จำนวนการดูหน้าเว็บรวม

วันศุกร์ที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

ทริปโตเกียว! (ย้อนหลัง) // เยี่ยมชม Johnnys Family Club at Shibuya!// School Trip

ตอนแรกว่าจะไม่เขียนแล้ว มันนาน ขี้เกียจ - - แต่คิดว่า ตัวเองคงต้องอยากกลับมาอ่านแน่ๆ ดังนั้น เขียนไว้คร่าวๆละกัน กันลืม~


ของเราอันกลาง โนโซมิ 216 สถานีปลายทางโตเกียว~ จริงๆแบบ ก็ตื่นเต้นนะ แต่ถึงวันจริงก็ไม่ตื่นเต้นอีกแล้ว ฮ่าๆ! ฝนตกด้วย =__= 

แต่เห็นชินคันเซ็นแล้วตื่นเต้นจัง =..=

ระหว่างนั่งรอ~ ที่วางอยู่บนตักนั่นน่ะ ของกินนะ หุหุ

เค้าคิดว่า มันเหมือนเครื่องบินเลยอ่ะ แต่เล็กกว่า โคตรเจ๋งเลย!


ตรงตัวอักษรวิ่งนั้น จะเป็นข่าวของนาทีนั้นๆ (เจ๋งมะ) แบบว่า ตอนนี้มีข่าวอะไรบ้าง แบบ เจ๋งเหนือคำบรรยาย! ถ้าเป็นที่ไทยคงจะขึ้นว่า "ขอบคุณที่ใช้บริการ" ตลอดทั้งสายเลยมั้ง =.=


ข้าวกล่องอันนี้อร่อยแบบเฉยๆอ่ะ คือ เลือกไม่ถูกเลยมั่วๆมา =.= เซ็งเลย!!! ไว้ซักวันไปหากินใหม่ก็ได้ หุหุ~

นั่งชินคันเซ็นจาก โอซาก้า ไปโตเกียวใช้เวลา 3 ชั่วโมง เป๊ะ! (ไหนใครว่า สองฟระ) แบบปวดตรูดนิดๆแต่แค่นี้ก็ดีแล้ว~ คือ ฝนตกทั้งวันอ่ะ อากาศแย่มาก อึมครึม - - เลยทำให้หมดสนุก ตื่นเต้นไปเลย ฮ่าๆ! ฝนตกหนักสองสามวันที่อยู่โตเกียวเลยอ่ะ พระเจ้าไล่? ฮ่าๆ! แต่นะ ที่ๆมีความรู้สึกฝังอยู่? และอยากกลับไปตลอด 5 ปี ในที่สุดก็ได้กลับไปแล้ว มัน ก็ยังรู้สีกดีใจบอกไม่ถูกอยู่น่ะนะ ^^


พอถึงก็นั่งรถไฟจากสถานีโตเกียว เข้ามาชินจูกุ (ที่พัก) อารมณ์ตอนนั้นฟีลว่า ตื่นเต้นขึ้นมานิดๆ กร๊าก! และพอมาถึง! เอาตรงๆว่าดีใจพิลึกอ่ะ ชินจูกุ TT ไม่ได้ชอบอะไรนะ แต่ตอน 5 ปีที่แล้วที่ไปมา ชินจูกุเป็นที่แรกที่ไป พอเข้าตัวเมืองโตเกียวอ่ะ แบบ พูดไม่ถูก~ ยังจำได้เป๊ะๆเลยอ่ะ


แบบ...จำได้จริงๆ! จำทางจำร้านได้หมดเลยอ่ะ =.= แบบจริงๆก็แบบ รู้สึกว่าจำได้หมดนะ แต่ถ้าไปจริงก็หวั่นๆอาจจะจำไม่ได้ก็ได้ แต่จริงๆจำได้จริงๆ (งงมั๊ย กร๊าก) เอาเป็นว่า... ดีใจ ฮ่าๆ!

ห้องพัก~ 

จากนั้น ตอนเย็น เค้าก็มีนัด ไปเอาบัตรคอนเสิร์ต (สั่งไว้แล้วให้ส่งไปบ้านเพื่อนที่โตเกียวน่ะ) กับเพื่อนที่ฮาราจูกุ แล้วมีนัดดินเนอร์ (จริงๆ) กับเพื่อนโฮสที่  ชิบุย่า แต่ตอนไปถึงยังกลางวันอยู่เลย เราก็ไม่รู้จะทำไรกัน เลยไปชิบุย่ากันก่อน (แล้วก็วนเวียน กร๊าก)


ออกประตูฮาจิโคแล้วตกใจ อุ๊ย =////= ให้ความรู้สึกเป็นโตเกียวทันที ฮ่าๆ! ก็แบบ โอซาก้า มันไม่ค่อยมีแปะแบบ โตเกียวนี่นา TT

ถึงแล้ว!! แต่ก็นะ... เฉยๆ (นั่น) กร๊าก คือ มาแล้วครั้งนึง เลยแบบไม่อะไรเท่าไหร่มั้ง ที่ไปเนี่ย แค่ไปคอนเสิร์ตกับโหยหาแค่นั้นแหละ กร๊าก! แต่พอไปๆมาๆ กลับกลายเป็นว่าชอบชิบุย่ามากๆ ทั้งๆที่ก็ไม่เคยประทับใจอะไร ไม่รู้เหมือนกัน เหอๆ

จากนั้นก็ไปฮาราจูกุต่อ~ นี่เป็นที่ๆชอบที่สุดตั้งแต่ตอนมาครั้งที่แล้ว ขอถูก และ มี(รูป) ผู้ชายเยอะ กร๊าก! แต่พอไปอีกที... แล้วไง? กร๊าก!

จากนั้นก็เจอเพื่อนแล้วเราก็เดินไปชิบุย่ากัน =__= (วนไปวนมา) มันไม่มีไรทำอ่ะ ฮ่าๆ! คือเค้าก็เคยมาเที่ยวแล้ว และจะซื้อของ? คือโอซาก้าก็เมืองใหญ่ไม่แพ้กัน เราก็เด็กในเมืองเหมือนกัน เลยไม่ได้ว่าจะสนใจ ตื่นตาตื่นใจไรอ่ะ - - เลยเดินฆ่าเวลากัน แล้วพาเพื่อนไปกินข้าวด้วย

คืนนั้นแบบ ไม่นึกว่าจะมีบุญ ดินเนอร์ที่ชิบุย่าอ่ะ ไม่เคยคิดจริงๆนะ ฮ่าๆ! แบบตึกที่มีทางเดินเชื่อมสถานีชิบุย่าอ่ะ (ไปหากันเอง กร๊าก) เป็นตึกช็อปปิ้ง แล้วชั้นบนสุดเป็นร้านอาหารหรูๆ แพง! แบบ มีความสุข T_T ยังซึ้งในรสชาติ? และความแพงกับเพื่อนไม่หายเลย กร๊าก

.

.

.
วันต่อมาก็ฝนตกอีกและ =__= แต่ไปคอน เลยไม่มีเมนู? อะไรพิเศษ ข้ามไปเลยละกัน เพราะเราเล่าไปแล้ว =w= วันถัดไปอีก เราก็ไปโตเกียวทาวเวอร์กัน! จริงๆฝนตกนะ แต่ช่วงเราไปกัน แบบแดดออกพอดี เป็นบุญจริงๆ TwT


งดงาม =w= ท้องฟ้าก็สวย~ แต่หลังจากนั้นก็ครึ้มอีกแล้ว กร๊ากกก!!


อันนี้เอาไว้วัดระดับความกล้า? มันน่ากลัวจริงๆนะ ถึงจะกระติ๊ดนึงก็เหอะ TT! สกายทรีสูงกว่านี้ ตายแน่ๆ!

ขาลงเราเดินลงกัน อากาศดีมากๆ แต่... หนูเป็นโรคกลัวความสูงงงงงงงงงงงงงงง!!! ต้องจับมือโฮสลงอ่ะ แบบ เหงื่อออกเต็มมือเลย ฮือๆๆ TT แต่ในที่สุดเราก็ได้พิชิตโตเกียวทาวเวอร์แล้ว!!!!

จากนั้น เพื่อนมีมี่ สมัยไปผจญภัยที่สวิตด้วยกัน (หรูมะ) เป็นประธานบริษัทไรซักอย่าง ในโตเกียว ขับรถมาพาเที่ยว =w=b! นั่งออดี้ ชมเมืองโตเกียว โอ้ว ไม่นึกไม่ฝัน ToT! แต่สมเป็นเพื่อนมีมี่อ่ะ โคตรฮา เถียงกับมีมี่ตลอด ฮ่าๆ ผู้ชายๆ =w=


และเราก็ไปชมสกายทรีกันด้วยออดี้? (ไม่เลิกๆ) ฟีลแบบชอบโตเกียวทาวเวอร์มากกว่าอ่ะ ฮ่าๆ! แต่เสียดายยังไม่เปิด ไว้คราวหน้าๆ =w=b

อินาริที่ไปกินแถวนั้น อร่อยดี~ ถ่ายรูปมาฝาก อิอิ

จากนั้น เพื่อนมีมี่ก็พาวนเมือง (วนจริงๆ เพราะอยู่คนละฝั่งกับสกายทรี) ไปที่ วาเซดะล่ะ \ToT/!!! และเราก็ลากันตรงนั้น~ จริงๆแกจะพาไปอีกนะ แต่พวกเราอยากไปกันเอง (แต่จริงๆหนูอยากนั่งรถต่อออออ)


ขอจริงจังหน่อย... ตอนที่ดูมหาลัยที่ญี่ปุ่นเอาไว้ ก็มองวาเซดะไว้เป็นอันดับแรกนะ.. เหมือนเคยได้ยินมาว่า ดังจิตวิทยาเราเลยสนใจน่ะ แต่พอมาดู... รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นแฮรี่พอตเตอร์อ่ะ? เหมือนมีความรู้สึก มีเวทมนต์หมุนวนรอบตัวแล้วรู้สึกว่า "โอว ที่นี่แหละ!" ฟีลนั้น TwT ชอบอ่ะ ชอบจริงๆ อยากเรียนที่นั่นมากๆ ตั้งแต่วันนั้นก็ไม่สามารถเอาภาพ และ ชื่อ วาเซดะออกจากหัวได้เลยอ่ะ Y_Y เอาล่ะ เมื่อเป้าหมายแรกจบลง (การมาเรียนที่นี่) ก่อนกลับเราก็สร้างเป้าหมายต่อไป เพื่อพิชิตอีกครั้ง ได้แล้ว เอาล่ะ สู้!


บรรยากาศทางเข้ามหาลัย... วันนั้นวันหยุด ไม่มีคนมา ด้วย แบบ ยิ่งรู้สึกซึมซับใหญ่ ฮ่าๆ! เดินออกไปนิดนึง มันจะเหมือนเมืองเล็กๆอ่ะ ก็นะ ส่วนใหญ่พวกหน้ามหาลัยเป็นแบบนี้อยู่แล้ว แบบ มีครบทุกอย่าง แล้วก็สถานีรถไฟใต้ดิน ไม่ก็ นั่งรถบัส สองสามป้ายจะถึง สถานี Jr. ใหญ่อีกที่ โอว TwT 

อนุสรณ์ ของผู้ก่อตั้งวาเซดะ! ต้องไปกราบไหว้ก่อน =w=;;; เอ้อ ข้าพเจ้าไม่เรียน ภาษาญี่ปุ่นหรอกนะ บอกไว้ก่อนเผื่อคิดกันไปเอง กร๊าก!

อันนี้ตึกสังคม~ (ที่โคจังเรียนอยู่อ่ะ พอดี บังเอิญมันอยู่ใกล้สุด กร๊าก) ไปเข้าห้องน้ำในนั้นด้วย แต่แบบมันปิดมืดไง =.= ไปกดผิด กดสัญญาณเตือนภัย โคตรเกรียนอ่ะ TT ตอนนั้นโคตรกลัวความผิดดีนะโฮสอยู่ด้วย กร๊าก! เอาล่ะ ไปเกรียนมาแล้ว หวังว่าคงจะได้กลับไป =w=v (เกี่ยวหรอฟระ)


อันนี้เป็นคาเฟ่ต์ของมหาลัยล่ะ~ มีนักศึกษามานั่งทำการบ้านเต็มเลย อากาศดีมากๆอ่ะ หวังว่าซักวันคงจะได้ไปนั่ง ทำงานกับเพื่อนในนั้นนะ =w=;;;

พอจบคอสนี้ เราก็นั่งรถไปอิเคะบุคุโระกัน เพราะใกล้สุด แต่ยังไม่อยากกลับ รร กัน ฮ่าๆ! แล้วก็ไปกินข้าวที่นั่นแหละ~

วันถัดไป ก็ไปเที่ยวกับมีน~ (เพื่อนที่อยู่โยโกฮาม่า) สนุกมากๆเลย ><! แบบ รู้สึกมีนกับเราเข้ากันได้ดีมาก ฮ่าๆ! (มั้ง) อิอิ อันดับแรกไปช็อปฮาราจูกุกัน เป็นครั้งแรกที่ช็อปกับเพื่อนแล้วมันส์ขนาดนี้! คือชอบเหมือนๆกันอ่ะ แล้วอยากเปลี่ยนลุคเหมือนกัน เลยพากันไป =w=b สอยมาสองตัว~ ดีใจๆ อิอิ

จากนั้นกลับไปนัมจาทาวน์กันที่อิเคะบุคุโระ แต่ตอนนั้น ฮามากอ่ะ ขึ้นรถไฟที่ฮาราจูกุ มีนก็เดินลากกันมาอยู่ดีๆ แต่พอประตูจะปิดเค้าก็รีบวิ่งแทรกตัวเข้าไป พอประตูปิด อ่าว มีนไม่ได้ขึ้นมา T_T! เลยนัดกันไปเจอที่นู่นแทน ฮ่าๆ! เห็นว่ามีลุงคนนึงแกเดินตัดหน้ามีนเลยหลุดจากเค้า เหอๆ นึกไปนึกมาตลกดีอ่ะ ฮ่าๆ!



อันดับแรกเข้าไปกิน ไอศครีม ซิตี้กันก่อน (ที่ๆรวมไอศครีมจากทั่วญี่ปุ่น) ดันเลือกรสเดียวกันอีกนะ ฮิฮิ


มีนแค้นมากอ่ะ ฮ่าๆ มีนกินของ นาโกย่า (ซ้าย) เค้ากินของ ฮิโรชิม่า คือสีต่างกัน ดูก็รู้แล้วว่าความเข้มข้นอร่อยต่างกันอ่ะ มีนแค้น ตลกมาก ฮ่าๆ! ฮิโรชิม่า โคคิวๆ =..= (แปลว่าของแพงมีระดับ) เลยตกลงกันว่า จะไม่ซื้อชาของ นาโกย่ากินเป็นอันขาด ฮ่าๆ

อันนี้ สวีทซิตี้มั้ง มีขนมๆ แต่ไม่ได้กินกันล่ะ~

ไม่ได้มา 5 ปี เปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันอ่ะ มีเกมส์เล่นเต็มเลย แต่ที่ไปเล่นกันมาคือ เกมส์ วัดระดับความ รักที่มีต่อกัน =__= ให้จับมือกัน แล้วเอามือข้างที่ว่างแตะลงไปในแผ่นหิน (แผ่นเกมส์ที่แต่งเป็นหินสวยๆ คล้ายๆรูปข้างบนอ่ะ) แล้วแม่งก็มีแสงวูบวาบ แล้วก็มีเสียงระฆังแต่งงาน เกรียนดี กร๊าก! เล่นกับมีนล่ะ เล่นเสร็จก็มองหน้ากัน งงๆ อะไรของมันวะ ฮ่าๆ

อันนี้น่ากลัวมากอ่ะ ToT;; พอไปนั่งนะ แบบต้องให้ก้นติดเก้าอี้นะ แบบเสียปิศาจหัวเราะแล้วก็แสงไฟแดงวูบวาบน่ากลัวมากกกกกก!! ฮือๆ แบบหนีเลยอ่ะ กร๊ากกก!

อันนี้ทำเป็นแบบโบสถ์พระแม่มาเรียแหละ~ ให้เล่นเกมส์รักๆอีก แต่เหมือนจะเสีย ฮ่าๆ!

แต่ด้วยเนื่องมืดแล้ว เราเลยแวะเล่นร้านขายของฝากแล้วกลับกัน~

ถือถุงแบบเดียวกัน เพราะไปช็อปร้านเดียวกัน กร๊าก! =w=b ตอนนั้นฮามากอ่ะ ยืนหาเหยื่อ? ให้ถ่ายรูปให้กันนานมากอ่ะ แบบ เล็งไปเล็งมา สนุกดี ฮิฮิ~ จากนั้นก็แยกย้ายกัน

วันถัดมาก็ไปเที่ยวโยโกฮาม่า ไปหามีนบ้าง โดยเริ่มแรกไป ไชน่าทาวน์ที่อยากไปที่สุดดด!!


เอาตรงๆไม่ได้ประทับใจไรเท่าไหร่ ฮ่า! ไชน่าทาวน์ที่ญี่ปุ่นมันเพื่อการท่องเที่ยวอ่ะ ไม่ใช่ว่า แบบเยาวราชไรเงี้ย เลยแบบไปหาไรกิน ฮ่าๆ


เสี่ยวหลงเปา (คล้ายๆ) อร่อยมากกกกก!!! แต่ร๊อนนร้อน แถมวันนั้นยังร้อนโคตรๆอีก ตายๆ

เอบิจิริเปา~ (กุ้งผัดซอสเผ็ด)

อันนี้คล้ายๆพวกกระเพาะปลาเลยอ่ะ แต่ใส่แค่ พวกวุ้นเส้น ที่นี่เป็นของแปลกมากอ่ะ - - ไปไทยจะตกใจ กร๊ากกก! หม้ออย่างใหญ่!


อันนี้เห็นในการ์ตูนบ่อยๆได้กินซักที! ด้านหลังมีชัตเตอร์ด้วย ฮ่าๆ!!

คิตตี้จัง เวอร์ชั่น แพนด้า =_=b เข้ากับไชน่าทาวน์มาก ฮ่าๆ

ร้านขายของฝาก กร๊ากก!

หมวกแพนด้า >_<

กลับไปมินาโตะมิไรอีกครั้ง!! อา  5 ปี เป็นยังไง ตอนนี้ก็เป็นอย่างนั้น~ ฮ่าๆ!

ไปถีบเรือในอ่าวกันด้วย!!!!!!! แต่แบบนะ 30 นาที เกือบตายอ่ะ - - เหนื่อยมากกกกกก! ลมทะเลก็แรง แบบ เกือบตายกันอ่ะ กร๊ากก แต่ว่า งกเลย ถีบกันจนเต็ม จนทั้งอ่าวเหลือแค่เราสองคน ฮ่าๆ!!

สภาพ อันนี้ตอนแรกๆยังฟิตกันอยู่นะ แต่หลังจากนั้น ประมาณ 2 นาทีนี่ไม่เหลือสภาพกันเลย ฮ่าๆ!!! ต่อมาเราสองคนก็หาซื้อไรกินเล่นนั่งคุยกัน อากาศดีมากๆ =w= จากนั้นก็บ๊ายบายกันล่ะ~ สนุกจริงๆ

วันถัดมา University Tour!! วันนั้นแยกกับโฮสขอไปเที่ยวคนเดียว =w=~ สนุกมากกกกกกก มีความสุขมากอ่ะวันนั้น อากาศดี แล้วแบบ ชิลๆคนเดียว ทัวร์มหาลัยไปเรื่อย~ อิอิ

เริ่มแรกก็ ม.Tokyo ก่อน เพราะว่า อยู่ใกล้ที่สุด~ ที่จริง ม.เมจิใกล้กว่านะ แต่ถ้าวางแผนการขึ้นรถไฟ ควรจะไป โทได (มอ โตเกียว) ก่อนล่ะ

เอ้อ หลงด้วย เดินอ้อมไปเข้าประตูหลังแทน เหงื่อออกเต็มเลย กร๊าก!!


ทางเข้าด้านหลัง~

ใน ม.โตเกียวก็เห็น สกายทรีด้วยล่ะ~

เอาตรงๆ เหมือนมายุโรปตอนหน้าร้อนเลยอ่ะ ฮ่าๆ!

อันนี้เป็นส่วนหนึ่งของ ฮอกวอต?


เดินวนๆอึนๆ ตัดไปมากับหนุ่มแว่นระรานตา กร๊ากก ในที่สุดก็มาถึงประตูใหญ่ หอนาฬิกา แห่ง โทได ที่โด่งดัง!!! ฟีลในใจแบบ ... "กรุมาถึงแล้วโว้ย!" กร๊ากกกกกกก ล่อเอาซะเหงื่อหมด =w=;;

พอหันหลังให้หอนาฬิกาก็จะเป็นทางเดินเข้ามหาลัย~ ร่มรื่นดีเน้อ~ แต่ยังไงก็ฟีลยุโรปเก่าๆอ่ะจริงๆ ฮ่าๆ สวยดีๆ

อันนี้ประตูทางเข้า ซึ่งจริงๆอยู่ห่างจากสถานีนิดเดียวเอง แต่ข้าพเจ้าเดินอ้อม เจริญ =__=

โทไดมีหลายประตูล่ะ นี่คืออีกหนึ่งประตูที่ดัง มีคนไปถ่ายรูปเยอะ คือ อากะมง (ประตูแดง) เป็นประตูสไตล์ญี่ปุ่น~

งือ จริงๆก็ฟีลคล้ายๆวาเซดะอ่ะนะ ทำแบบ มหาลัยยุโรปเก่าๆแต่... ยังไง ความรู้สึกวาเซดะก็แรงกว่า T^T คือตัดสินใจว่า จะลองไปทัวร์มหาลัยหลายๆที่ที่สนใจดู เผื่อจริงๆวาเซดะอาจจะแค่หลงผิดชั่วคราว?ก็ได้ แต่หลังจากไปมาหมดแล้ว ยังไงก็วาเซดะอ่ะ ฮ่าๆ!

หลังจากซึมซับได้ซักพัก ก็เดินไปแวะซื้อ ข้าวปั้นมากินแก้หิว แต่แบบ คุณป้าที่ขายอ่ะ เขาพูดกับเราเหมือนเป็นหลานตัวเล็กๆ เด็กประถมเลย =_= เราดูหน่อมแหน้มขนาดนั้นเชียวหรอ? ฮ่าๆ! "เอานี้หรอลูก กินดีๆนะ ระวังนะลูก" โถว =w= เป็นครั้งแรกที่โดนคนญี่ปุ่นเวลาทำงาน (มินิมาร์ท) พูดแบบนี้ใส่นะเนี่ย ฮ่าๆ! ฮ้า~! วันนั้น วันดีจริงๆ~

ระหว่างเดินกลับ สถานีเพื่อไปมหาลัยที่ต่อไป ป๊อบ (เพื่อนที่อยู่โตเกียว ที่ไปเที่ยวกันมาก่อนหน้านี้) ก็ส่งเมล์มาบ่นๆ เรื่องที่โรงเรียน ฮ่าๆตลกดี แล้วเลยว่าจะนัดเจอกันตอนบ่ายไปเที่ยวกัน เพราะป๊อบเลิกครึ่งวันล่ะ~ 

มหาลัยถัดไปก็เป็น ม.เมจิ ที่อิโนะจังเรียนอยู่~ จริงๆไม่ได้สนใจไรหรอกนะ แต่ไหนๆมันก็อยู่ใกล้ๆแล้ว เลยแวะไปดู เลยไปกินข้าวแถวนั้นเลย เหอๆ~ เอ้อ พึ่งรู้ นัตจัง (ลูกชายโฮสที่เจอกันบ่อยๆ พ่อของคันนะ) เป็นศิษย์เก่าเมจิล่ะ ฮ่าๆ!!


เมื่อเทียบกับวาเซดะ กับ โทไดแล้ว คนละเรื่องคนละฟีลเลยอ่ะ ฮ่าๆ!

ลานในมหาลัย ร้อนมาก กร๊าก!

แลดูไฮเทคและกว้างขวาง?

หมดแล้ว =___= จริงๆมัน แคบมากอ่ะ มากกกกกก!!!! แบบ งงมากอ่ะ จนต้องเช็คแผนผังในมหาลัยอ่ะ ว่าเราพลาดอะไรรึเปล่า มันมีแค่นั้นจริงๆ! สาธุ

แต่ ที่นี่เขาก็ดังเรื่องความเก่าแก่อ่านะ หุุหุ~ แต่โดยส่วนตัวแล้วไม่น่าเรียนอย่างแรง - - ไม่รู้ว่าวันนี้ไปดันไปเจอ วันสุมหัวเด็กไม่ดีที่ มหาลัยหรือว่ายังไงอ่ะนะ เหอๆ

แต่ชอบสถานีนี้! บริเวณข้างๆมันสวยอ่ะ ฮ่าๆ! Ocha no mizu sta. ต้องเปลี่ยนรถที่นี่บ่อยๆ หุหุ

ต่อไปก็ไป ม.โจจิ (โซเฟีย) ที่เคตเรียน เอิ่ม จะว่าไปเหมือนไปตามรอยจัมพ์ = = เค้าป่าวนะ เค้าเล็ง ทั้งวาเซดะ กับ โจจิมานานแล้ว แล้วบังเอิญสองคนนี้ก็ดันสอบเข้าได้พอดี เหอๆ

ออกจากสถานีก็ถึงเลย แต่ตอนดูแผนที่ในเว็บ โคตร งง อ่ะ =___= แต่ม.นี้ ไฮโซตั้งแต่สถานีรถไฟ (ไฮโซกว่าที่อื่น ฟีลคล้ายๆ กรินคอต? ที่อังกฤษ (สถานีแฮรี่ๆ กร๊าก) ยัน มหาลัยเลย เหอๆ

ไม่ได้เข้าไปอ่ะ เลยถ่ายข้างนอก เหมือนไปปาปาใครเลยฟร่ะ กร๊ากกกกกกก! แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ประทับใจอะไรอ่ะนะ... วาเซดะ เค๊ตเท! (ตัดสิน!) ToT!!

จากนั้นก็ไปฮาราจูกุหาป๊อบล่ะ~ แต่วันนั้นสุขจริงๆ ทัวร์มหาลัยอ่ะ ไปคนเดียวด้วย แบบ อ๊ากก ถือเป็นหนึ่่งความทรงจำที่ดีที่สุด ในโตเกียวต่อจาก คอนเสิร์ตล่ะนะ ^_^


อันนี้เราไปกลายเป็นป้ายทาเคชิตะ โดริมา (ฮาราจูกุ) เมพมะ กร๊ากกกกก!!! =w=b

จากรูปนี้ลองหาซิ ว่าเค้ากับป๊อบอยู่ที่หนาย~ ใครตอบถูกมีรางวัล (ห่ะ!?)

แล้วก็จบที่ชิบุย่าอีกแล้ว =___=

ถ่ายกับป๊อบ >o<! จริงๆมีพุรินะ แต่อาย เขียนผิดเยอะ กร๊าก~!

เวอร์ชั่นกลางคืน~ ฮาป๊อบอ่ะ มันบอกว่า ตั้งแต่มานี่ ไอป้ายตรงนั้น มันมีแต่ Sexy Zone ตลอดไม่เปลี่ยนเป็นคนอื่นเลย ฮ่าๆๆๆ ลุงดันมาก =_=b

วันถัดไป (อินี่ไปอยู่มากี่วันเนี่ย) ก็ขอแยกกับโฮสอีก ซึ่งเขาก็ไม่มีปัญหา =w= เพราะมีมี่ไปกับมาจัง ก็แยกกันเดินอยู่ดี (ฮามาก) กร๊ากกก!! เริ่มแรก ใกล้ๆที่พัก (พอดี ตั้งแต่วันไปโยโกฮาม่า พวกเราเปลี่ยน รร ไปอยู่ใกล้ๆ สถานีโตเกียวล่ะ) มันเป็นที่ตั้งของโตเกียวโดม เลยไปเดินเล่น คิดถึงๆไม่ได้ไปนาน ฮ่าๆ!


อันนี้พึ่งเคยเดินแล้วสังเกต ที่ๆจัมพ์ใช้เล่น summary ล่ะ~ เล็กจริงๆ ดีจัง =.=

จากนั้นไป นิฮงเทเลบิ (สถานีโทรทัศน์) ไปเที่ยวร้านขายของ~! จะขายพวกสินค้าโปรโมท การ์ตูนหรือละคร หรือรายการทีวีที่ฉายโดน นิฮงเทเลบิล่ะ

Hunter \*o*/!!! ไปเพื่อสิ่งนี้ กร๊ากกกกกกก!

มิเกะเนะโกะ โฮมส์~ =w= จริงๆว่าจะซื้อมาและ แต่ไม่มีตังค์ ยังต้องไปคอนอีก TwT

โปสเตอร์รายการของอาราชิ ฮ่าๆ!




อันนี้แปะที่สถานีหน้า นิฮงเทเลบิล่ะ~

มื้อกลางวัน เอามาล่อ~ =..= หึหึ

วันถัดไป (เมื่อไหร่จะกลับ) ก็ไปที่พักเก่าที่เคยไปพักเมื่อ 5 ปีก่อน TwT โคตรคิดถึงอ่ะ ฮ่าๆ! แต่แบบ ทั้งๆที่อยากไปมากๆๆๆ แต่พอไปจริงๆมันกลับเฉยๆ แปลกเนอะ ฮ่าๆ!


Olympics Centre ที่ ชิบุย่า อาา แบบที่นี่มันจะมีกลิ่นที่คุ้นเคยอ่ะ? T..T

ลานซากุระที่ร่วงโรย~ ที่มักจะเป็นสถานที่นัดพบก่อนออกไปเที่ยวกัน แต่นี่ไม่มีซากุระแล้วล่ะเนอะ~

เกรียนถึงขั้นขึ้นไปห้องเก่าตัวเองอ่ะ (ยังจำได้) กร๊ากกกกกกก! =..=b

จากนั้นว่าง? เลยเดินไปชิบุย่า (ฝนดันตกอีก) หลงนิดๆงงๆ เพราะว่า ปกติจากที่นั่นไม่นั่งรถไฟ ก็รถบัสไป นี่เดินไป ฮ่าๆ! คือตั้งใจว่าจะไปเดินหา Johnny Family ไง!! ว่าจะไปหลายทีและ ได้ฤกษ์ซักที =.= แต่แบบ เข็ดเลยอ่ะ เดินอยู่ในชิบุย่า 3 ชั่วโมง! (เกือบ 4 รวมเวลากินข้าวด้วย) คือแบบ ที่ก็มีแค่นั้นอ่ะ แต่หาไม่เจอ! มีภูเขาอีก เหนื่อยไปใหญ่ =.=

สุดท้ายไม่ไหว (แต่ไม่ยอมแพ้) เลยแบบไปถามคุณตำรวจเอา สรุป ผิดที่...orz มันอยู่อีกฝั่งนึงของสถานี อ๊ากกกกก!!!

แต่ไปตรงนั้น ก็ งง อีก คือประเด็น ไปตามแผนที่เป๊ะๆก็น่าจะเจอแหละ แต่...! Miyamatsu Tower ถ้าใครทำโปรเจคริวด้วยกันคงจะคุ้นๆ ตึกที่เป็นสถานที่่ตั้งนั่นเอง ซึ่งจากชื่อ อืม... Tower น่าจะเป็นตึกสูง และ มีป้ายเด่นชัด?

.

.

.





เอาภาพมาให้ดูแบบไร้คำบรรยาย =_____________= ตอนที่แบบในที่สุดก็เจอเนี่ย แบบ แค้นอ่ะ ชิบ 4 ชั่วโมงของกรุ...

ด้านในก็ไม่มีอะไรเป็นห้องเล็กๆอ่ะ อ้อ ที่นี่ไม่ใช่บริษัทนะจ๊ะ แต่คือ จอร์นนี่แฟม เอาไว้คอยบริการ แฟนๆน่ะ =w=b วันนั้นมีแต่แฟนจัมพ์เพราะเป็นวันที่มีคอน ฮ่าๆ


ฟีลนี้ ด้านในก็จะเรียงรายไปด้วย พวกรางวัลที่ได้มา กับโปสเตอร์พร้อมลายเซ็นต์~ ในที่สุดก็เจอซักที =_= เห็นบางทีแฟนคลับถ่ายรูปโปสเตอร์พร้อมลายเซ็นมา เราก็ว่าเอามาจากไหน ค้นพบและ =_=b









อันนี้ภูมิใจนำเสนอมากๆ ^^ TEN JUMP มากๆจริงๆ แต่แบบ พวกมันดัน ใช้ปากกาดำ กับแดงเขียน =___= อ่านโคตรยาก แต่แบบว่า เราก็พยายามหาริว กร๊าก! แบบยืนจ้องนานมากอ่ะ จนคนเขางง คือนานจริงๆ แบบก้มๆเงยๆ หมุนๆ กร๊าก! แบบ นับแล้วได้ 10 ลายเซ็นต์นะ แต่หาริวไม่เจอ - - 

ปกติริวมันเซ็นต์แบบ เขียนชื่อตัวเองเป็นคันจิ ง่ายๆใช่มะ แต่ครั้งนี้ในที่สุดก็ค้นพบสัจธรรม มันดันเขียนแบบแอ๊บแบ๊วนี่เอง? ฮ่า !


คาดว่าอันนี้เข้าข่ายที่สุดแล้วล่ะ กร๊ากกกกกกกกก! ปลื้มมากอ่ะ มากจริงๆ แบบ หายหงุดหงิดเลยอ่ะ TwT ฮิฮิ 

ปล. เอาไปปล่อยได้นะคะ ถึงจะคุณภาพไม่ค่อยดีก็เหอะ กร๊าก! แต่ โซลไม่แปะเครดิต แต่ก็คิดว่า ถ้าใครจะเอาออกไปก็ให้เครดิตกันหน่อย เพราะว่า...ไปถ่ายมาเอง ไม่ได้ขโมยใครมา นะจ๊ะ ^_< <3

และก็หมดทริปโตเกียวแล้ว~ สนุกจริงๆ แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม จะกลับไปอีกแน่ๆ รอหน่อยนะ วาเซดะ!!!!!!!!!

(แต่ไม่ว่ายังไงก็รักโอซาก้ามากกว่าอยู่ ดี กร๊ากกกกกกก ตอนลงชินคันเซ็นกลับมาโอซาก้า รู้สึกเหมือนกลับบ้านเกิด ฮ่าๆ!)

แถมๆ แถวสถานีโอจะ โนะ มิซุ ที่บอกว่าชอบ คือตั้งแต่ย้าย รร นั่งสายนี้ตลอดอ่ะ Chuo-sen (สายจูโอ) ถ่ายมาๆ~ ถึงมันจะคนละฝั่งกับวาเซดะก็เหอะ ฮ่าๆ! (สายนี้เป็นที่ตั้งของ โทได เมจิ โจจิและอีกมากมาย)




จริงๆบางจุดมีดอกไม้ด้วยนะ แล้วก็ ตรงถัดจากรางรถไฟไป เป็นแม่น้ำแหละ แต่ถ่ายไม่ทัน รถไฟมันสับรางก่อน~ แล้วก็จะมีสะพานเก่าๆเชื่อมเป็นประปราย ดีมากๆอ่ะ >< มีโอกาสลองนั่งรถไฟสายนี้ดูนะ~ อิอิ
.

.

.
ก่อนจาก วันนี้ ไป เอ็นโซะคุมา (คล้ายๆกับ school trip แต่จะไปกันเป็นห้องๆ หรือทั้งสายชั้น แบบไปเล่นกันมากกว่าอ่ะ) วันนี้ ปีสองของเราพร้อมใจกันไปทำบาร์บีคิว =_=b แต่ก็ไม่เชิงอ่ะนะ แต่หนุกดี ฮ่าๆ 


กลุ่มเรา~

กำลังทำโอโคโนมิยากิ กับ ย่างไส้กรอกอยู่

โชว์ฝีมือการทำ ยากิโซะบะ อร่อยนะเออ กร๊ากกก!

อิผู้ชายกลุ่มข้างๆฮามากอ่ะ! แล้วแบบทำอาหารโคตรจริงจัง กร๊าก! ตอนแรกมันก็ทอดแพนเค้กกันก่อน แบบใหญ่มากอ่ะ ระหว่างนั้น มันก็เอาแพ็คเนื้อบท มาจ่อตรงแพนเค้ก เพื่อละลายเนื้อ - - จากนั้นก็อย่างที่เห็น หยิบถุงกันมาคนละถุงใส่เนื้อ ใส่หอม ปรุงรส แล้วมาผสมกันทำเบอร์เกอร์! แบบ ตลกมากอ่ะ แล้วแบบ โคตรจริงจัง กร๊าก! ลูกเล่นมันเยอะมากอ่ะ แบบน่ากินทุกอย่างเลย เหอๆ TT

อันนี้กลุ่มเราเอาไปทำ ประกวด คอนเทส ได้ที่สามเลยนา~ ฮ่าๆ! ฮาอิตรง มาชแมโล่ อันบนสุดนี่แหละ เหอๆ แต่เค้าไม่ได้กินเนอะเออ ต้องทำไปให้ครูกิน =_= แต่ดีและ อ้วน เหอๆ

จากนั้น Free time ไปเดินเขากัน ฮ่าๆ!

ฟีลคล้ายๆ ค่ายลูกเสือบ้านเราอ่ะ แต่หนุกกว่า ฮ่าๆ!

บางกลุ่มก็เล่นกัน~ 

นี่เพื่อนที่คบอยู่ตอนนี้ มันฮามากกกกกกกก กร๊าก!

โมโมะเอ๊ย


อันนี้ชอบสุดแล้ว ท่าเค้าเท่ห์มะ~ กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!

สั้นๆและก็จากไป ฮ่าๆๆๆ เดี๋ยววันอาทิตย์นี้จะไปเที่ยวกับจูริจังสองคนล่ะ เย้ ~ ตั้งหน้าตั้งตาคอย แล้วก็กะเพื่อนกลุ่มนี้อ่ะนะ ที่ไปเดินเขากันมาน่ะ เดี๋ยวจะไปเมดคาเฟ่ต์กันล่ะ! (บ้ากันทั้งกลุ่ม) หึหึ ตื่นเต้น กร๊ากก

ก่อนจาก ขอฝากสองเรื่อง

เรื่องแรก โปรเจคริวนะคะ ยังมีเวลาอีกเดือนนึง ค่อยๆทำกันก็ได้เน้อ~ กี่แผ่นไม่จำกัด แต่ขอย้ำว่า การ์ดหรือกระดาษที่ทำแล้วถ่ายรูปคู่กับตัวเองมาน่ะ (เปลี่ยนท่ากันบ้างก็ได้นะ รู้สึกจะทำท่าเดียวกันหมด ฮ่าๆ) อยากจะให้ส่งไปให้ริวนะคะ ไม่ใช่ทำแยก คือทำแยกก็ได้อ่ะนะ แต่อยากให้แบบ รูปในคลิป กับ ตัวจริงที่ส่งไปให้น้องเป็นอันเดียวกัน โซลว่ามันน่าปลื้มกว่า ^^ ถ้าไงช่วยกันกระจายๆหน่อยนะ หุหุ~


ถ้าไง เข้าไปดูตัวอย่างในเฟสกรุ๊ป We love&suport ryutaro ได้นะคะ มีตัวอย่างสวยๆเต็มเลย อิอิ

เรื่องที่สอง... เรากลับไปที่ไทย อย่างที่บอกค่ะ ว่าอยากเรียนวาเซดะ... ดังนั้นกลับไปคงไม่เข้ามหาลัย (ก็แผนแต่แรกอ่านะ =..=;;) จะอ่านหนังสือกับเรียนภาษาอังกฤษที่บ้านเตรียมลุยวาเซดะ แต่ระหว่างนั้น ก็ไม่อยากจะนั่งกินนอนกิน ขอเงินพ่อแม่มา อยากจะใช้ความสามารถและความรู้ที่เรามี มาช่วยเหลือและสนับสนุนการเรียนของตัวเอง แน่นอนว่า ค่ามหาลัย ยังไงก็อยากได้ทุน แต่ทั้งนี้ก็ยังต้องใช้เงินพ่อแม่ ถ้าทำได้ก็อยากจะหาเงินเองอ่ะนะ TT

เลยจะเปิดสอนภาษาญี่ปุ่นค่ะ ^w^ นี่จริงจังนะ มีคนมาติดต่อแล้ว วู้วๆ 4 คน (อย่าหนีนะ กร๊าก) รายละเอียด จะเป็นกลุ่มก็ดีนะ หรือเดี่ยวก็ได้ค่ะ เนื้อหา คงสอนให้ได้แค่ไม่เกินระดับ 3(เก่า) N3 พอแนะนำได้ แต่คงไม่สอน ถ้ามากกว่านี้ ตัวเองก็เอาไม่รอดเหมือนกัน ฮ่าๆ! โดยจริงๆอยากจะเปิดสอนที่บ้านอ่านะคะ แต่ว่า ถ้ากรณีบ้านเราอยู่ไกลกัน ก็จะใช้วิธีพบกันครึ่งทาง หาที่ไปนั่งเรียนกันน่ะ ^w^b 

วิธีการสอน จะสอนจากประสบการณ์ที่เรามีทั้งหมดจากการเรียนและการมาใช้ชีวิตที่นี่ 1 ปี แน่นอน เราอาจจะสอนไม่เก่งนัก เพราะไม่มีประสบการณ์ แต่เราก็จะพยายาม และเชื่อว่า เราก็ยังเป็นนักเรียนเหมือนกัน ต้องเข้าใจกันอยู่แล้ว เพราะงั้น เราจะเรียนกันด้วยวิธีของนักเรียนเหมือนกัน? ฮ่าๆ! ส่วนวิธีการยกตัวอย่างประโยค หรือ ฝึกฟัง ฝึกพูด จะใช้จัมพ์ หรือ วงอื่นมาเป็นสื่อการสอน ดีมั๊ย =w=b เพราะเราเอง ก็มาจนได้ขนาดนี้เพราะจัมพ์เหมือนกัน ฮ่าๆ!

อาจจะนั่งแปลเพลงกันบ้าง หรืออะไร นิดๆหน่อยๆ เป็นสื่อ เอาไว้ฝึกกัน ดีมั๊ย? หรือถ้าใครอยากดูอะไร แล้วฟังไม่ออกก็ถามได้ มานั่งดูพร้อมกัน ก่อนหรือหลังเรียนเสร็จ ก็โอเค ถ้าแปลให้ได้อ่ะนะ ฮ่าๆ!

จากนั้น ใครอยากลองวิชา? เราก็มีเพื่อนสนิทเป็นคนญี่ปุ่น อยู่ที่ไทย สนิทมากกกกกก เพื่อนรักอ่ะ ฮ่าๆ ก็เวียนว่ายตายเกิดอยู่ด้วยกัน =w=b ดังนั้น เดี๋ยวเอามันมาช่วยบ้าง ฮ่าๆ! แล้วก็ยังมีเพื่อนกับโฮสที่นี่อีก หุหุ ~ ใครสนใจก็ติดต่อมานะ จะทางเฟส หรือว่า โพสไว้ที่นี่ก็ได้เดี๋ยวตอบกลับ =w=b แต่คงต้องรบกวนรอ หลังจากโซลกลับไปแล้ว TT

เรากลับวันที่ 2 กรกฏา จ๊าาาา~!!!

ค่าสอน คิดว่าจะ ชั่วโมงละ 200-250 บาท ค่ะ บางคนอาจจะบอกว่าแพง แต่นะ พูดยากอ่ะ TwT บางที่ต้องเดินทางด้วย แบบเครียดจริงๆนะเรื่องเงิน ไม่เคยคิดจะพูดเรื่องแบบนี้กระดากปากอ่ะ TT แต่เราตั้งใจว่า รอบแรก เรามาลองกันก่อนซักตั้ง ถ้าโอเค เราก็ลุยกันต่อ ค่อยคิดเงินกัน แบบนี้แฟร์ดีกว่าา ^w^b สรุปตามนี้

Facebook : Patty Zaol
E-mail : loveken_killua@hotmail.com
ที่อยู่ : ข้าพเจ้า อยู่ รามอินทราเน้อ~ ฮ่าๆ!

บล็อกนี้คงยาวที่สุดในประวัติศาสตร์ตั้งแต่เขียนแล้วมั้งเนี่ย ฮ่าๆ

โอ่วบ๊า!?

วันอังคารที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

โปรเจค 1 ปี "I MISS YOU RYUTARO"

สวัสดีมีชัยทุกคน~ โซลเอง (ใช้ชื่อนี้ละกันนะ) อันที่จริง กลับมาจาก โตเกียวแล้ว แฮปปี้มากๆ รักโอซาก้าจัง~ ฮ่าๆ! เรื่องเล่ามีเยอะแยะที่โตเกียว สนุกมากๆเลย ว่าจะเล่า เพราะคิดว่าน่าจะเป็นประสบการณ์และความรู้ใหม่ๆให้ทุกคน~ โซลว่ามันน่าสนใจมากๆเลยล่ะ แต่ว่า ขอพักไว้ก่อนละกัน ตอนนี้มีเรื่องสำคัญจะแจ้ง

เนื่องด้วยวันนี้ก็เป็นวันที่ 323 แล้วที่ริวริวของพวกเรา (และพี่ๆ จัมพ์) ไม่อยู่... ก็นะ จริงๆน้องก็ไม่ได้ไปไหน แค่กลับไปใช้ชีวิตนักเรียนม.ปลาย ธรรมดาๆคนนึงชั่วคราวเท่านั้นเอง แค่เพียงแต่พวกเราก็ไม่รู้ว่ามันจะชั่วคราวซักแค่ไหน หรือน้องจะยิ่งห่างสายตาออกไปเรื่อยๆ เราก็ไม่รู้อ่านะ

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ก้าวสำคัญก้าวแรก (ตามที่มินะ เพื่อนร่วมคอนของโซลได้กล่าวเอาไว้?) การที่ริวไปคอนครั้งนี้ คือเป็นก้าวแรกที่สำคัญนะ... ก้าวแรกที่จะเดินกลับเข้ามาสู่ ฐานะ สมาชิกคนที่ 10 อย่างเดิมอีกครั้งยังไงล่ะ ^_^

จำที่โซลเขียนในบล็อคครั้งที่แล้วได้มั๊ยนะ? "ตอน ที่โคจัง และทุกคนพูดถึง JUMP โซลเล่าไม่ถูกว่าพูดอะไรบ้าง แต่ทุกคนพูดประมาณว่า "จัมพ์น่ะ ยังไงพวกเราทุกคนก็คือ JUMP ไม่เปลี่ยนแปลง" ใบหน้าตอนนั้นทุกคนยิ้มแล้วเหมือนจะบอกแฟนๆว่า "JUMP คือ 10 ตลอดไป" โซลจำรายละเอียดไม่ได้ แต่โซลจำความรู้สึกในตอนนั้นได้ แว๊บนึงทำให้โซลเชื่อว่าตอนนั้น ริวคงจะนั่งอยู่ในคอนเสิร์ต ณ ที่ตรงนั้นจริงๆ คืิ มันเหมือนจัมพ์อยากพูดให้ริวฟังน่ะ" อืม เขาเรียกว่าอะไรดี? ความรู้สึก? ลางสังหรณ์? คิดไปเอง? หรือ ความรู้สึกที่ส่งต่อถึงกันได้นะ :) 

วันนั้น โซลเชื่อนะ ว่าแฟนๆคนอื่นๆก็รู้สึก ใบหน้าของจัมพ์ตอนพูดตอนนั้น ลืมไม่ลงจริงๆ มันทำให้โซลคิดไปเองจริงๆว่า จัมพ์พูดให้ริวฟัง และกำลังจะบอกริวว่า "ไม่ต้องห่วงนะ ริวจะยังคงเป็นสมาชิกคนสำคัญ เป็นน้องของพวกพี่ตลอดไป" และอีกไม่นานจะมีข่าวดี ทำนองนั้น... สาธุ ทำได้แค่นี้ ฮ่าๆ

อารัมภบท มานาน สรุปแล้ว โซลอยากจะทำโปรเจคริวอีกน่ะ แน่นอนครั้งนี้ โซลเป็นคนดำเนินการเอง? ฮ่าๆ แน่นอนต้องอาศัยเพื่อนคอยช่วยเหลือ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ตัวต้นเหตุ? คือโซลเอง ดังนั้นอย่าได้เกรงใจ?

เห็นมีคนอื่นก็ทำนะ แต่ เราก็จะทำด้วย =..= คนละไม้ละมือ~

ของโซล อาจจะฟังดูหงุดหงิด งุ่นง่าน? ยุ่งยาก ขัดใจ ไปบ้าง แต่ยังไง ถ้ามันไม่ขัดใจจนเกินไป ก็ช่วยทำให้น้องหน่อยนะ :) หรือถ้ายังไง ฟังโซลก่อน ถ้าเห็นด้วยก็ทำ ไม่เห็นด้วยก็จากไปได้ เราไม่ว่ากันค่ะ~

Theme ของงานนี้ก็คือ "I MISS YOU" ถ้าใครเคยอ่านบล็อคโซล คงจะเข้าใจความหมายที่โซลพูดเรื่อง "I LOVE YOU" ไปบ้างแล้ว นั่นก็คือ คำมหัศจรรย์ เพียงสั้นๆ แต่เข้าใจความหมายได้ทั้งหมด โดยไม่ต้องคำพูดอะไรมาเพิ่มเติม คำ...ที่แค่ฟังก็ยิ้มได้ (ถึงจะไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ก็เถอะ) ครั้งนี้ เราจะใช้ทฤษฏี ไอเลิฟยู นี้ แต่เปลี่ยนเป็น "I MISS YOU" แทนล่ะ

สรุปง่ายๆ

1. อยากให้ทุกคน เขียนการ์ดขึ้นมา (ด้วยมือได้มั๊ยคะ? เขาว่ากันว่าเขียนจดหมายด้วยมือ มันจะทำให้เราสามารถส่งความรู้สึกลงไปในตัวอักษรได้ แล้วคนอื่นอ่านจะรู้สึกถึงความรู้สึกของเรานะ ^^) โดย มีคำหลักว่า I MISS YOU... ค่ะ ใช่แล้ว คำๆเดียว สั้นๆ กระชับได้ใจความ จากนั้น จะวาดรูประบายสี หรืออะไรยังไงก็ได้ แปะรูปน้อง ได้หมดค่ะ แต่ถ้าทุกคนช่วยใส่ "รอยยิ้ม" ลงไปด้วย คงจะดีไม่น้อยเลยน้า~ แนะนำให้ส่งเป็น โปสการ์ดนะคะ เพราะว่า มันง่ายดี และก็ถูกด้วย~ แต่นอกเหนือจากนี้ก็ตามอัธยาศัยจ้า (จะอธิบายทีหลังว่าทำไมถึงขอให้เขียนแค่นี้นะคะ)


(ตัวอย่างนี้ กากๆหน่อยนะคะ คือ โซลไม่มีความสามารถ - - จริงๆจะดีกว่านี้ก็ไม่ว่ากันค่ะ คือ โซลทำได้แค่นี้ กร๊าก T.T ตรงที่ว่างๆว่าจะแปะรูปน้อง แต่ไว้คิดก่อนเผื่อทำใหม่ (ควร) สรุปก็คือนี่แค่ทำคร่าวๆให้ดูนะคะ :D )

2. หลังจากทำเสร็จจะรบกวน ถ่ายรูปพร้อมกับการ์ด (หรือไม่กล้าอย่างน้อยๆอยากให้เป็นท่าถือให้เห็นมือหรืออะไรก็ได้ที่แสดงให้เห็นว่า เราเป็นคนเขียนให้จริงๆน่ะค่ะ) แล้วโพสไว้ใน กรุ๊ป We Love&support Ryutaro! ในเฟสบุ๊คนะคะ 


(ตัวอย่างค่ะ จริงๆตามอัธยาศัยนะคะ เอาลงแบบเกรียนๆ =.= ขอบตา... นี่แหละตัวจริง หน้าตาง่วงนอนทั้งวัน =w= ส่งสัยตอนทำคลิป ต้องลงทุนไปร้านแต่งหน้ามั้งเนี่ย? ไม่ก็ใส่หน้ากาก? กร๊าก)

 (แบบนี้ก็ได้ค่ะ ถ้าไม่ไหวจริงๆ หุหุ)

3. ร่อนไปหาริวได้เลยค่ะ :) (จ่าหน้าถึงริวเลยนะคะ)

ง่ายดีมั๊ย? ฮ่าๆ เอาล่ะ เหตุผลๆ

1.1 เหตุที่ให้เขียนแค่คำว่า I MISS YOU นั่นก็เพราะ ป้องกันความเข้าใจผิดที่จะเกิดขึ้นค่ะ ก่อนอื่น เพราะพวกเราเป็นคนต่างชาติ และไม่รู้ หรือเข้าใจความรู้สึกของคนญี่ปุ่นดีพอ บางทีการที่เราพูดอะไรไปและเราคิดว่ามันดี แต่สำหรับเขามันไม่ใช่ มันก็อาจจะส่งผลในแง่ลบมากกว่า ผลในแง่ดีนะคะ ตัดปัญหา เราเลยจะเขียนแค่นี้ แต่นะ แค่คำๆนี้ มันก็ซึ้งเกินซึ้งแล้วล่ะ... มันบอกได้ทุกอย่างเลยว่า คิดถึงนะ รักนะ กลับมานะ รออยู่นะ ไม่ว่าใครอ่าน ก็เข้าใจได้ง่ายๆ ไม่ต้องแปล แต่แน่นอน อาจจะดูแข็ง อึดอัดไปบ้าง ฮะๆ =w=;; ดังนั้นจะเพิ่มคำ เช่นว่า "I hope you happy" หรือ "Please smile" อะไร ทำนองนี้ก็ดีนะคะ ^w^ แต่ก็ขอให้เป็นทำนอง "อยากให้มีความสุข" หรือ "ยิ้มนะ" ไม่อยากให้พูดถึงอดีต หรือว่า บอกให้กลับมาไวๆ นะ :) หรือจะให้มองง่ายๆ อยากให้การ์ดนี้เป็นตัวแทนที่อยากจะสื่อว่า

"เราคิดถึงริวนะ เรายังไม่ลืมริวนะ ยิ้มและใช้เวลาทุกวันให้มีความสุขล่ะ พวกเราจะอยู่ข้างๆริวเสมอ เหมือนเดิมอย่างที่แล้วๆมา"

เคลีย =w=b

2.1 โซลจะนำภาพการ์ดของทุกคนไปทำสไลด์ง่ายๆค่ะ จากนั้นจะลงใน ยูทูป 2 แบบ คือ 1. สาธารณะ (ปกติ) 2. ลงแบบส่วนตัว ประเภท : คนที่มีลิ้งค์เท่านั้นที่จะดูได้ แบบที่สองนี่ จะเขียนจดหมาย ส่งไปหา JUMP ค่ะ แต่ก็จะจ่าถึงริวด้วย โซลเชื่อว่า ถ้าเรา ส่งลิ้งค์ไปให้แบบนี้ ว่ากันตามหลักจิตวิทยา?พื้นฐานมนุษย์ เป็นใครก็อยากเปิดดูแหละค่ะ ^w^

3.1 เรื่องส่ง ต่างคนต่างส่งได้เลยไม่ต้องรอกันนะคะ ตามสบายเลย~ เป็นไปได้อยากให้ส่งภายใน (หรือก่อน) วันที่ 28 มิถุนาค่ะ (โซลนับจากวันนั้น) ส่วนเรื่องรูปจะรับจนถึงก่อนวันที่ 28 มิถุนา 1 อาทิตย์นะคะ ซึ่งก็คือ วันที่ 21 มิถุนาค่ะ~ 

กำหนดเผยแพร่ (ฟังดูดี) วันที่ 28 เลยค่ะ ยังไงก็ช่วยๆกันด้วยล่ะ ฮ่าๆ! แล้วก็จะส่งลิ้งค์ไปให้จัมพ์ ในวันนั้นค่ะ แต่คิดว่า คงถึงที่โตเกียวซักวันที่ 29 ไม่ก็ 30 อ่ะนะ (ถ้าส่งจากโอซาก้า) แต่ อย่างน้อยๆก็อยากให้ที่ไปรษณีย์ประทับตราว่า 28 ค่ะ ^^
 

แค่นี้แหละ~

ที่อยู่ ถึงริว และจัมพ์ 

Morimoto Ryutaro (Hey! Say! JUMP)
Johnny ' s Family Club
Miyamasu Tower B1F 1-10-10
Shibuya , Shibuya-Ku
Tokyo 150 - 8550
JAPAN

^
^
^
ข้าพเจ้าไปเยือนมาแล้ว วะฮ่าฮ่าๆ!


อันนี้ลง กรณี อยากเขียนญี่ปุ่นนะคะ ^^ (เกรียนเอาของตัวเองมาลงอีก กร๊ากกก) 

กรณีมีปัญหาอะไร ติดต่อที่นี่ได้นะจ๊ะ~

FB : Patty Zaol
Twitter : Zaol_chan 
  

วันพฤหัสบดีที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2555

Hey!Say!JUMP ASIA CONCERT 2012.05.09 สุขสันต์วันเกิดนะเรียวจัง // ขอบคุณสำหรับความทรงจำที่วิเศษนะ // สัญญา

จบไปแล้ว คอนเสิร์ต รอบสุดท้าย ความฝันที่เป็นจริง กับ ความรู้สึกดีๆ ที่เกิดขึ้น เฮ้อ~ ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่ามันจะจบเร็วขนาดนี้ พรุ่งนี้กลับโอซาก้าแล้วล่ะ เร็วจัง แต่นะ เดี๋ยวก็ได้กลับมาอีก มั่นใจ ฮ่าๆ!

วันนี้วันเกิดเรียวจัง ได้ไปสมใจอยาก แต่ก่อนเล่า จะบอกว่าบังเอิญเจอพี่จ๋าบนรถไฟ ฮ่าๆ เราเลยเดินไปด้วยกัน แล้วไปยืนรอหน้าห้องน้ำ? คือ คอนนี้ พวกเด็กแบคจะแบบ เรียนเสร็จแล้วตามมาทีหลังไง ก็จะมาชุด นักเรียนกันส่วนใหญ่น่ะ

เจอเพียบเลย! แต่รู้จักแค่คนเดียว น้อง วากิยามะ เรย์! จำหน้าน้องได้ สุดยอดมาก - - ฟินแท้~ คิดว่าคงโดนอิจฉาแน่ๆ แต่นะ แล้วแต่ดวงจริงๆ ฮ่าๆ

.

.

.
ไปคอนวันนี้ ได้เพื่อนใหม่ล่ะ ชื่อมินะ (⌒ー⌒) เขามาคนเดียวเหมือนกัน แล้วก็อายุเท่ากัน ไปๆมาๆ สนิทกัน คุยกันทั้งคอนเลย ฮ่าๆ! แต่เพราะมินะ แหละ ทำให้ครั้งนี้ เป็นครั้งแรกที่ดูคอนจัมพ์แล้วตะโกน แล้ว สนุกไปขนาดนี้ จริงๆนะ... เพราะปกติ มาคนเดียว ก็จะอย่างว่า ดราม่าตลอด ทำได้แค่ยิ้มๆแล้วนั่งดู คือ มัน ดีใจ มัน เศร้า มันมีความสุข มากกว่าสนุกอ่ะ พูดแบบนี้งงมั๊ยนะ? ยิ่งครั้งแรกที่ไปกับเพื่อน ไม่ต้องพูดถึงเลย แย่สุดๆ ฮ่าๆ

แต่ครั้งนี้เป็นเพื่อนใหม่ ที่ไม่รู้จักกันเลย มันคล้ายๆเพื่อนร่วมทางนะ...ไม่เหมือนเพื่อนธรรมดาที่จุกจิก แต่เพื่อนแบบนี้เราจะคุยกันสนุกๆ เผินๆไม่คิดอะไร แต่นั่นแหละ จุดแข็ง มันเลยทำให้เราสนุกกับเพื่อนประเภทนี้

ตอนแรก โซลก็คิดนะ ว่า ครั้งนี้ ครั้งสุดท้ายของแท้ คงดราม่าเข้าจริงๆ และก็เกือบจริงๆด้วย แต่เพราะว่า มินะ เพราะมีเพื่อนใหม่ เราเลยพยายามจะทำสนุกไปพร้อมๆกัน กรี๊ด ฟิน ตะโกน พูดคุย พากษ์... สนุกจริงๆ ครั้งแรกที่ดูจัมพ์แล้ว สนุกแบบนี้ แน่นอนว่า ต่างกับคอน ซซซ มาก คอนนั้นสนุกกว่านี้ร้อยเท่า แต่ เพราะเป็นจัมพ์ ความรู้สึกมันลึกซึ้งกว่า เลยไม่สามารถทำแบบนั้นได้ (นี่ไม่ได้พูดด้านลบอยู่นะ ฮ่าๆ) ทั้งนั้น ครั้งนี้ก็นับว่าสนุกมากจริงๆ สำหรับจัมพ์ ดีจัง หรือว่า เราจะปลงได้แล้วนะ? ฮ่าๆ!

เข้าเรื่องดีกว่า คงอยากรู้กันแล้ว... ขอบอกว่า ดีใจจริงๆที่ได้มาวันนี้ ดีใจจริงๆที่สวรรค์ให้โอกาส ให้บัตรนี้มา ทั้งๆที่เราตัดใจไปแล้ว ดีจังที่ได้ไปวันนี้ ดีจังที่ได้ความทรงจำที่ดีที่สุดขนาดนี้ ดีใจจังที่ได้รักจัมพ์ ทำให้มีวันนี้...

ตอนเพลง Vampire ครั้งนี้ พี่ไดกิงพาดพุงทาคิจังอีกแล้ว ตอนที่พี่ไดกิงโดนยกตัวลอยน่ะ พี่ไดกิงก็บอกว่า ทำไมไม่ไปยกยูยะล่ะไรเงี้ย (ฟังไม่ถนัด) ไปๆมาๆก็แบบ แต่ไม่เอาอ่ะดีแล้ว ทาคาคิน่ะ ตัวหนักน่าดู (แฟนๆขำมาก) แบบพี่เกรียนมากอ่ะ แล้วก็มีการพูดไล่หลัง อืม ถึงตอนนี้จะลดความอ้วนอยู่ก็เหอะ แต่ก็หนักอยู่ดี คือฮามาก สรุปทาคิจังแกอ้วนจริงๆสินะ ฮ่าๆ! (นึกถึงหน้าลำไย<<พี่สาวโซล)

MC

พอเปิด MC มา ทุกคนก็ยังไม่ได้พูดเรื่องเรียวจัง พูดแค่ว่า ยินดีกับ สามวาย ที่เรียนจบ และได้เป็น ชาไก้จินแล้ว (หมายถึง เป็นพลเมืองที่ไม่ใช่เยาวชนแล้วน่ะ) จากนั้น ก็เริ่มเล่นกัน จะว่าไปคอนนี้ เคตมันเกิดจริงๆนะ โคตรพูดมากเลย ฮ่าๆ!

เรียวจังบอกว่า ตอนเพลง Delicate น่ะ เคตเต้นผิดจนเรียวจังเกือบพลาดไปด้วย พี่ฮิคกี้ก็บอกเหมือนกันว่า โดนเคตบัง คือตลกมากอ่ะ หลังจากแกล้งเคตกันเสร็จ อิโนะจังก็เริ่มบ้าง "อย่าว่าแต่เคย์โตะเลย ตอนเพลง Time ทาคาคิมันก็เต้นผิดเหมือนกัน" ทำหน้าแบบเอือมมากอ่ะ ทุกคนก็เลยเปลี่ยนเป้าหมายไปว่า ทาคิจัง (รายนี้โดนตลอด) ฮ่าๆ! ทาคิจังก็แบบฉันไม่ผิดนะๆ! แต่ทุกคนก็ไม่ฟังอ่ะ ทาคิจังเลยแบบหน้าบึ้งเลย ประมาณว่าโกรธจริงอ่ะ แล้วจากนั้นทุกคนก็ทำเมินเปลี่ยนเรื่องต่อไรเงี้ย ทาคิจังก็เดินขึ้นมาจ้องหน้าอิโนะจังแล้วบอกว่า "ฉันไม่ได้เต้นผิดนะ..." พูดเรียบๆอ่ะ ทุกคนก็แซวทำนองว่า อะไรของนายเนี่ย ทำซะจริงจัง ไม่เอาน่า~ ไรเงี้ย แล้ว ทาคิจังก็แบบเดินเข้าหลังเวทีไปเลยอ่ะ คือแบบ ตกใจมาก แม้แต่เมมเบอร์เอง ทุกคนก็มองตามอ่ะ โดยเฉพาะเรียวจังคือแบบถือไมค์ค้าง คงไม่รู้จะทำไงเลยอ่ะ

แล้วซักพักทุกคนก็รุมอิโนะจัง บอกว่าไปทำทาคิจังโกรธไรเงี้ย แล้วพอซักพัก ทาคิจังก็ไม่ยอมออกมา โคจังเลยแบบ เดินหันหลังกลับเวทีไปอีกคน (แบบไปตามอ่ะ) เป็น MC ที่กระอักกระอ่วนมาก ฮ่าๆ ทุกคนเลยเรียกยูมะออกมา (เรื่องไรไม่รู้จำไม่ได้) และก็นะ... เซอร์ไพรส้ล่ะ! ยูมะเดินเข็นเค้กออกมาพร้อมกับทาคิจังแล้วก็โคจังล่ะ (เป็นก้อนสี่เหลี่ยม มีรูปหมีโคอะล่าสีเทาฟ้าๆ แล้วเขียนว่า 'สุขสันต์วันเกิดยามะจัง' ล่ะ~ จังหวะนั้น ที่หน้าจอมอนิเตอร์ก็เปลี่ยนเป็นข้อความแฮปปี้เบิร์ดเดย์ทันที "harahara tanjobi omedetou yama-chan" ฮาระฮาระ แปลว่า กังวลกระวาย เป็นออกแนวเลียนเสียงอ่ะ (อธิบายไม่ถูก) เอาเป็นว่าตามนั้น สรุปก็คือ ที่อิโนะจังกับทาคิจังทะเลาะกัน แล้วทาคิจังหนีออกไปน่ะ แผน! ฮ่าๆ!

แบบตอนยกเค้กมาเรียวจังแบบ เดินหนีเลยอ่ะ (เขินมาก) แบบ ถึงกับล้มลงไปนอนเลย จนพี่ไดกิงต้องเรียกว่า ไปดูเค้กสิ (ฟินแท้~) และทุกคนก็พูดพร้อมกันว่า "แผนการสำเร็จ!!!" คือเรียวจังแบบ อมยิ้มหลับตาแล้วเงยหน้าขึ้นฟ้าอ่ะ (ประมาณว่า ทั้งเขิน ทั้งดีใจ ทั้งอายที่โดนหลอก) จากนั้นเรียวจังก็ถามว่า "สรุปว่านี่แผนหรอเนี่ย!" ทาคิจังก็บอกมาว่า "ใช่แล้วฉันไม่ได้โกรธจริงๆหรอกน่า~ ฮะๆ" ทาคิจังหัวเราะแบบเด็กๆอ่ะน่ารักมากเลย ฮ่าๆ ทุกคนก็มาช่วย แล้วก็ประมาณว่า อย่างหมอเนี่ยน่ะนะ จะโกรธ ฮ่าๆ! แล้วทาคิจังก็เดินออกมาขอโทษแฟนๆจริงๆจังๆว่า "ขอโทษที่ทำให้ตกใจจริงๆนะครับ ผมไม่ได้โกรธแล้วผมก็ไม่ได้เต้นผิดด้วย =w=b" แบบ ตลกมากอ่ะ ฮ่าๆ! เรียวจังก็แบบอมยิ้มแล้วทำหน้างอนๆใหญ่เลยไรเงี้ย

เรียวจังบอกว่า "ฉันก็นึกว่าโกรธจริงซะอีก โคตรตกใจอ่ะ! ในใจก็คิดนะว่า นี่อยู่บนคอนนะ โกรธจริงๆหรอเนี่ย ทำยังไงดีล่ะ!" แบบประมาณว่ากังวลมากเลยไรเงี้ย พวกเมมเบอร์ก็ขอโทษๆ แล้วก็หัวเราะ (ทุกคนบอกว่า ถึงได้บอกไง ว่าที่มอนิเตอร์เขียนว่า แฮปปี้เบิร์ดเดย์วันเกิดที่แสนตื่นเต้น(กังวล) ไรเงี้ย) โดยเฉพาะทาคิจังขอโทษจริงๆอ่ะ แล้วก็ทาคายามะมาก เรียวจังเม้มปากแล้วกระโดดขี่หลังทาคิจัง น่ารักมากๆเลย ฮ่าๆ

จากนั้นเรียวจังก็ถามว่า นี่วางแผนกันตั้งแต่เมื่อไหร่? ก่อนซ้อมวันนี้หรอ ไรเงี้ย แล้วนี่ไปวางแผนกันตอนไหนจำได้ว่าอยู่ด้วยกันตลอดทำนองนี้ หรือแอบวางแผนตอนไหนที่ฉันไม่อยู่งั้นหรอไรเงี้ย พี่ไดกิงก็บอกว่า เมื่อ 1 เดือนก่อน~ แบบเรียวจังซึ้งมาก "พวกนายนี่สุดยอดจริงๆเลย!" จากนั้นพี่ไดกิงก็เสริมประมาณว่า ลุ้นแทบตายว่าจะ เซอร์ไพรส์สำเร็จมั๊ย แล้วคนอื่นๆก็มาช่วยเม้าท์ เรียวจังก็บอกว่าตกใจจริงๆเพราะ ตอนเช้าอ่ะงอนมาก น้อยใจ เพราะนั่งรอเมล์จากเมมเบอร์ แต่ไม่มีใครส่งเมล์มาเลย พวกคนอื่นก็หัวเราะกันใหญ่

พี่ฮิคกี้บอกว่า "ฉันโคตรเก๊กอ่ะ! ยิ่งตอนพวกเจอาร์คุยกันว่าวันนี้วันเกิดยามาดะคุงนะๆ ไรเงี้ย ฉันก็ต้องทำเนียนเหมือนเย็นชาไม่สนใจล่ะ แล้วก็ดุเจ้าพวกนั้นให้เงียบๆไปด้วย" ฮ่าๆ! ต้องดูหน้าพี่แกทำอ่ะ ตลกมากๆ โคจังก็บอกเหมือนกันว่า "ย่าฉันก็ทักว่าวันนี้วันเกิดยามาดะคุงใช่มั๊ย ฉันก็โวยวายใหญ่เลย จุ๊! อย่าพูดสิ เงียบเลยๆ! แล้วย่าก็ถามว่าทำไมเล่า โคจังก็เลยดุย่าต่อ?" แบบตลกมากอ่ะ ทั้งๆที่ย่าก็ไม่ได้อยู่ด้วย ไม่ได้อยู่ใกล้เรียวจังด้วย แต่เพราะ มัวแต่คิดถึงเรื่องแผนเลยเผลอกังวล ฮ่าๆ! เห็นบอกด้วยว่า ช่วง แรกๆก่อน MC ที่ต้องเต้นอ่ะ แต่ละคนเผลอลืมท่าเต้นกันเยอะมาก เพราะว่า มัวแต่คิดถึงเรื่องเซอร์ไพรส้ไรเงี้ย (น่ารักมากๆ) จนในที่สุดก็วนมาถึงทาคิจังอีกแล้ว (ตลอด กร๊าก) "อะไร ฉันไม่ได้เต้นผิดจริงๆนะ!" อันนี้ฮามากอ่ะ แล้วก็หันไปถามเเคตว่า "อ้าว งั้นเรื่องเคย์โตะ นายเองก็ไม่ได้เต้นพลาดจริงๆใช่มั๊ย?"... "เอ่อ ฉันพลาดจริงๆ =w=;;;" กร๊าก!!!

แล้วเหมือนแผนครั้งนี้จะรู้กันแค่ สมาชิกจัมพ์ กับ สต๊าฟอ่ะ ยูมะ เองก็ไม่รู้เรื่อง ยูมะบอกว่า ตอนแสตนบายอยู่หลังเวทีอ่ะ จู่ๆทาคิจังก็ทำท่ากระฟึดกระฟัดโผล่ไปหลังเวที ยูมะทำท่าตกใจมากเลย เพราะยืนๆฟังอยู่แต่ไม่นึกว่าจะโกรธจริงๆแล้วจู่ๆก็กลับเข้ามาหลังเวที คือ ท่ายูมะตลกมาก!!

จากนั้นทุกคนก็บอกว่า ให้เรียวจังไปดูเค้ก เรียวจังก็บอกว่าดูแล้วๆ (พร้อมกับเดินเข้าไปใกล้ๆ) พี่ฮิคกี้บอกว่า เค้กที่เขียนที่วาดรูปน่ะ พี่ฮิคกี้เป็นคนเขียนเองล่ะ น่ารักมากเลย~ โดยเฉพาะรูปหมีโคอาล่า พี่แกนำเสนอมาก พยายามเอานิ้วไปชี้ๆ แต่ก็โดนไฟเทียนซะก่อน แบบ ฮามากกกกก!

จากนั้นก็ร้องเพลงให้เรียวจังล่ะ ดีจังๆ ในที่สุดก็ได้พูดในวันเกิดเรียวจังจริงๆแล้ว~ ได้อวยพรด้วยไม่ได้ร้องอย่างเดียว เฮ้อ ไม่อยากจะเชื่อเลย~ ตลอดเวลาที่ผ่านมา ทุกปี ทำได้แค่นั่งแต่งฟิคให้เท่านั้น (เอิ่ม) ฮ่าๆ

เรียวจังก็เขินแบบยิ้มมากๆ คือ เขามีความสุขจริงๆอ่ะนะ แล้วก็เป่าเทียน~ จากนั้นเรียวจังก็บอกว่าอยากกินจังเลยไรเงี้ย พวกเมมเบอร์ก็ไล่บอกว่าไว้ค่อยกิน เรียวอ้วนมันก็หยิบสตอร์เบอร์รี่มากินล่ะ! แบบ น่ารักมากๆอ่ะ มากๆๆๆ จริงๆ แก้มกลมมากเลย กินลูกเดียวก็ทำท่าอร่อยๆพยักหน้างึกๆ แล้วก็หยิบกินเอาๆ จนพวกเมมเบอร์ต้องดุอ่ะ ฮามากๆ ฮ่าๆ! หลังจากนั้น Best ก็เล่าให้ฟังว่า ช่วงที่เบสท์โซโล่อ่ะ ร้องเพลงใหม่ของโคจังไง (หรือพี่ฮิคกี้หว่า) จำได้ว่าเป็นเพลงที่ร้องเกี่ยวกับ การที่ทุกคนเติบโตไปตามกาลเวลาของแต่ฤดูอ่ะ พวกพี่ๆก็บอกว่า "ตอนนั้นพวกฉันโคตรอยากให้นายยืนฟังอยู่บนเวทีด้วยจะตาย แต่ทำไม่ได้" คือประมาณว่า อยากจะร้องเพลงนั้นให้เรียวจังอ่ะ น่ารักมากๆเลย

จากนั้นเรียวจังก็ขอบคุณแล้วขอบคุณอีก พูดอะไรซึ้งๆอ่ะนะ เหมือนเดิม เหอๆ ต่อจากนั้นก็เล่นกันนิดๆหน่อยๆแล้ว เอ็มซีก็จบล่ะ

ก่อนจบ (ร้องเพลง Thank you) เรียวจังก็มาพูดอะไรซึ้งๆ แล้วก็บอกว่า รู้สึกดีใจจัง รู้สึกเหมือนกับว่า จัมพ์นะถูกแฟนๆรักตั้งมากมายขนาดนี้... แฟนส่วนใหญ่เลยพร้อมใจกันตะโกนไปว่า "Aishiteruyo! ก็รักน่ะสิ" ล่ะ~ เรียวจังก็เขินไรเงี้ย แล้วก็ขอบคุณเรื่องวันเกิดมากๆ จากนั้นโคจังก็ขึ้นมาเปลี่ยน โดยขึ้นมาแล้วทักเรียวจังว่า "แผนการหลอกยามะจังสำมะเร็จ~" แล้วทำหน้ายียวนหน่อยๆอ่ะ เรียวจังก็แบบเอานิ้วจิ้มหน้าผากโคจังงอนๆแล้ววิ่งหนีลงไป น่ารักมากๆอ่ะ ฮ่าๆ! แล้วโคจังก็บอกว่า "kawaii na~ koitsu น่ารักจริงๆเลยน้าหมอนี่~" อิอิ


ต่อจากนั้น มีเซอร์ไพรส้พิเศษอีกอัน คือตอนร้องเพลง Thank you ทุกคนจำรูปหน้าคอนที่เป็นนกกระดาษมาแต่งสวยๆได้มั๊ย ที่โซลเล่าว่า พวกจัมพ์ก็ไปถ่ายรูปด้วยมาน่ะ... แต่พอมารอบนี้ ดันกลายเป็นวิดิโอตอนนั้นจัมพ์ออกไปที่ตรงนั้นแทน เราก็แบบ งงๆ แต่ไม่ทันสังเกตว่า เรียวจังไม่ได้ไปด้วย... แล้วก็เห็นทุกคนนั่งเอานักมาเรียงๆ เราก็ว่าอะไร พอสุดท้าย "Happy birthday Yama-chan" ล่ะ~ แบบตอนนั้น เรียวจังหยุดร้องไปเลยอ่ะ หันไปมองที่จออย่างเดียว คือแบบ เซอร์ไพรส้ยิ่งกว่าอันแรกซะอีก! แบบต้องดูหน้าเรียวจังอ่ะ คือ ไม่รู้เรื่องจริงๆ แบบหยุดร้องไปเลยอ่ะ พวกเมมเบอร์เห็นก็แบบยิ้มไปร้องเพลงไป คือน่ารักมากๆเลย ดีใจมากๆที่ได้ไปเห็น ได้ไปเป็นหนึ่งใน ความทรงจำ เป็นพยาน?ความรักของ ครอบครัวที่ชื่อว่า JUMP นี้ ฮะๆ

จากนั้น ก็ต่อด้วยเพลง Arigato ไง ไอท่อน We are JUMP น่ะ เรียวจังก็ยิ้มแล้วก็พูดว่า "JUMP daisuki!! (รักจัมพ์ที่สุดเลย!!)" แบบน่ารักมากๆ! เมมเบอร์คนอื่นๆก็ยิ้มรับอ่ะคือ ดีจัง ดีจังที่ได้มา ดีจังๆ ต่อมาก็ เพลง Hitomi (เอาตรงๆสองเพลงนี้ ลำดับอาจจะสลับกันนะ โซลจำไม่ค่อยได้) ตอนท่อน I LOVE YOU เรียวจังก็เอาไมค์ออกแล้วตะโกนว่า "Aishiteru" ล่ะ~ ได้ยินอ่ะ แบบรู้สึกดีกว่าใช้ไมค์จริงๆ~

พอจบรอบแรกก็อังกอร์ๆ แต่ครั้งนี้ พิเศษมาก ครั้งสุดท้ายไง แฟนๆเลยตะโกนเต็มที่ เลยได้อังกอร์เพิ่ม~ ตอนออกมา โคจังก็บอกว่า ให้เคตถาม แฟนๆว่าอยากให้ร้องเพลงอะไร คือ แบบ เคตก็น่ารักมากอ่ะ ก็ทำท่าคุยกับเราประมาณว่า "ไม่เหนื่อยหรอ!? ว่าอะไรนะ อยากให้เล่นคอนอีกหรอ!? เอาจริงหรอ!? เอาอีกมั๊ย!? งั้นจะร้องเพลงกับโรมิโอมั๊ย!? ให้พวกเราเป็นโรมิโอหรอ!? งั้นเธอเป็นจูเลียตนะ!? งั้นเอาเลย โรมิโอ แอนด์ จูเลียต!!!"

คือแบบ ทุกคนก็แซวเคตแล้วเพลงก็ขึ้นล่ะ~! ดีใจจัง จำได้เลยว่า เวลาที่ดูซีดีคอน แล้วทุกคนร้องเพลงนี้กับจัมพ์ แล้วจะโกนเรียกจัมพ์ว่า โรมิโอในเพลงน่ะ มันน่าอิจฉามากเลย ในที่สุดก็มีวันนี้ ^^

สุดท้าย รอบสุดท้ายแล้วจริงๆ ทุกคนเลยพูดอะไรกันซึ้งๆทีละคน จำได้ว่าดีใจมาก ได้เล่นบท อี้โน๋ โอเค กับอิโนะจังด้วยล่ะ ^^! ฝันเป็นจริงอีกแล้ว ฮ่าๆ แต่นะ ทำให้นึกถึงเพื่อนสนิทคนนึงเลยล่ะนะ

แล้วก็โคจัง ก็บอกว่า "ยาบุจจิเซนเซย์จะสั่งการบ้านนะ... ทัวร์คอนเสิร์ตครั้งหน้ามาเจอกันด้วยล่ะ" คือแบบ กรี๊ดมากอ่ะ แล้วเมมเบอร์คนอื่นก็พูดประมาณนี้เหมือนกันว่า สัญญานะ ว่าต้องมาเจอกันอีก นั่นแหละ โซลก็ตะโกนเต็มที่ว่าสัญญา นั่นทำให้รู้สึกดีมาก ตอนแรกคิดว่า วันนี้จะตัดใจ แต่คงทำไม่ได้แล้วล่ะ เพราะสัญญาไปแล้ว ฮ่าๆ แน่นอน ครั้งหน้าคงไม่ทัน แต่โซลมั่นใจ ว่าโซลจะต้องรักษาสัญญาได้อีกแน่นอน

จบแล้วล่ะ... เอ้อ แล้ว ในที่สุดก็ได้ของติดมือมาล่ะ ^^~ สายรุ้งที่โปรยในคอนเสิร์ตน่ะ คือโชคดีมาก ที่ครั้งนี้มันฉีดมาไกลจนถึงที่นั่งเรา แต่แบบคว้ายากมากอ่ะ เกือบไม่ได้แล้ว แต่มินะ ช่วย ถึงจะต้องแย่งกับอีกคนก็เหอะ แต่สุดท้ายเราก็ได้มา ดีใจจังๆ~



แล้วก็จบล่ะ~ ฟังอาจจะสั้นๆนะ แต่ไปจริงๆมันยาวมาก แล้วแบบ มันทำให้เรามีความสุขได้ ความรู้สึกมันส่งมาที่แฟนๆที่นั่งดูอยู่จริงๆ

ดีจัง ดีจัง~ ความรู้สึกที่ว่าจะตัดใจ ก็ขอให้มันเป็นไปตามกาลเวลา จนกว่าจะเบื่อไปเองละกันนะ เพราะตอนนี้ต้องรักษาสัญญาก่อนล่ะ~ ฮ่าๆ

** เห็นว่ามีคนเห็นริวใช่มั๊ย? ดีจัง ขอให้เป็นริวตัวจริงด้วยเถอะนะ >人< จริงๆมินะก็บอกว่า วันนี้มีข่าวลือว่าริวจะมา ซึ่งคิดว่าใครๆก็คงรู้ แต่ริวมาจริงๆสินะ~ ดีจัง ถึงจะเสียดายที่ไม่ได้เจอ แต่อย่างน้อยๆแค่รู้ว่า วันนี้ในวันเกิดของคนสำคัญของเราทั้งสองคน เราได้มาอยู่ในที่ๆเดียวกัน แค่นี้ก็ดีแล้ว

ไว้คราวหน้า ริวกลับมาขึ้นคอนเสิร์ตอีกครั้งเมื่อไหร่ เราจะต้องได้เจอกันแน่... รอถึงวันนั้นนะริว~

สุดท้ายจริงๆ ตอนที่จัมพ์พูดเรื่อง ของวงน่ะ เช่น เพราะพวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน เพราะพวกเราเป็นจัมพ์เราถึงมีวันนี้ได้ อะไรทำนองนี้ โซลมีความรู้สึกเหมือนพวกเขาจะสื่อว่า Ten JUMP forever นะ ล่ะ ^^~ ตอนนั้นทำให่อดคิดไม่ได้จริงๆว่า ข่าวลือนั้นนะ ที่ว่าริวมาน่ะ มันน่าจะเป็นเรื่องจริง โซลจำไม่ได้แล้วว่าเขาพูดอะไรบ้าง จำได้แต่ความรู้สึกตอนนั้น และโซลก็คิดว่า แฟนๆคนอื่นก็น่าจะรู้ดี สาธุ ขอให้เป็นจริงๆเถอะนะ

จริงๆอยากจะพูดเรื่องจัมพ์ เรื่องเรียวจังอีก แต่เหนื่อยแล้ว ไว้โอกาสหน้าละกัน อ้อ คิดว่า โซลน่าจะลืมเล่าอะไรอีกแหงๆ ไว้จะมาเพิ่มโอกาสหน้า ถ้านึกออกนะ ฮ่าๆ~


今日は一番素敵な思い出を作ってくれて本当にありがとうね また、いつか。ちゃんと約束を守るから、待っててね。もう一度会える日まで~

涼ちゃん 誕生日おめでとうね 今日、本当に良かった! 


ขอบคุณสำหรับวันนี้นะ ที่ช่วยสร้างความทรงจำที่วิเศษที่สุดมาให้ แล้วเจอกันนะ ในอีกซักวันหนึ่ง เราจะรักษาสัญญานี้ให้ดีที่สุด ดังนั้นช่วยรอเราหน่อยนะ จนกว่าจะถึงวันที่เราจะได้เจอกันอีกครั้ง

เรียวจังสุขสันต์วันเกิดนะ วันนี้เป็นวันที่ดีจริงๆเลยนะ

OVER?


ปล.รีพอร์ตทั้งหมด เอาไปปล่อยได้นะคะ ถึงมันจะงงๆก็เหอะ ฮ่าๆ