ะ คิดว่า นึกฟีลกันออก กร๊าก!

คอนนี้ ทาคาได กับ ทูเคย์ บุฮิค เยอะ นอกนั่นรวมๆกัน โดยเฉพาะอิเคต ชอบมาแทรกกลาง อาริยามะ อ๊าก! (ดูคอนจัมพ์ต้อง ฟิน ไม่งั้น ดราม่า =_=b)

แต่มีเพลงนึง ชื่อว่า เพลง Tsunagu แปลว่า เชื่อมโยงกัน (เพลงนี้เมมเบอร์ลงมาจับมือด้วยเยอะมาก เพราะเพลงนี้ทุกคนจะจับมือกัน) แต่เราไม่ได้อยู่หน้าๆ เหอๆ แต่ตอนร้องจะมีสี่คนที่ จับมือกันเดินร้องเพลง เป็นคู่ คือ พี่ฮิคกี้ กับ พี่ไดกิง แล้วก็ ทาคิจัง กับโคจัง! โคตรน่ารักอ่ะ แบบสองคนนี้อิมเมจมันไม่ใช่ไง~ จับมือกันแน่นมากแกว่งไปมา แล้วก็ร้องเพลงเดินรอบเวที น่ารักมั๊ย? ^^

จากนั้นก็เป็น JUMP Band ทุกคนแต่งตัวหล่อมาก ชุดขาวเหมือนเดิม แต่ ธีม ยังเป็นพวกนกอยู่ ก็จะแบบใส่หมวก บางคนก็มีขนๆ แบบ คือ หล่ออ่ะ หล่อมาก ดูดีมากๆ โดยเฉพาะพี่ไดกิงกับเรียวจัง เป็นสองคนที่ใส่หมวก (เรียล) แต่เรียวจัง เหมือนติดปีกนางฟ้าเลยอ่ะ กร๊าก! แต่จริงๆไม่ใช่ คล้ายๆเฉยๆ เหอๆ

เรียวจังออกมาคนสุดท้าย เป่าแซก! แบบเท่ห์มากกกกกกกกกกก! เก่งด้วย จำได้ว่า เรียวจังบอกว่า เรียนเป่าแซกด้วยตัวเองอยู่เมื่อนานมาแล้ว นี่คงมั่นใจจนเอามาขึ้นคอนแล้วสินะ ^^ แต่เรียวจังเป็นคนจริงจัง และพยายามมาก เลยไม่แปลกใจ ชอบมากเลยล่ะ อ้อ เรียวจังร้องเพลงผิดด้วยล่ะ พอโดนแซวก็เขินใหญ่เลย อิอิ (เรียวจังพูดผิด ร้องผิดบ่อยมากอ่ะ เหอๆ)

(วันนี้มีนักข่าวไปนั่งบนเวทีด้วย เยอะ ฮาพี่ไดกิงมาก ร้องเพลงไปก็ไปนั่งเล่นกับนักข่าว ตลกดี อิอิ)

จากนั้นแนะนำเกสท์ ก็คือ Sexy Zone กับ ยูมะ! ในที่สุดก็ได้เจอยูมะแล้ว~ ฮ่าๆ ดีใจ ได้เจอฟูมะด้วย กร๊ากกกกกกกก แต่ครั้งที่แล้วเห็นใกล้กว่านี้ ครั้งนี้เลยเฉยๆ (นั่น) โคจังแกล้งน้องโซด้วยอ่ะ พากันแนะนำอยู่ดีๆทำเป็นเดินเลยน้อง น่ารัก อิอิ

จากนั้นก็เข้า MC จริงๆครั้งนี้ไม่เชิง MC เพราะ เป็นคอนวันแรก เลยต้องให้สัมภาษณ์นักข่าว เลยคุยกันแต่ที่นักข่าวถามเฉยๆ นานพอตัวเหอๆ กว่าจะถ่ายรูปกันเสร็จ แต่ก่อนเข้า MC เขาก็เอาคลิปที่ไปอิเว้นพิเศษที่ เซนไดมา เรียวจังโคตรอ่ะ ร้องไห้เลย กร๊าก พวกเมมเบอร์ดูก็แซวกันไรเงี้ย แล้วก็บอกว่า จริงๆไม่ใช่แค่ยามะจังคนเดียวนะที่ร้อง เหอๆ TT แต่เรียวจังพูดอันนึงแล้วซึ้งมาก "ได้โปรดอย่าลืมรอยยิ้มนะครับ พวกเราก็จะไม่มีทางลืมเด็ดขาด ขอให้ทุกคนยิ้มเอาไว้ และรอวันที่เราจะได้เจอกันอีกครั้งนะครับ พวกเราจะกลับมาอีกครั้งครับ รอจนถึงวันนั้นแล้วเจอกันนะ" ซึ้งมากๆเลย ต้องปรบมือให้... และแบบถึงเนื้อมาก? จับมือเยอะแยะ อิจฉา แต่นะ เขาผู้ประสบภัย ต้องให้กำลังใจกัน~ พี่ฮิคกี้บอกว่า คนรู้จักเต็มเลย เห็นว่า น้องสาวพี่ฮิคกี้ก็มาด้วย เหอๆ นึกว่าลูกคนเดียวนะเนี่ย - -? หรือว่า ญาติหว่า มีการโชว์ เซนไดเบน เล็กน้อย อิอิ

จากนั้น นักข่าวก็สัมภาษณ์ๆ หัวข้อเดิมๆ เรื่องทัวร์เอเชียแหละ แต่มันเลี่ยงพูดกัน ตอบแบบกว้างๆ เหอๆ จริงๆก็สงสารจัมพ์อ่านะ T^T จากนั้น โคจังก็ประกาศทัวร์รอบประเทศปีนี้ด้วยล่ะ ดีจัง~ แต่นะ คงอยู่ไม่ถึง อีกอย่าง ปกติ จัมพ์ก็ไปโอซาก้าอยู่แล้ว เลยเฉยๆ กร๊าก!

เรื่องเรียวจังจะเยอะนิดนึง เพราะว่า จะวันเกิดแล้วไง เลยได้ร้องเพลง Happy birthday ให้เร็วก่อนด้วย เดี๋ยวได้เห็นกันในทีวีล่ะ ^o^ ดีจัง ความฝันที่จะได้ร้องเพลงวันเกิดให้ต่อหน้ามันเป็นจริงแล้ว ฮะๆ~

นักข่าวก็แซวว่า "นี่เห็นว่าเจาะหูแล้วหรอ~" เรียวจังเขินมากอ่ะ กร๊ากกกกกก สีดำข้างซ้ายล่ะ คิดว่าคงเคยเห็นกันบ้างแล้วอ่ะนะ เห็นแซวกันว่า ซื้อคล้ายๆกันกับเมมเบอร์คนอื่นด้วย ฟังไม่ถนัด ราวๆนั้นแหละ แต่คิดว่า คงเป็นพี่ไดกิงอ่ะนะ อร๊าย ฟินแท้~

แล้วก็คุยกันต่อ พอจำได้นะ แต่ไม่มีอะไรอ่ะ ก็แค่ถามว่า จะใช้ชีวิตช่วงวัย 10 สุดท้ายนี้ยังไง เพราะปีหน้าจะ 20 แล้ว ไรเงี้ย แล้วอาริยามะก็แซวกัน~ "ไดจังน่ะ อายุ 16 ตลอดไปสินะ~" "ฉันอายุ 21 แล้วนะ" =..= เอาตรงๆอาริยามะในคอนแยกกันอยู่ เพราะดังทั้งคู่ แต่แบบ เผลอไม่ได้ ถ้าให้ไปยืนรวมหรืออะไร มันจะต้องกระเทิบหากันทุกที อร๊าย~

แล้วก็ถามเรื่อง ชีวิตนักศึกษาของเคต กับ โคจังไง โคจังไม่เท่าไหร่ แต่เคตเนี่ยสิ "เอ่อ มันสนุกมากเลยครับ อาหารก็อร่อยมาก วันๆผมกินข้าว(เมนูไรจำไม่ได้) ไปสามจานเลยล่ะ" นี่ก็โดนแซว คือพูดแต่เรื่องกิน ฮ่าๆ

จบนักข่าว ก็เข้า MC ย้ายไปเวทีกลาง (ตอนแรกอยู่เวทีหลัก) ก็แนะนำละครไรเงี้ย ตอนแรกก็ของพี่ฮิคกี้ มาคราวนี้ บุฮิคมิเสื่อมคลาย! พี่ฮิคกี้โปรโมทผิดหรืออะไรซักอย่างมั้ง แล้วพี่ฮิคกี้ก็ทำหน้าแบบ ทำอะไรไม่ถูกอ่ะ เหมือนเด็กมาก แล้วก็ร้องว่า "ยาบุจังทำไงดี!" (ตรงๆไม่แน่ใจว่า ยาบุจังอ่ะ พี่ฮิคเรียกรึเปล่า แต่น่าจะ) แล้วโคจังก็วิ่งเข้ามาจับแขนสองข้างแล้วปลอบ "ใจเย็นๆนะ ไม่เป็นไรนะ โอ๋ๆ ^^" ฟีลนี้ พูดประมาณนี้จริงๆ แบบ โคตร!!!!!! เหมือนอ่านฟิคอีกแล้ว กร๊าก!

จากนั้นก็ทาคิจัง อันนี้ฮามากอ่ะ แบบ ทุกคนบอกว่า บทนี้เหมาะกับทาคิจังมาก! เรียวจังก็แซวว่าช่วงแรกๆ เมมเบอร์เรียกกันว่า "เจ้าเด็กซ้ำชั้นสองปี" ไรเงี้ย ฮ่าๆ! ทาคิจังก็บอกว่า ใช่ที่ไหนบทชั้นน่ะ เท่ห์มากเลยนะ! คนอื่นก็แบบ หรออ~ ไรเงี้ย ทาคิจังก็หน้าเสีย "นี่พวกนายดูกันจริงๆใช่มั๊ยเนี่ย!" "ก็ดูน่ะสิ!" แบบตลกมากอ่ะ ฮ่าๆ ทุกคนบอกว่า บทเหมาะกับทาคิจังมากอ่ะ ทาคิจังตอนแรกก็โวยวาย ไปๆมาๆก็แบบ "ไม่ไหว ฉันโกหกตัวเองไม่ได้อ่ะ ฉันก็คิดว่ามันเหมาะจริงๆ" กร๊ากกกกกก! ทาคิจังโดนแกล้งตลอดจริงๆ น่ารักมากอ่ะ อย่างตอนนักข่าวสัมภาษณ์ ทุกคนพูดว่า Arigatou! มีพี่แกคนเดียวโผล่มา Thank you very much ทุกคนก็แซวไรเงี้ย อิอิ 

แล้วก็จบ MC (เร็วมากจริงๆ เพราะ ตอนนักข่าว นานมาก) ก็ร้องเพลงช้ากัน น่าจะเป็นเพลง Tsunagu เรียงลำดับผิด กร๊าก อ้อ ก่อนหน้านั้นพูดเรื่องเพลงที่เรียวจังแต่ง จำได้ว่าเรียวจังอธิบายว่า แต่งในความหมายเกี่ยวกับ ความสัมพันธ์ของจัมพ์ กับ แฟนคลับ เรียวจังบอกว่า ได้อิมเมจมาจาก ดอกไม้... เรียวจังบอกว่า เพนไลท์ที่แฟนๆถือในคอนน่ะ มันเหมือนกับดอกไม้ ที่พอเมื่อ จัมพ์เห็นแล้วก็อยากจะยิ้มออกมาให้ดอกไม้บาน อย่างสวยงาม ทำนองนี้ แบบ ฮิ้วกันใหญ่ อิอิ~ เป็นเพลงน่ารักๆอ่ะจำได้ จำได้ด้วยว่า คล้ายเพลง AKB - -b

พอร้องเพลงช้าจบ พวกบากะเรยะก็ขึ้นมาเล่นไรเงี้ย แล้วพอเล่นกันไปซักพักก็มีกล่อง ลังใบใหญ่วางอยู่บนเวที พอเดินไปเปิด เจอทาคิจังหลบอยู่แบบในหนัง ฮามากกกกก!!!!!!!! ทุกคนก็แบบ "ชูเฮซังไปทำอะไรในนั้นน่ะ!" แบบตลกมาก! ทาคิจังก็แก้ตัวแต่จำไม่ได้แล้ว และ ก็พูดว่า เออนี่ตอนนี้อยู่ในคอนจัมพ์ เลยไปขอให้เขาเปิดตัวอย่างหนังบากะเรยะให้ดูด้วยไรเงี้ย แล้วก็โปรโมทๆ 

จบก็เป็น Haina เพลงใหม่ของ NYC ยูมะ ก็เปลี่ยนชุดมาร้องด้วย ชอบเพลงนี้มากๆเลย มันสไตล์งาน ดงโอโบริ ของญี่ปุ่นเลยล่ะ (งานเทศกาลในฤดูร้อน นิยมเต้นกันบนเวทีสูงจ่ะ ลองไปเสิร์ชหาดูได้ ไม่ก็ดูตามตัวอย่าง PV นั่นแหละ  - w-;; )

แล้วก็ร้องเพลงใหม่ใน อัลบั้มต่อไปอย่างเมามันส์ จำได้ว่า บุฮิคร้องเพลงสมัย Ya-Ya-Yah ด้วย พร้อมคลิป น่ารักมาก ทั้งสองคนบอกว่า นานมากเลยที่ไม่ได้ร้องล่ะ~ จากนั้นก็ เป็นโซโล่กลองยูโตะ เวทีเลื่อนได้ด้วย ฮ่าๆ! จากนั้น ก็กลับไปที่เวทีแล้วก็ โซโล่กลอง กล้ามมม แต่ละคน เซ็กซี่ กร๊ากกก! กลองญี่ปุ่นน่ะนะ=w= เหมาะกับจัมพ์มาก แต่อยากเห็นริว TT จากน้องก็ร้องเพลง Shin-Gi-Tai จำกันได้มั๊ย!!!!!!! ชอบมากกกก! ตอนเฟิร์สคอน ที่ใส่ชุดเหลืองๆมีพนักงานดับเพลิงอ่ะ TwT แบบ จะร้องไห้ไงไม่รู้ คือชอบเพลงนี้สุดๆแล้ว บวกกับทำให้นึกถึงวันวานยังหวานอยู่ของทั้ง 10 คน เฮ้อ~

จากนั้นครึ่งเพลง ก็สลับให้พวกบากะเร มาเล่นแทน แล้วจัมพ์ไปเปลี่ยนชุด แล้วจากนั้นทุกอย่างเหมือนกับตอนคอนปีใหม่ Opening ทุกอย่างเด๊ะ! (สงสัยหมดมุกแล้ว) ทำเฟลไปนิดๆ อุตส่าห์โอเคแล้ว ดันทำให้นึกถึงซะได้ เหอๆ แต่ช่างเหอะ แล้วก็อังกอร์ จริงๆจนถึงตอนนี้ก็ไม่มีอะไรแล้วล่ะ แต่ก่อน จบ ดันร้องเพลง Thank you เอาตรงๆป่ะ จะร้องไห้ยังไงไม่รู้อ่ะ...

1. ด้วยเหตุผลส่วนตัว

2. เพราะเป็นเพลงที่มีท่อนริว

แต่เอาเหอะ ฮ่าๆ! โคจังพูดซึ้งมาก พูดเรื่อง "รอยยิ้ม" (ต่อมากจาก ที่พูดเกี่ยวกับอีเว้นท์ที่เซนได) ประมาณว่า ถ้าไม่มีพวกเรา ไม่มีกันและกันก็ไม่มีรอยยิ้ม ได้โปรดอย่าลืมรอยยิ้ม และมายิ้มด้วยกันอีกครั้ง ให้ประเทศของเรามีรอยยิ้มต่อไปด้วยเถอะ << เพราะสึนามิไง เราตอนแรกก็ซึ้งเรื่องนี้นะ แต่พอเพลงขึ้น เข้าเรื่องส่วนตัว เกือบร้องไห้ (แต่ไม่ร้อง) ฮ่าๆ นั่นแหละ... ถ้าวันที่ไปรอบสุดท้าย ไม่แน่อาจจะร้องจริงๆก็ได้นะ

เอ้อ ครั้งนี้ไม่มีแจก ลายเซ็นล่ะ แต่ก็ดี ถ้าแจกแล้วไม่ได้มันเสียเซลฟ์ ฮ่าๆ!

สุดท้าย สรุปกระดาษนั้น เขาให้พับนก แล้วก็เอาเก็บไว้ให้จัมพ์แหละ (เขาจะให้เอามารวมกันตรงประตูทางออก โคจังบอกว่า จะเอานกครั้งนี้ ไปใช้ตอนคอนเสิร์ตครั้งหน้าล่ะ ตื่นเต้นเนอะ

อันนี้ ให้คนข้างๆที่คุยกันช่วยทำ แบบ ดีใจมาก คุยกันไปคุยกันมา พอบอกว่า เป็นคนไทย เขาตกใจมากเลย ฮ่าๆ แอบดีใจนะ เพราะเขาบอกว่า พูดปกติมาก เลยตกใจจริงๆ แถมกระดาษพับนก โซลเขียนข้อความไว้เต็มเลยเป็นภาษาญี่ปุ่น ตอนเขาพับนกให้ ก็แบบ เขาก็เห็นไง เขาก็บอกว่า เขียนสวยมาก เขียนเยอะด้วย เลยแบบ ไม่คิดจริงๆว่าเป็นคนต่างชาติไรเงี้ย เหอๆ

แล้วเราสามคนก็คุยกันไปเรื่อยๆจนถึง ทางออกแล้วแยกกัน ดีใจมากเลย ต่างฝ่ายต่างก็ดีใจ หวังว่าจะได้เจอกันอีกนะ~

สุดท้าย จบแล้วล่ะ ฮ่าๆจริงๆ เหมือนจะมีอีก แต่ช่างเหอะ กร๊าก!

เรื่องความรู้สึก ไม่มีอะไรอ่ะครั้งนี้ ดีแล้ว แต่เสียดาย อยากให้วันนี้ มีริวขึ้นมาจัง~ แต่ช่างเถอะ เราก็บอกกับคนข้างๆแล้วว่า ถ้าริวมา เราจะกลับมาแน่นอน เราหมายมั่นกันแล้ว ฮ่าๆ!

เอาล่ะ เข้าใจกันบ้างมั๊ยนะ

OVER?