จำนวนการดูหน้าเว็บรวม

วันอาทิตย์ที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

ย้ายบ้านใหม่แล้ว! /// แปล เพลง Beat line พร้อม คลิป

วันนี้ย้ายโฮสแล้วล่ะ! ลำบากน่าดู ฝนตกด้วย - -

แถมจัดของยังใส่ไม่พออีก แงๆ TT ต้องเอาเสื้อกันหนาวออกมาใส่อ่ะ ไม่งั้นปิดกระเป๋าไม่ได้ - - เหอๆ ตอนแรกมีแค่กระเป๋าเดินทางใบนึง กับ กระเป๋าเล็กใบนึง กับเป้

ไปๆมาๆ กลายเป็น กระเป๋าสามใบ กับ ถุงอีกสองถุง - -!

จริงๆจะส่งกลับไทยก่อน แต่ส่งไม่ทัน มันปิดเร็วอ่า T T เพราะงั้นเลยจะส่งพรุ่งนี้แทน ฮือๆ

อันที่จริงว่าจะถ่ายรูปตอนจัดกระเป๋ามาอวดนะ? แต่ลืม กร๊ากกกกก

บ้านเก่าถึงจะไม่ได้ชอบอะไรก็จริง แต่อยู่มาตั้งสองเดือน อาลัยเหมือนกัน T^T เดี๋ยวลงรูปให้ดู~~






อาลัยอ่ะ กร๊ากก TT

.


.


.
อาลัยโฮสป้าเหมือนกัน ถึงจะรำคาญก็เหอะ - - แต่คนเราอยู่กันมาพักนึง มันก็นะ เหอๆๆ TT เอ้อ ลืมคืนกุญแจบ้านเขาอีก ฮ่าๆๆๆ =3=


.


.


.
มาต่อกันนะ บ้านใหม่ บ้านนอกมากอ่ะ TT จริงๆมันก็ไม่ได้อารมณ์บ้านนอกแบบไทยนะ คือแบบ มันเป็นเมืองสวย ติดภูเขา ไรทำนองเนี้ย ย่านคนมีตัง เพราะงั้น แม่งมีแต่บ้านใหญ่ๆกับวิวสวยๆ TT ซุปเปอร์ก็มีอยู่ห่างๆกันเล็กๆ เฮ้อ

ก่อนมานี่ก็ อยู่ กทม.อ่ะนะ

ส่วนบ้านแรก บ้านเล็กก็จริง แต่ติดเมืองใหญ่อย่างอุเมดะ แถมย่านที่อยู่ก็มีที่ช็อปปิ้งให้ไปแก้เบื่อ สถานีก็ใกล้ ที่นี่ไกลหมดเลย TT ทำใจ...

ตัวบ้านใหญ่มากกกกกกกก!! ในบ้านเหมือน โรงแรมเลย ฮ่าๆๆ มันก็ไม่ได้หรูแบบ โรงแรมนะ แต่เอ้อ นั่นแหละ =3=

นี่ห้องใหม่เค้า เอ้อ มีไวเลสด้วย! TOT!




เหมือน โรงแรมจริงๆนะ เหอๆๆ ห้องชั้นบนมีเยอะมาก สี่ห้าห้องได้มั้ง แต่ทั้งหมดเป็นของข้าพเจ้าคนเดียวเพราะโฮสใช้ข้างล่าง กร๊ากกก! 

อันนี้ไอเทมเด็ด กร๊ากกก น่ารักเนอะ สีส้มด้วยย ><

อ่ะ เล่าเรื่องโฮสก่อนสินะ


โฮส มีแค่โฮสมัมกับแดด สองคน แต่เราเรียกกันว่า มาจัง (โฮสพ่อ) กับ มีมี่ (โฮสแม่) ล่ะ ฮ่าๆๆ น่ารักดีใช่มะ ทั้งสองคนใจดีมาก แถมยังชอบกัดๆหยอกกันอีก เหอๆๆ ยังไงก็ฝากตัวด้วยนะคะ >< ค่อยรู้สึกว่ามีโฮสปกติซักที - -

แต่มันก็เหงาอ่านะ แงๆ TT

สุดท้ายก่อนจาก (มาแบบ งงๆ แล้วก็ไปแบบ งงๆ)


ตอกย้ำความเรียลลิตี้ด้วยการไปฉกชิงมาจากร้านหนังสือซะเลย กร๊ากกก!! แล้วก็มีอยู่คอลัมม์นึง แฟนคลับเขียนจดหมายมาถามถึงความเรียลลิตี้ของทั้งสอง =w=v พี่ไดกิงก็ตอบว่า คบกันมานานแล้ว มีไรคุยกันหมดเลย เคยทะเลาะกันมาแล้วครั้งนึงถึงได้สนิทกันขนาดนี้ อิอิ กรี๊ดดดดดด 

ไดยามะเรียลลิตี้!!!

.


.


.

ก่อนจาก เอารูปไปชินโอซาก้าเมื่อวานมาลงอีกรอบ ทั้งๆที่โดนด่าว่าอ้วนกร๊ากกกก


คาเฟ่ต์ไฮโซมากมีไอแพดให้เล่น ปลื้มสุดๆ ฮ่าๆ

ลงของโปรดอีกทีระยะ เผาขน สุดท้าย จะลดความอ้วนแล้ววว TT!!!!


เอ้อ...

นี่เป็นเนื้อเพลง Beat line กับ วิดิโอคลิปพร้อมซับ เผื่อใครยังไม่รู้ความหมาย ก็โหลดมานะจ๊ะ ^^ อาจจะไม่ดีเท่าไหร่ ไม่ได้ทำนาน แถมรีบทำ ทนๆไปเน้อ TT

What up? What up?
今 heat my soul (heat up)
เผาผลาญจิตวิญญาณให้ร้อนรุ่ม (heat up!)
このココロを燃やそう (heat up)
เผลาผลาญหัวใจให้มันร้อนขึ้นมา (heat up!)
願いを掲げ さあ gotta gotta go
สร้างความหวังให้ตัวเองเอาไว้ เอาเลย เอาเลย ไป!
前に進め (moving on)
เดินหน้าต่อไป ไปเลย!


傷ついたってdon’t mind (haha)
แม้ว่าจะต้องเหน็ดเหนื่อย ก็ don’t mind  ซะ!
痛みはknock you down (knock you down)
ความเจ็บปวดน่ะ เขาชนะมันซะ! Knock มันซะ!
強さに変わるんだ (ha ha)
แปรเปลี่ยนความท้อแท้ให้เป็นความเข้มแข็ง
恐れず take a chance
ไม่ต้องไปกลัวมัน คว้าโอกาสนั้นเอาไว้

情熱がjumpin’ jumpin’
เผลาผลาญจิตใจให้ร้อนรุ่ม
この胸でpumpin’ pumpin’
เพิ่มจังหวะหัวใจให้เต้นแรงขึ้น
行き先を照らしてる
เดินนำขึ้นไป และทอประกายให้เหนือคนอื่น

不安なんてdumpin’ dumpin’
ความกังวลน่ะ ลืมมันไป ทิ้งมันไปซะ
捨てて行けbumpin’ bumpin’

ทิ้งมัน แล้วก็ชนมันให้กระเด็น
どこまでもyeah
ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนก็ตาม yeah!
Let’s! Everybody get down (eh oh)
เอ้าทุกคน ลุยมันเข้าไปเลย~!  Eh oh!

夢のために down down down down down down down
เพื่อความฝัน และอนาคตข้างหน้า ลุย ลุย ลุย ลุย ลุยเข้าไป!
Everybody right now (eh oh)
ทุกคน มาเริ่มกันเดี๋ยวนี้เลย  Eh oh!
負けやしないdown down down down down down down
ถ้าไม่อยากเสียโอกาส ก็ลุยมันเข้าไปเลย ลุย ลุย ลุย!
Don’t don’t don’t give up! (Hey!)x3
Don't don't don't give up! (Hey!)
Don't don't don't give up! (Hey!)
Let’s! Everybody get down
เอ้าทุกคน ลุยมันเข้าไปเลย~!  Eh oh!


Don’t don’t don’t give up! (Hey!)
Don't don't don't give up! (Hey!)
Don't don't don't give up! (Hey!)
Let’s! Everybody right now
ทุกคน มาเริ่มกันเดี๋ยวนี้เลย  Eh oh!


What up? What up?
まだkeep my soul (keep up)
รักษาจิตวิญญาณที่ร้อนรุ่มเอาไว้
諦めずに目指そう(keep up)
มุ่งหน้าต่อไปโดยไม่หันกลับมามองด้านหลัง
高鳴る鼓動 さぁ gotta gotta go
ไปพร้อมๆกับจังหวะหัวใจที่เต้นแรง เอาเลย เอาเลย
鳴らして (come on people)(?)
ส่องประกายเข้าไว้ มาเลย ไปพร้อมกัน!


苦しくったってall right (haha)
แม้ว่าจะขมขื่นเพียงไหน ก็ไม่หวั่น!
僕らはdo or die (do or die)
สำหรับพวกเรา มีเพียงแต่คำว่า “สู้ตาย” ไม่ก็ “จบกัน” เท่านั้น
希望を握り締め(ha ha)
กำความหวังเอาไว้ให้แน่น
戦えone more round
ลองอีกซักตั้ง เอาเลย!

限界をjumpin’ jumpin’
พยามเข้าไป เอาให้มันถึงที่สุด
飛び越えてpumpin’ pumpin’
ก้าวข้ามอุปสรรคไปให้ได้
運命を切り開け
โชคชะตาอยู่เคียงข้างเราแล้ว
不可能にdumpin’ dumin’
คำว่า “เป็นไปไม่ได้น่ะ” ลืมมันไปซะ
立ち向かえbumpin’ bumpin’
ยืนหยัดต่อไป ต่อสู้กับอุปสรรคให้มันพ่ายแพ้
どこまでもyeah
ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนก็ตาม yeah!

Let’s! Everybody get down (eh oh)
เอ้าทุกคน ลุยมันเข้าไปเลย~!  Eh oh!
本気の夢down down down down down down down
ความฝันที่ยิ่งใหญ่ ลุยไปเลย ลุย ลุย ลุยเข้าไป!
Everybody right now (eh oh)
ทุกคน มาเริ่มกันเดี๋ยวนี้เลย  Eh oh!

叶えるまでdown down down down down down down
จนกว่าฝันจะเป็นจริง ลุยมันเข้าไป ลุย ลุย ลุย ลุยไป!

Don’t don’t don’t give up! (Hey!)
Don't don't don't give up! (Hey!)
Don't don't don't give up! (Hey!)
Let’s! Everybody get down
เอ้าทุกคน ลุยมันเข้าไปเลย~!  Eh oh!


Don’t don’t don’t give up! (Hey!)
Don't don't don't give up! (Hey!)
Don't don't don't give up! (Hey!)
Let’s! Everybody right now
ทุกคน มาเริ่มกันเดี๋ยวนี้เลย  Eh oh!


振り向かず行くんだ
เดินหน้าต่อไป โดยไม่ต้องหันหลังกลับมา

明日を信じるんだ
เชื่อในวันข้างหน้าที่กำลังรอเราอยู่
その涙は絶対(絶対)
น้ำตาที่หลั่งไหลออกมานั้น
無駄じゃないさ
จะไม่มีวันสูญเปล่าแน่นอน

http://www.mediafire.com/?9va29mgsymgyo08


วันศุกร์ที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554

โชว์อะเมซิ่งโอซาก้าให้เพื่อนไทยชม!///ฮัลโลวีนปาร์ตี้///บ๊ายบายแจ๊สมิน

พรุ่งนี้มีเรียนล่ะ - - ฟรายยยยยย (หยาบคาย) ประเด็นคือพรุ่งนี้จะเหมือนมีการเปิดบ้านเหมือนที่ไทย ให้เด็ก ม.ต้น เข้ามาดู โรงเรียน เราเลยต้องมาเรียนให้มันดู  - -*!!! ถ้าเป็นที่ไทย คงแค่สาธิต นี่มาเรียนกันหมดทั้งโรงเรียนจริงๆ เฮ้อ TT

.


.


.

ประเด็นคือมีพละไง ขี้เกียจอ่า TT เซ็งๆๆๆๆ!!! วันอาทิตย์ก็จะย้ายแล้ว วันเสาร์อยากตื่นสายๆ ค่อยๆเก็บของ ฮือๆ ToT! จริงๆโฮสบอกหยุดก็ได้ แต่คือ พรุ่งนี้ มีพรีเซ้นวิจัยที่ทำกันในคลาสไง เราจึงควรจะต้องไปสินะ - - ฮ่วยย!!!


เล่าเรื่องดีก่วา~~

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ก่อนที่จะไปงานปาร์ตี้ขององค์กรแลกเปลี่ยนของเรากัน เราก็นัดเจอ "งาม" เพื่อนจากไทยที่นั่งเครื่องมาพร้อมกัน ^^ (นอกคอก) กร๊ากกก

งามอยู่เกียวโต แต่สำนักงานใหญ่ที่จัดงานอยู่ที่โอซาก้างามเลยมาที่นี่ แล้วปาร์ตี้มีตอนเย็น กลางวันเราเลยไปเที่ยวกัน!! จะอวดอะเมซิ่งโอซาก้า กร๊ากก!!! (รู้สึกจะชอบจังนะไอประโยคนี้เนี่ย -*-) คิดถึงงามด้วยแหละ ไม่ใช่อะไร อยากคุยภาษาไทยกับคนไทยตัวเป็นๆ TT (ตัวเป็นๆ?)

แต่บังเอิ๊ญ!!! นัดสิบโมง ข้าพเจ้าตื่น เก้าโมงครึ่ง - -! กร๊ากกกกกกก เลวมากก นอนเพลิน ToT!! แถมพอวิ่งสถานียังขึ้นรถไฟไม่ทัน อีกต้องรออีกพักนึงเลย สุดท้าย สายไปครึ่งชั่วโมง แงๆๆ ToT!

แล้วนะ หาที่นัดพบไม่เจออีก - - ไปอยู่ทุกอาทิตย์ โคตรขายหน้า กร๊ากกก T^T! ขอโทษโฮสงามที่มาส่งใหญ่เลย เหอๆ เสียใจ กระซิก T^T


.


.


.

หลังจากนัดแนะกับโฮสและขอโทษขอโพยกันเสร็จ เราก็ไปเที่ยวกัน!!! สถานที่ก็ที่เดิม~ นัมบะ ชินไซบาชิ แล้วก็ อุเมมุระ~ ตอนแรกว่าจะไปร้านจอร์นนี่ชอร์ปซักหน่อย ไม่ทัน ต้องรีบกลับได้แต่เดินผ่าน แงๆ ToT

ไม่อยากจะบอกว่าคำหยาบหลุดเยอะมากกกก เป็นล้านคำ ฮ่าๆๆๆ!!! ไม่ค่อยได้พูดไง ได้ที่ ขอเต็มที่ =3= อิอิ

นี่คือรูปที่ถ่ายพุริกันล่ะ~




เป็นครั้งแรกที่ได้เขียนภาษาไทยในพุริ >< ! โคตรรู้สึกดีอ่ะ อ๊ากกก!!!! แต่ไม่ชอบเลย รูปมันเฟคเกินไปอ่ะ - - ดูตาดำๆปากแดงๆไงไม่รู้ น่ากลัว ToT! อย่ากลัวเค้านะตัวเองง!!!


ข่าวหนังสือพิมพ์มีเรียวจังด้วย!! ToT!! แต่มันไม่ควรอยู่ในที่แบบนี้เลยอ่ะ - - นั่งก็คือ...ห้องน้ำในร้านปาจิงโกะ!!! จ๊ากกกก!!! เข้าห้องน้ำเสร็จออกมารองาม เห็นมันแปะใส่กรอบอย่างดีอยู่ตรงอ่าง ตกใจ TT! เอ๊ะ? ถามว่าทำไมถึงเข้าไปในสถานที่แบบนั้นน่ะเหรอ? ปวดฉิ้งฉ่องอ่ะ แล้วปวดตรงหน้าร้านพอดีเลยเข้าไป กร๊ากกก!!!
รูปเรียวจังเก๊าเก่า ตอน NYC โคฮาคุตอนปี 2009 ได้ แต่เป็นสัมภาษณ์ของอาทิตย์ที่แล้วอ่ะ - - เนื้อหาก็ไม่มีไรถามเรื่องไรซักอย่างไม่น่าสนใจหรอก เหอๆ


อุ๊ย! เขิน//// กร๊ากกกกกกก!!! ไม่อยากจะบอกว่า ถ่ายแล้วเข้ากันมาก กร๊ากกกกก แล้วก็ไม่อยากจะบอกเหมือนกันว่าตรงที่ถ่ายคนเยอะมากกกกกกก (มีคนยืนดูด้วย) โฮะๆๆ!!!



เดินผ่าน NMB เธียร์เตอร์เลยถ่ายมา เผื่อเจอโอตาคุหลงเข้ามาในบล็อกเรา ฮ่าๆๆๆ! สำหรับคนไม่รู้ NMB เป็นกลุ่มรุ่นน้อง AKB จ้าา ซึ่ง จะเดบิวที่โอซาก้าแหละ ~ ได้ข่าวว่ามีอีกเยอะ ทั้งนาโกย่า และที่อื่น เหอๆๆ เพื่อนร่วมห้องแจ๊สคนนึงเป็นสมาชิก NMB ล่ะ เจ๋ง =___,=

หลังจากอะเมซิ่งกันเสร็จ? เราก็เตรียมตัวกลับ เดี๋ยวไม่ทันงาน เอ๊ะ? ทำไมไม่เดินกลับเหมือนครั้งก่อนน่ะเหรอ? ก็มันไม่มีเวลาอ่ะ อีกอย่างสงสารงาม กร๊ากกกกก วิถีคนจนอย่างเรา ต้องเลือกเวลาและสถานที่ เอ๊ะ เกี่ยว?

พอดีไปเจอป้ายคำทักทายภาษาต่างๆไว้ต้อนรับเจอภาษาไทยเลยอดถ่ายมาไม่ได้ ><!!! 



.


.
.

หลังจากกลับไปที่อุเมดะ เราก็ไปสำนักงานใหญ่กัน ปล.ตอนนั้นยังไม่ได้แต่งตัว กร๊ากกกกกก ตอนไปเห็นคนอื่นใส่กันใหญ่ ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรนะ (อ่าว) ขี้เกียจอ่ะ เหอๆๆ (ทั้งๆที่แค่หยิบออกมาใส่ๆผูกๆเท่านั้น - -)  (หมายถึงชุดผี?ที่ซื้อมาน่ะนะ)

ไปๆมาๆเขาก็เชิญชวญให้คนที่ไม่มีเงินซื้อเครื่องแต่งตัว? มาหยิบพวกหมวกพวกไรไปใส่ สร้างบรรยากาศ แต่มันธรรมดาไปอ่ะ =3= เลยตัดสินใจควักของตัวเองมาใส่ กร๊ากก!!

.


.


.

และบังเอิญว่าได้รางวัล =[]=!!! กรี๊ดดดดดดดดด!!!



คนผมสั้นที่ยืนด้านหลังนั่นก็ เพื่อนไทยนะ ชื่อเอมี่ ^^ มันชอบยูโตะล่ะ ฮ่าๆๆ อ้อ มี่อยู่โกเบนะ~

แก๊งเพื่อนที่รัก~ คนที่ต่ำๆ? นั่น เมาล์เทะ เพื่อนสนิทเค้าเอง เป็นคนเดนมาร์ก ที่ให้นั่งนั่นก็เพราะ พี่แกสูง 2 เมตร! นินจานั่นก็อาร์ตี้ มากจากประเทศไรจำไม่ได้แล้ว - - เสื้อขาวก็ไซมอน จากประเทศไรจำไม่ได้เหมือนกัน ฮ่าๆๆ

ดูคนญี่ปุ่นเขาแต่งตัว เหอๆ 

พี่แกบอกว่า ร้อนมาก กร๊ากกก!

ถ่ายรูปตัวแทนกลุ่มเข้าประกวดคอนเทสท์~ ดูท่าโพสสิ กร๊ากกกก คงเป็นเหตุว่าทำไมได้รางวัลมั้ง - - ตอนแนะนำตัวเขาก็ให้บอกว่าแต่งเป็นอะไร จุดเด่นคืออะไร ตอบไม่ได้ซักอย่าง กร๊ากกก!! แค่ตอบแค่ว่า "เอ่อ...ไม่รู้อ่ะ" เขาก็ขำกันใหญ่ กร๊ากกก - -


ราเคว กับ เจสสิก้า!! สองคนนี้อยู่บ้านเดียวกันแหละ แต่ก็แยกกันแล้ว เปลี่ยนโฮส~ แต่โฮสแรกสองคนนี้รวยมาก!!! ให้ตังด้วย คือแบบ จากที่ฟังๆมา ไม่ใช่รวยธรรมดาอ่ะ แบบ โคตรรวยเลย! อิจฉา TT!!

.


.


.
หลังจากนั้นงานเลี้ยงก็เลิกลา บอกลากัน เจอกันใหม่ วันปิคนิค ในวันที่ 20~ ไว้จะมาเล่าอีกน้า~!! ตอนลาเพื่อนไทยเศร้านิดๆแต่ก็โอเคกันล่ะ อิอิ 

เอ้อ งามติดใจอะเมซิ่งโอซาก้าอยากมาอีกล่ะ กร๊ากกก! เห็นมั๊ยเค้าบอกแล้ว เพราะงั้น ทุกคน...มาอะเมซิ่งโอซาก้ากันเหอะ!!!

แถมๆ.. ตอนถูกเรียกไปรับรางวัล โคตรงง ตกใจทำไมโดนเรียกชื่อ จนออกไปรับรางวัลแล้วก็ยัง งง อยู่เลย กร๊ากกกก!!!


.


.


.

ต่อมา เป็นวันที่ เรากับแจ๊สจัดปาร์ตี้อำลา ฮัลโลวีนกัน!! 

อันดับแรก ตอนกลางวันก็ตื่นกันแต่มิดเดย์~ (กลางวันนั่นเอง กร๊ากก!!) แล้วก็ออกไปกินข้าวที่หน้าสถานีโชไน (ใกล้บ้าน) กันครั้งสุดท้าย เพราะต่างคนต่างจะย้ายกันแล้ว อำลาอาลัย T^T! แล้วก็ซื้อเสบียงสำหรับปาร์ตี้!!!

.

.


ไอใยแมงมุมเนี่ยโคตร แพง ฮ่าๆๆๆ ว่าแต่ เห็นอะไรที่กระจกป่ะ =w=~~

เป็นไง บรรยากาศ อิอิ ~~~~

ของกินนนน~~!!! อ้วนตายกันไปข้างเลยยย !!!

.

.

.

และประเอกของงานก็คือ...!!!


น้องเค้กก!!! >o<!!!!!!!

อันนี้ของเค้าาา เป็นเทรามิสุ กับ ครีมอัลมอลน์~~

นี้ของแจ๊ส~ เป็นช๊อตเค้กสตรอเบอรี่~~!

สุดท้ายตามด้วยน้องน้ำ~~~ (ไม่ใช่น้องน้ำที่บุกไทยอยู่นะเออ = =lll) แฟนต้าแอปเปิ้ลอยากจะบอกว่าอร่อยมากกก! อยากให้ไปขายที่ไทย =__,=



.


.
.

และเราก็เริ่มปาร์ตี้กันโดยการเปิดเพลงและจุดผลุ!? ผลุปาร์ตี้อ่ะ ฮี่ๆๆๆ~~ แล้วก็นั่งกินเค้กกัน อร๊อยยยย อร่อยยยย!!! ขนาดไม่ชอบเค้กนะเนี่ยยย อร่อยมากก TT!!


อะโชะ!! แลดูอ้วนมากกกก แต่บอกไว้ก่อน ยังใส่กระโปรงเอว 26 อยู่นะ T^T (มันใหญ่หรือเล็กวะ ไม่รู้ เมื่อก่อนใส่แต่ 32 กับ 30 - -) แฉตัวเองให้อายชาวบ้าน เหอๆ

คัมปายยยยยยยยยยย ปายยยย กลับบ้านกานนนน ToT!!

เอื๊อกก! มันชื่นจายจริงจริ๊งงงงง!!!

ใบหน้าตอนกำลังจะลิ้มรสช็อกโกแลตแสนอร่อยย =w=

อิอิ ปาร์ตี้วันนั้นอยากจะบอกว่า มีแต่อะไรอร่อยๆได้กินกัน ><!!! ก็หนุกดีไปอีกแบบนะ ฮ่าๆๆๆ แต่เซ็งตรงที่อีกวันต้องตื่นไปโรงเรียนนี่แหละ เหอๆ - - จะว่าไปที่นั่งพิมอยู่เนี่ย พรุ่งนี้ก็ต้องตื่นไปโรงเรียนนี่หว่า T^T!!

.


.


.

ต่อไปก็หัวข้อสุดท้ายแล้ว... เมื่อวานวันที่ 3 แจ๊สมินมีอันต้องจากไปก่อน... (เฮ่ยๆๆ) หมายถึงแจ๊สจะย้ายโฮสน่ะ ^^ วันก่อนหน้านั้นป้าเลยพาไปกินข้าวข้างนอก เป็นอาหารโอกินาว่าล่ะ อร่อยดี แต่มีอย่างนึง บอกไม่ได้ว่า อร่อยหรือไม่อร่อย เพราะมันแปลก!!

แต่ก็หยุดกินไม่ได้ ฮ่าๆๆๆ! นี่สินะที่เรียกว่า รสชาติมายาอย่างที่ ฮันเตอร์เลิศรสบอก YY อ๊ากกก ดีจายยย!!! (เข้าโหมดโอตาคุ)


มันคือไอ้นี่!! มีแค่ที่โอกินาว่าที่เดียวนะเออ เหอๆๆ! เห็นว่ามันคือ องุ่นทะเล - - อย่าถามว่ารสชาติเป็นไง อธิบายไม่ได้ กร๊ากกก ประมานว่าเหมือนสาหร่ายอ่ะ เหอๆ แต่แปลกกว่า =3=~~

ลุงเจ้าของร้านมาดีดร้องเพลง โอกินาว่าให้ฟัง ขอบคุณค่า~~~ ^-^v


.


.

.

แล้ววันอำลาก็มาถึง~ ตอนแรกใจเสียหน่อยๆ แต่ไม่ถึงชั่วโมงก็ชินแล้ว เพราะปกติอยู่คนเดียวอยู่แล้ว กร๊ากกกก!!!


อ้วนว่ะ เฮ้ออออ แต่บ๊ายบายนะเพื่อนนน มันส่งเมล์มาว่าโฮสดีมาก ก็สบายใจแล้ว ^^~~ เอ้อ คนด้านข้างไม่ต้องถามนะ ว่าใคร กร๊ากกกกกกก

.


.

.
อ้อรูปนี้ถ่ายกัน วันที่เดินไปโรงเรียนพร้อมกันวันสุดท้ายล่ะ ^^ 



~~~~~~~~~~~~~

เอ่อรูปนี้ไม่เกี่ยว กร๊ากกก ป้าพาไปกินซูชิไง อันนี้ถ้ากดปุ่มสั่งซูชิ ก็จะมีชินคันเซ็นวิ่งมาเสิร์ฟถึงหน้า! ตื่นเต้นมาก กร๊ากก!!! ดูออกมั๊ยว่าเป็นชินกันเซ็น ฮ่าๆๆๆ โทษทีใช้มือถือถ่ายมองยาก อิอิ

.


.


.
แอบนินทา ไอโต๊ะข้างๆแม่งสั่งซูชิเบอร์เกอร์ไป ห้าหกจานแน่ะ - -! (รู้สึกว่าจะไม่เกี่ยวกับเรา ฮ่าๆๆ)

.


.


.

หมดเรื่องเม้าท์แล้ว ขึ้นบ้านดีกว่า~~

ก่อนจะจากกันวันนี้ อยากจะฝากถึงทุกคนที่เข้ามาอ่าน ^^ ถึงจะดูเหมือนกับว่าชีวิตเราที่นี่มันสนุกมาก มีแต่เรื่องให้ทำเต็มไปหมด ขอให้หยุดความคิดไว้แค่นั้นนะคะ ^^

การใช้ชีวิตจริงที่ต่างประเทศ โดยที่มีหน้าที่รับผิดชอบคือไปโรงเรียน และ ปรับตัวอยู่กับคนอื่นในบ้านเดียวกันแบบนี้ มันยากแล้วก็เหนื่อยมาก ร้องไห้บ่อยมาก ถึงจะดูเหมือนหลั่นหล้าก็เหอะ...

บางคนบอกว่า เคยมาอยู่แล้วเดือนสองเดือน หรือ เคยมาเรียนภาษาแล้วหนึ่งปี หรืออะไรทำนองนี้แล้วมีความสุขแฮปปี้ ก็อยากจะฝากบอกว่า...การที่ต้องมาเป็นส่วนหนึ่งของคนที่นี่ รับผิดชอบหน้าที่ และอยู่ในสังคมที่นี่จริงๆไม่ใช่สังคมคนต่างชาติกันเองนั้น มันต้องอาศัยกำลังใจ และ ความกล้าจริงๆค่ะ มันไม่สนุกเลย 

เรายอมรับว่าอยู่มาได้แค่สองเดือนนิดๆ อาจจะยังไม่ชิน แต่นั่นแหละ ช่วงเวลาตลอดมานี้ มันยากจริงๆ... พูดวกไปวนมา หยุดแค่นี้ดีกว่า

แค่อยากจะฝากบอกไว้เท่านั้นเอง ^^

ไปและ เจอกันใหม่เน้ออ!!!

.


.


.

เอ้อ อยากแต่งฟิคไดยามะนักสืบต่ออ่ะ กร๊ากกกก